IV SA/Wa 2806/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Skarga została podpisana przez r. pr. J. S.. Sąd wezwał r. pr. J. S. do nadesłania pełnomocnictwa procesowego uprawniającego ją do reprezentowania Skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym i dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Skarżącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone r. pr. J. S. 28 listopada 2016 r. Termin do wykonania wezwania bezskutecznie upłynął 5 grudnia 2016 r. (poniedziałek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. - dołączenie do skargi pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Ponadto, wymaganie odnośnie obowiązku przedstawienia dokumentu dotyczącego reprezentacji zostało określone w art. 29 P.p.s.a. Sąd, w sytuacji niewykonania przez r. pr. J. S. wezwania do nadesłania pełnomocnictwa, nie ma już obowiązku wzywania Skarżącego do podpisania skargi (patrz: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I GSK 62/10 i I FSK 531/12 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wobec niewykonania wezwania Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 29, art. 57 § 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a.