IV SA/Wa 2738/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skarg [...] sp. z o. o. w W. oraz N. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty oraz zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] sp. z o. o. w W. oraz N. wniosły do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2013 r. określającą: 1. wysokość zobowiązania [...] sp. z o. o. w W. z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. w wysokości 300.681 zł, 2. wysokość nadpłaty w wysokości 2.307.117,48 zł dla [...] sp. z o. o. w W., w związku z nadpłaconą wpłatą na poczet zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. na konto N. N. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że: 1. N. nie jest stroną postępowania administracyjnego ani nie jest odpowiedzialny za zapłatę kwoty określonej w decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, a wszczęte przeciwko niemu przez ten organ czynności przedegzekucyjne uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji, 2. skutkiem wykonania decyzji w drodze egzekucji administracyjnej będzie wystawienie tytułu wykonawczego i zajęcie kont wnioskodawcy, co spowoduje zahamowanie finansowania ochrony środowiska w Polsce i wydatkowania środków przeznaczonych na wykonywanie zobowiązań z tytułu przedsięwzięć proekologicznych, 3. w ostatnim czasie wnioskodawca wniósł skargi na decyzje w tym samym przedmiocie, jak w sprawie niniejszej, obejmujące określenie nadpłaty w związku z nadpłaconą wpłatą na poczet zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci w łącznej wysokości przekraczającej 20.000.000 zł. Przystąpienie do egzekucji takiej kwoty może spowodować nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki, np. poprzez konieczność zapłacenia wysokich kosztów egzekucyjnych, a w przypadku uznania przez Sąd racji N., będzie mógł on dochodzić od Skarbu Państwa zwrotu przedmiotowej kwoty w długotrwałym i kosztownym postępowaniu cywilnym. W piśmie z dnia 9 stycznia 2014 r. skarżący [...] sp. z o. o. w W. wniósł o nieuwzględnienie wniosku wskazując m. in., że: 1. wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonych decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności, 2. wnioskodawca dysponuje znacznymi środkami finansowymi, wielokrotnie przenoszącymi wysokość kwoty nadpłaty określonej w zaskarżonej decyzji, co wynika ze sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2012 z marca 2013 r., zamieszczonego na stronie internetowej wnioskodawcy, 3. wnioskodawca jest państwową osobą prawną i nie ma powodów, dla których miałby on korzystać z uprzywilejowanej pozycji w zakresie ochrony zgromadzonych środków finansowych, a Sąd powinien wyważyć interesy wszystkich stron, 4. w przypadku zwrotu przedmiotowej kwoty nie grozi paraliż finansowania ochrony środowiska w Polsce, ponieważ ze strony internetowej wnioskodawcy wynika, że posiada on 20 rachunków bankowych: konto główne oraz 19 subkont, z których jedno opisane jest jako "opłaty recyklingowe za wprowadzanie pojazdów na terenie kraju"; zablokowanie środków na jednym z tych kont nie spowoduje - wbrew twierdzeniu wnioskodawcy - zahamowania finansowania ochrony środowiska w Polsce, 5. nie jest szczególna sytuacja, w której przedsiębiorcy zwrócona ma być kwota ze środków publicznych, gdyż w przypadku zwrotu każdego rodzaju nadpłaty stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), 6. w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji będzie istniała możliwość odzyskania równowartości zwróconej kwoty, jako że roszczenie wnioskodawcy będzie mógł zaspokoić Skarb Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Jak wskazano powyżej, wstrzymanie wykonania decyzji byłoby możliwe jedynie wtedy, gdyby: 1. zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, że Sąd powinien brać pod uwagę nie tylko sytuację wnioskodawcy, ale i interesy [...] sp. z o. o. w W. Powołane przez wnioskodawcę okoliczności nie uzasadniają uwzględnienia wniosku. Odnośnie przesłanki "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" należy wskazać, że zgodnie z art. 400 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r., poz. 1232 ze zm.) N. jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.). Wnioskodawca finansowo zasilany jest głównie wpływami z opłat i kar za korzystanie ze środowiska, opłat eksploatacyjnych i koncesyjnych, opłat wynikających z Prawa energetycznego i ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, przychodów ze sprzedaży jednostek przyznanej emisji gazów cieplarnianych i innych źródeł. Wnioskodawca zapewnia też wykorzystanie środków zagranicznych przeznaczonych na ochronę środowiska. Oznacza to, że musi dysponować wpływami przenoszącymi wielokrotnie wysokość kwoty nadpłaty określonej zaskarżoną decyzją i to niezależnie od tego, że toczą się inne postępowania, w których w stosunku do wnioskodawcy kierowane są roszczenia o zwrot uiszczonych nadpłat z tytułu opłaty za brak sieci. Nie może więc zajść po jego stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Może ono z kolei powstać po stronie [...] sp. z o. o. w W., która na podstawie zaskarżonej decyzji uprawniona jest do uzyskania kwoty nadpłaty. Ponadto, wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonych decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Nie może być argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku okoliczność, że wnioskodawca - w przypadku braku dobrowolnego zwrotu środków - zostanie do tego zmuszony w drodze kosztownej egzekucji administracyjnej oraz że po ewentualnym uchyleniu zaskarżonych decyzji czeka go długotrwałe postępowanie w celu odzyskania zwróconej uprzednio kwoty. Z trudnymi do odwrócenia skutkami, jako przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, mamy bowiem do czynienia jedynie wówczas, gdy szkoda wyrządzona wykonaniem decyzji nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia albo nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2013 r., ponieważ jej wykonalność jest uzależniona od wykonalności zaskarżonej decyzji, która utrzymała ją w mocy. Skoro wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub mogło spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.