IV SA/Wa 2746/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Groński (spr.) Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi S.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez S.R. na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] grudnia 2014 r. (znak: [...]) o ustaleniu warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku usługowego na budynek usługowo-mieszkalny na nieruchomościach nr [...] i [...] z obr. [...] położonych w Dzieciny [...] w [...]. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że organ I instancji opisaną decyzją, wydaną na wniosek M. i A.J., ustalił warunki zabudowy dla opisanej inwestycji. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej 13 stycznia 2015 r. W piśmie z dnia 30 stycznia 2015 r. S.R. złożyła odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. nr [...] odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu organ podał, że S.R. nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych organ (postanowieniem z tego samego dnia) stwierdził uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania. W dniu 10 sierpnia 2015 r. S.R. zaskarżyła powyższe postanowienia Kolegium z [...] czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi dotyczącej postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania skarżąca podniosła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W związku z tym działanie organu należy ocenić jako wadliwe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] grudnia 2014 r. (znak: [...]) o ustaleniu warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku usługowego na budynek usługowo-mieszkalny na nieruchomościach nr [...] i [...] z obr. [...] położonych w Dzieciny [...] w [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niewątpliwie w przypadku jednoczesnego złożenia odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania, w pierwszej kolejności rozpoznana powinna być kwestia przywrócenia terminu, a dopiero organ powinien stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W przypadku ewentualnego przywrócenia terminu orzekanie przez organ o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania byłoby bowiem nieuzasadnione, bezcelowe. Pogląd ten oparty jest jednak wyłącznie na ekonomice procesowej postępowania administracyjnego, nie wynika natomiast wprost z przepisów regulujących procedurę administracyjną. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zarówno postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jak i postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, są postanowieniami ostatecznymi, a jedynym środkiem ich ewentualnego zakwestionowania jest skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Postępowanie sądowoadministracyjne co do zasady nie wstrzymuje szeroko rozumianej "wykonalności" rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu administracyjnym, co oznacza, że w przypadku ostatecznej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie ma przeszkód do jednoczesnego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przedmiot tych rozstrzygnięć nie jest niewątpliwie jednakowy, a ewentualne późniejsze (na skutek wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego) przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie podważa legalności stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a jedynie pozwala odwołującemu się uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 141/13, lex nr 1305582). Zatem uznać należy, że ostateczny charakter postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w toku postępowania administracyjnego nie stoi na przeszkodzie wydaniu tegoż postanowienia w przypadku wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nawet bezpośrednio po wydaniu ostatnio powołanego postanowienia (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II GSK 151/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji zasadne jest stwierdzenie organu, że skarżąca nie dotrzymała czternastodniowego terminu do złożenia odwołania, który upłynął w dniu 27 stycznia 2015 r., skoro odwołanie zostało złożone w organie pierwszej instancji w dniu 30 stycznia 2015 r. Ponieważ termin do złożenia odwołania nie został skarżącej przywrócony, organ drugiej instancji prawidłowo stwierdził uchybienie przez skarżącą terminu do złożenia odwołania, na podstawie art. 134 k.p.a. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.