IV SA/Wa 2725/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Alina Balicka Sędziowie Sędzia WSA Anna Szymańska Sędzia SO del. Aleksandra Westra (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 marca 2020 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2019 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z [...] września 2019 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 61a k.p.a. utrzymało w mocy postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2019r. [...]. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy. Marszałek Województwa [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. orzekł o wymierzeniu K. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą "[...]" opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska z tytułu składowania odpadów w miejscu do tego nie przeznaczonym za rok 2015 w kwocie 1 808 985 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...], uchyliło decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. w części dotyczącej określenia podmiotu, któremu wymierzono przedmiotową opłatę podwyższoną i w tym zakresie orzekło, że podmiotem zobowiązanym do zapłaty owej opłaty jest K. W., w pozostałym zakresie orzeczono o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Powyższe rozstrzygnięcie Kolegium zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 18 lutego 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1830/18 oddalił skargę na decyzję Kolegium z dnia 19 kwietnia 2018 r. Wyrok jest prawomocny. W dniu [...] czerwca 2019 r. do Kolegium wpłynął wniosek K. W., reprezentowanego przez radcę prawnego P. K. o stwierdzenie nieważności w oparciu o art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. wydanej przez Marszałka Województwa [...]. Postanowieniem z [...] lipca 2019 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w oparciu o przepis art. 61 a § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności w oparciu o art. 156 § 1 k.p.a., decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podniosła, że Kolegium naruszyło przepisu art. 61a§ 1k.p.a. gdyż w sprawie zaszły okoliczności, które nie były sądowi znane bądź co do których sąd się nie wypowiadał. Jako nowe okoliczności wskazano fakt, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. sygn. akt [...] została skierowana nie do strony, gdyż z dniem [...] marca 2017 r. przekształcono przedsiębiorcę działającego pod firmą [...] w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą [...] sp. z o.o. Powołanym na wstępie postanowieniem SKO utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja Kolegium z dnia [...] kwietnia 2018 r. była poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 18 lutego 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1830/18 oddalił skargę na decyzję Kolegium. Wyrok jest prawomocny. Organ odwoławczy powołał, że zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Tym samym, orzeczenie sądu wydane w indywidualnej sprawie rozstrzyga co do zasady o losach aktu administracyjnego, który został poddany sądowej kontroli, zaś wydanie przez sąd wyroku oddalającego skargę na decyzję administracyjną oznacza, że rozstrzygnięcie organów administracji publicznej nie zawiera wad które, w postępowaniu sądowym mogłyby stanowić podstawę do jego uchylenia w oparciu o art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał, że tym samym decyzja administracyjna, w odniesieniu do której sąd oddalił skargę stanowi niewadliwy akt administracyjny, bo zgodny zobowiązującym prawem. Powołano, że na skutek wyroku oddalającego skargę decyzja administracyjna staje się zatem prawomocna, co oznacza, że nie może być zmieniona lub uchylona w trybach nadzwyczajnych, przewidzianych dla decyzji prawnie wadliwych, bowiem została ona uznana już za niewadliwą mocą orzeczenia sądowego. Kolegium wskazało, że sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi i ma obowiązek badania, niezależnie od treści skargi, czy zachodzą okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydawane jest gdy z uzasadnionych przyczyn, nie jest możliwe wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego Przyczyny te maja charakter podmiotowy lub przedmiotowy i są oczywiste, a stwierdzenie powyższego nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Kolegium uznało zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy za niezasadne. Wskazano, że fakt przekształceń przedsiębiorcy, na który powołuje się pełnomocnik, był znany zarówno Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. jak i potem sądowi administracyjnemu, a rozstrzygnięcie skarżonej decyzji wynikało m.in. z faktu przekształceń przedsiębiorcy oraz rozważań na temat odpowiedzialności w przedmiotowej sprawie. K. W., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym złożył skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest art. 16 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 4) k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie, że okoliczność poddania badaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., sygn. akt: [...] przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę z dnia 18 lutego 2019 r. sygn. akt: IV SA/Wa 1830/18, stanowi przesłankę uzasadniającą odrzucenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., podczas gdy, żądanie stwierdzenia nieważności prawomocnej decyzji administracyjnej utrzymanej w mocy wyrokiem sądu administracyjnego, staje się dopuszczalne w sytuacji zaistnienia okoliczności co do których sąd administracyjny nie wypowiadał się w wydanym rozstrzygnięciu, jak również co do których sąd administracyjny nie dokonał merytorycznej oceny sprawy (brak powagi rzeczy osądzonej), które to okoliczności były wyraźnie podnoszone przez Skarżącego - co miało wpływ na treść zaskarżonego Postanowienia polegający na tym, że Organ nie rozpoznawał merytorycznie przesłanek stanowiących podstawę stwierdzenia nieważności decyzji, utrzymując w mocy Postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania. II. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., skutkujące zarazem naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 k.p.a., poprzez nierozpatrzenie argumentacji prawnej Skarżącego zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lipca 2019 r., znajdującej oparcie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych i świadczącej o dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji, podczas gdy, rozpoznając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno ponownie zbadać sprawę we wszystkich jej aspektach formalnych oraz prawnych, w szczególności powinno ustosunkować się do zarzutów podniesionych przez Stronę - co miało wpływ na treść zaskarżonego Postanowienia, prowadzący do powielenia w uzasadnieniu zaskarżonego Postanowienia argumentacji zawartej w uzasadnieniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. sygn.: [...]. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia SKO z dnia [...] lipca 2019 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi powołano uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt: I PPS 6/09. ONSAiWSA 2010/2/18 i zawarte tam stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyraźnie wskazał, że organ rozpoznający wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zobowiązany jest do zbadania zakresu w jakim rozstrzygał wojewódzki sąd administracyjny, a także zobowiązany jest do ustalenia czy przesłanki stanowiące podstawę wniosku o stwierdzenia nieważności podlegały uprzednio badaniu wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zarzucono, że wydanie Postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie zostało poprzedzone analizą zakresu orzekania w sprawie rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt: IV SA/Wa 1830/18. Organ nie dokonał wskazanej powyżej analizy porównawczej, nie odwołał się do zakresu rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona wskazała, że w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2019 r. nie zostało sporządzone uzasadnienie wyroku i powyższa sytuacja wyklucza możliwość ustalenia zakresu związania wyrokiem, w szczególności, nie jest możliwe stwierdzenie, że na etapie wyrokowania Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił zagadnienie podnoszone przez Skarżącego we wniosku o stwierdzenie nieważności Decyzji. Skarżący wskazał, że w skardze K. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2018 r., nie zostały podniesione przesłanki wskazywane następnie we wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia [...] maja 2018 r. W ocenie strony powyższe uzasadnia stwierdzenie, że we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji strona podniosła okoliczności nowe, nieuwzględnione i nieznane sądowi administracyjnemu na etapie wyrokowania w sprawie IV SA/Wa 1830/18. Skarżący zarzucił, że organ powinien przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy, albowiem okolicznością uzasadniającą wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, poddanej uprzedniej kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, może być zupełnie nowa okoliczność, która nie była znana sądowi administracyjnemu w dacie orzekania – a w tym zakresie wyrok i ocena prawna sądu administracyjnego nie są wiążące i nie korzystają z powagi rzeczy osądzonej. Powołano, że uzasadniając wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej skarżący wskazał na okoliczność wydania decyzji administracyjnej w stosunku do podmiotu niebędącego stroną postępowania administracyjnego, która to okoliczność nie była znana oraz nie była rozpoznawana w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym nie mogła stać się przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 18 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt: IV SA/Wa 1830/18. Powołano, że w dacie wydania wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie posiadał wiedzy o przekształceniu podmiotowym zaistniałym po stronie Skarżącego, jak również nie posiadał wiedzy o podstawach prawnych tego przekształcenia. Wskazane okoliczności nie zostały podniesione w zarzutach do skargi. Zatem, przesłanka nieważności decyzji nie mogła zostać oceniona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach rozpoznania Skargi z dnia [...] maja 2018 r. i stała się znana dopiero po wydaniu prawomocnego Wyroku. W ocenie strony okoliczności wynikające z dokumentacji załączonej do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, a zarazem świadczące o spełnieniu przesłanki nieważnościowej określonej w art. 156 §1 pkt 4) k.p.a., nie były znane sądowi administracyjnemu, w związku z czym sąd administracyjny nie posiadał możliwości stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w oparciu o podniesione przesłanki. Strona powołała dokumenty złożone do wniosku o stwierdzenie nieważności w postaci: planu przekształcenia przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę z o.o., Rep. [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r., oświadczenia o przekształceniu przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę z o.o., Rep. [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2017 r., aktu założycielskiego spółki z o.o., Rep. [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2017 r., odpisu pełnego z KRS spółki pod firmą: [...] sp. z o. o., decyzji Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., upomnienia nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. Strona podkreśliła, że decyzja została wydana do podmiotu nieistniejącego. Zarzucono, że SKO nie ustosunkowało się do obszernej argumentacji prawnej przedstawionej w odwołaniu, organ nie przeanalizował i nie zagłębił się w argumentację skarżącego, nie odniósł się do okoliczności faktycznych oraz uzasadnienia prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019. 2167 tj.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325 tj.), dalej "p.p.s.a", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] kwietnia 2018 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...]. Wskazać należy, że zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (żądanie wszczęcia postępowania) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Powołany przepis przewiduje zatem dwie sytuacje uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania. Pierwsza z nich ma miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od osoby niebędącej stroną tego postępowania – w przedmiotowej sprawie nie ulegało wątpliwości, że Skarżący jest stroną postępowania. Druga natomiast występuje, gdy postępowanie administracyjne nie może zostać wszczęte przez organ z innych uzasadnionych przyczyn. Przyczyny te nie zostały skonkretyzowane a dotyczą sytuacji gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło rozstrzygniecie, bądź też gdy przyczyny te związane są z przedmiotem postępowania administracyjnego. Art. 61a § 1 k.p.a. znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy stwierdzenie wyżej wymienionych przesłanek nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego (por. wyrok VII SA/Wa 1771/12 LEX nr 1321646, VII SA/Wa 1163/12 LEX nr 1326821). W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Mianowicie rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2017 r. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 18 lutego 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1830/18 oddalił skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] kwietnia 2018 r. Wyrok jest prawomocny. Bezspornym jest w sprawie fakt, że nie zostało sporządzone uzasadnienie przedmiotowego wyroku. Również nie ma sporu, że w skardze skierowanej od orzeczenia SKO z dnia [...] kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona nie formułowała zarzutów związanych z przekształceniami podmiotowymi i zawiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą. Z materiału dowodowego wynika, że Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. orzekł o wymierzeniu K. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą "[...]" opłaty podwyższoną za korzystanie ze środowiska z tytułu składowania odpadów w miejscu do tego nie przeznaczonym za rok 2015, natomiast SKO uchyliło decyzję Marszałka w części dotyczącej określenia podmiotu, któremu wymierzono przedmiotową opłatę podwyższoną i w tym zakresie orzekło, że podmiotem zobowiązanym do zapłaty owej opłaty jest K. W., w pozostałym zakresie orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Tym samym, z powyższego wynika, że obowiązek uiszczenia opłaty został nałożony na osobę fizyczną tj. K. W.. Obowiązek ten dotyczył działalności prowadzonej przez ww. osobę w roku 2015. Nie są więc zrozumiałe zarzuty skargi wskazujące, że decyzja została skierowana do podmiotu nieposiadającego statusu strony i nieistniejącego w chwili jej wydania, skoro stroną postępowania była osoba fizyczna tj. K. W.. Okoliczności powyższe jednoznacznie wynikają z akt sprawy i nie było potrzeby prowadzenia w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego. Dodatkowo wskazać należy, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została założona dopiero w roku 2017 r. (co jednoznacznie wynika z dokumentów złożonych przy wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji), a więc nie istniała w roku 2015 i nie składowała w okresie roku 2015 odpadów w miejscu do tego nie przeznaczonym. Prawidłowo organ odwoławczy powołał art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Również zasadnie wskazano, że wydanie przez sąd wyroku oddalającego skargę na decyzję administracyjną oznacza, że rozstrzygnięcie organów administracji publicznej nie zawiera wad, które, w postępowaniu sądowym mogłyby stanowić podstawę do jego uchylenia w oparciu o art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym decyzja administracyjna, w odniesieniu do której sąd oddalił skargę stanowi niewadliwy akt administracyjny, bo zgodny z obowiązującym prawem. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że na skutek wyroku oddalającego skargę decyzja administracyjna staje się prawomocna, co oznacza, że nie może być zmieniona lub uchylona w trybach nadzwyczajnych, przewidzianych dla decyzji prawnie wadliwych, bowiem została ona uznana już za niewadliwą mocą orzeczenia sądowego. Powyższe wynika z faktu, że sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi i ma obowiązek badania, niezależnie od treści skargi, czy zachodzą okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 k.p.a. (tak NSA w wyroku z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 468/07 (Lex nr 505294). W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt I OPS 6/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.), wówczas gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie - z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. W pozostałych przypadkach organ administracji publicznej obowiązany jest rozpoznać żądanie co do istoty, stosując art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 k.p.a.". W przedmiotowej sprawie, jak to prawidłowo wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji fakt przekształceń przedsiębiorcy, na który powołuje się pełnomocnik był znany zarówno Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. jak i potem sądowi administracyjnemu. Organ w uzasadnieniu powołał, że rozstrzygnięcie skarżonej decyzji wynikało m.in. z faktu przekształceń przedsiębiorcy oraz rozważań na temat odpowiedzialności w przedmiotowej sprawie. Z uzasadnienia decyzji SKO z [...] kwietnia 2018 r. wynika w sposób jednoznaczny, że organ odwoławczy analizował kwestię odpowiedzialności za składowanie odpadów w aspekcie podmiotowym, dlatego też uchylił decyzję organu I instancji w tym zakresie i orzekł o odpowiedzialności K. W.. Mianowicie na stronie 3 i 4 uzasadnienia decyzji organ odwoławczy rozważał kwestię odpowiedzialności wskazując, że K. W. w okresie od dnia [...] maja 2015 r. do [...] grudnia 2015 r. prowadził działalność pod firmą "[...]" polegającą na wydobywaniu żwiru i piasku oraz wydobywaniu gliny i kaolinu, i skorzystał on ze środowiska poprzez składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym i to on zatem powinien ponieść wszelkie tego konsekwencji, w szczególności – uiścić opłatę podwyższoną z tytułu takiego składowania. W dalszej części uzasadnienia Kolegium stwierdziło że "Konsekwencji owych nie może ponieść Spółka [...] bspółka z ograniczoną odpowiedzialnością w miejscowości [...]" bowiem to nie ta spółka a K. W., wykonujący we własnym imieniu działalność gospodarczą, dopuścił się rzeczonego deliktu". Tak więc znany był fakt założenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W aktach sprawy zakończonej decyzją SKO z [...] kwietnia 2018 r. znajdują się dokumenty w postaci wypisu z aktu notarialnego Repertorium [...] nr [...] - oświadczenie o przekształceniu przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę, wydruk z KRS [...] sp. z o.o., które zostały załączone do odwołania wniesionego przez stronę, a dodatkowo w zarzucie z pkt 1 odwołania strona zarzuciła wydanie decyzji i skierowanie jej do niewłaściwego podmiotu twierdząc, że adresatem przedmiotowej decyzji winna być spółka [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w miejscowości [...] , a nie K. W.. Sąd, rozpoznając skargę na decyzję SKO z [...] kwietnia 2018 r. zapoznawał się z całością akt administracyjnych w sprawie, w tym również z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, treścią odwołania i wszystkimi dokumentami zgromadzonymi w sprawie. Dlatego bezzasadne są zarzuty skargi wskazujące, że WSA wydając wyrok w dniu 18 lutego 2019 r. nie znał przywoływanych faktów dotyczących przekształcenia podmiotowego i zmiany formy prowadzenia działalności gospodarczej przez K. W. z przedsiębiorcy w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Okoliczność, że nie zostało w sprawie sporządzone uzasadnienie wyroku oddalającego skargę nie jest argumentem uzasadniającym konieczność wszczęcia postepowania nieważnościowego w sprawie i oceny merytorycznej zgłaszanych zarzutów. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie było bowiem żadnej potrzeby prowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, albowiem okoliczność dotycząca zawiązania spółki z o.o. była znana już w toku uprzednio prowadzonego postępowania administracyjnego, jak również była znana sądowi wydającemu w dniu 18 lutego 2019 r. wyrok. Wynikała ona jednoznacznie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jak również z dokumentów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie administracyjnej. Podkreślić jeszcze raz należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji organ prawidłowo uznał, że zachodzą okoliczności uniemożliwiające wszczęcie postępowania w sprawie i zasadnie odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Tym samym niezasadne są zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 16 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61a §1 k.p.a. w zw. z art. 156 §1 pkt 4 k.p.a. Natomiast nie pozbawione racji są zarzuty skarżącego w zakresie naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 107 § 3, 15 k.p.a., albowiem organ odwoławczy nie wypowiedział się szczegółowo co do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez stronę we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i uzasadnienie decyzji organu odwoławczego co do podnoszonych kwestii przekształceń podmiotowych jest bardzo lakoniczne. Niezależnie jednak od stwierdzonych powyżej uchybień, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zaistniałe uchybienia nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Tym samym brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt c p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji