IV SA/Wa 2727/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 22.01. 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J., H. J., T. S., P. G., M. K., W. S., K. G., M. S., A. S., K. K, A. S., G.M., A. S., L. S., K. B., Z. B., W. Z., G. H. i J. B. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [..] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 września 2017 r. W. J., H. J., T. S., P. G., M. K., W. S., K. G., M. S., A.S., K. K., A. S., G. M., A. S., L. S., K. B., Z. B., W. Z., G. H. i J. B. – wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady W z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla A.. W odpowiedzi na skargę Rada W. wniosła o odrzucenie skargi. Organ wskazał, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r. wezwano skarżących do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, posiadania interesu prawnego poprzez wskazanie tytułu prawnego do działek objętych zaskarżonym planem oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wzywali organ do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwania doręczono: W. J. – w dniu 5 grudnia 2017 r., H. J.– w dniu 5 grudnia 2017 r., W. S. – w dniu 5 grudnia 2017 r., K. G. – w dniu 5 grudnia 2017 r., M.S. – w dniu 5 grudnia 2017 r., A. S. – w dniu 5 grudnia 2017 r., K. K. – w dniu 5 grudnia 2017 r., A. S. – w dniu 6 grudnia 2017 r., G. M. – w dniu 6 grudnia 2017 r., A. S. – w dniu 6 grudnia 2017 r., L. S. – w dniu 6 grudnia 2017 r., K. B. – w dniu 6 grudnia 2017 r., Z. B. – w dniu 6 grudnia 2017 r., W. Z. – w dniu 5 grudnia 2017 r., J. B. – w dniu 5 grudnia 2017 r., P. G. – w dniu 6 grudnia 2017 r., T. S. – w dniu 19 grudnia 2017 r. Przesyłki adresowane do M. K. oraz do G. H., zawierające ww. wezwanie, zostały awizowane w urzędzie pocztowym w dniach 5 grudnia 2017 r. oraz 13 grudnia 2017 r., a następnie zwrócone do nadawcy. Przesyłki te zostały uznane za skutecznie doręczone w dniu 19 grudnia 2017 r. na podstawie art. 73 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), dalej jako u.s.g. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, mógł zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże, wskazana nowelizacja ustawy o samorządzie gminnym zmieniła m.in. treść art. 101 ust. 1 i zgodnie z jego aktualnym brzmieniem – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, bez obowiązku wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy jednak zwrócić uwagę na treść przepisów przejściowych, tj. art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), zgodnie z którym przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Oznacza to, że nowe brzmienie przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie wyłącznie do aktów organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ww. ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Zaskarżona uchwała została wydana przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, a zatem w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ gminy do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie dopełnili tego obowiązku. Nadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Pojęcie interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. nie jest tożsame z pojęciem interesu faktycznego, niemającego umocowania w przepisach prawa. Interes faktyczny wynika jedynie z subiektywnego odczucia danej osoby – por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2717/16 (Lex nr 2394378). Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej normy art. 50 p.p.s.a. Strona inicjująca postępowanie sądowe w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną (interes prawny), a także musi wykazać, że ze względu na istnienie tego związku zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na jej sytuację prawną, pozbawiając np. uprawnień lub uniemożliwiając ich realizację (naruszenie interesu prawnego) – por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1028/17 (Lex nr 2394057). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali, aby posiadali interes prawny w zaskarżeniu kwestionowanej uchwały, zatem również z tego względu skargę należy ocenić jako niedopuszczalną. Wezwania do nadesłania informacji skierowane przez Sąd do skarżących pozostały bez odpowiedzi. Zakreślony przez Sąd termin upłynął bezskutecznie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione pkt 1-5a. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.