IV SA/Wa 287/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-04-13
Skład orzekający: Alina Balicka, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowna skarga tej samej strony na tę samą uchwałę, która została już częściowo prawomocnie osądzona, jest niedopuszczalna z powodu powagi rzeczy osądzonej, czy też powinna być rozpoznana w zakresie, w jakim nie została wcześniej rozstrzygnięta?Ratio decidendi
Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu powagi rzeczy osądzonej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wcześniejsze orzeczenia nie rozstrzygnęły sprawy w całości, a jedynie w części. Ponadto, sąd pierwszej instancji powinien był uwzględnić pogląd prawny NSA wyrażony w innej sprawie dotyczącej tej samej uchwały, który wiązał sąd niższej instancji. W związku z tym, sprawa nie została prawomocnie osądzona w całości, a sąd pierwszej instancji powinien był ją rozpoznać merytorycznie lub zawiesić postępowanie, jeśli rozstrzygnięcie zależało od innego toczącego się postępowania.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na uchwałę Rady W. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną z powodu powagi rzeczy osądzonej, powołując się na wcześniejsze prawomocne wyroki WSA dotyczące tej samej uchwały. Skarżący wnieśli skargę kasacyjną, która została uwzględniona przez NSA, uchylając postanowienie WSA. NSA wskazał, że sprawa nie została rozstrzygnięta w całości, a WSA nie zastosował się do wiążącego poglądu prawnego NSA.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. L. na uchwałę Rady m. [...] z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie : miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe
M. C. , M. M., T. M., J. M. oraz S. L. wnieśli skargę na uchwałę Rady W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] .
Postanowieniem z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 61/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a. - odrzucił skargę wyżej wymienionych osób, wskazując, iż wobec objęcia niniejszej skargi powagą rzeczy osądzonej (res uidicata), przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd zaznaczył, że z urzędu jest mu wiadome, że M. C. , M. M., T. M., J. M. oraz S. L. kwestionowali już uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] , żądając stwierdzenia jej nieważności w całości.
Sprawa ze skargi S. L. na przedmiotową uchwałę została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10, którym to Sąd w pkt 1 stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...]; w pkt 2 stwierdził nieważność § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2, 6 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...].
Natomiast sprawa ze skargi M. C. , M. M., T.M. i J. M. na przedmiotową uchwałę została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1963/08, w zakresie pkt. I, II i IV tego wyroku. W pkt I Sąd stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 uchwały Rady W.z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obr. [...]; w pkt II stwierdził nieważność § 42 ust. 1 i ust 2 pkt 1, 2 i 6 ww. uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obr. 1-11-13; w pkt IV stwierdził, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt. I i II nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W pozostałym zakresie sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10.
Podkreślono, iż pomimo powyższych prawomocnych rozstrzygnięć Sądu, skarżący złożyli ponownie skargę na tę samą uchwałę żądając stwierdzenia jej nieważności w całości, względnie w części dotyczącej nieruchomości skarżących. W tej sytuacji Sąd uznał, że ponowna skarga tych samych podmiotów na tę samą uchwałę w jednakowym zakresie, w sytuacji gdy wcześniejsze skargi zostały prawomocnie rozstrzygnięte, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł S.L., reprezentowany przez M. M.
W wyniku rozpoznania wniesionej przez S. L. skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1464/11, uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu swojego postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż rozważając kwestie dotyczące prawomocnego osądzenia sprawy ("stan powagi rzeczy osądzonej" - tzw. res iudicata) w niniejszej sprawie nie można pominąć instytucji prawnej unormowanej w art. 153 p.p.s.a. i konsekwencji wyrażenia określonego poglądu prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt II OSK1303/10.
Zdaniem NSA, niezastosowanie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do oceny prawnej wyrażonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu dotyczącym tej samej sprawy, narusza zasadę związania oceną prawną i oznacza, że podjęte przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcie jest wadliwe.
Oceniając zasadność zarzutów kasacyjnych zwrócono uwagę na fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt IVSA/Wa 2069/08, rozpoznał ponownie skargę S. L. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10 stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2, 6 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...] (punkty I i II sentencji wyroku ).
Dla rozpoznania niniejszej sprawy, w ocenie NSA istotne są okoliczności związane z zaskarżeniem powyższego wyroku. A mianowicie, w skardze kasacyjnej od tego orzeczenia S. L. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił skargi i stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości; alternatywnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w zaskarżonej części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt II OSK1303/10 - wydanym na skutek wniesionych przez Radę W. i skarżącego skarg kasacyjnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10 - oddalił skargę kasacyjną Rady W. w całości i odrzucił skargę kasacyjną S. L. jako niedopuszczalną. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że przedmiotem skargi kasacyjnej S. L. jest nieuwzględnienie pozostałych żądań skargi, albowiem żądanie stwierdzenia nieważności dotyczyło całej uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny, zauważając, że rozważania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie znalazły odzwierciedlenia w sentencji zaskarżonego wyroku, uznał, że skarga S. L. pozostała nierozpoznana w tej części, w jakiej wykracza poza (objęte punktami 1 i 2 sentencji wyroku) § 40 ust.2 pkt 4 i 5 oraz § 42 ust. 1 i ust.2 pkt 1, 2, 6 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...]. Na temat nieuwzględnionych zarzutów skargi S. L. Sąd pierwszej instancji nie podjął bowiem rozstrzygnięcia, które zostałoby zapisane w sentencji zaskarżonego wyroku. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie mógł merytorycznie ustosunkować się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej S. L. , gdyż nie jest możliwe orzekanie przez NSA w sprawie, w której nie orzekał Sąd pierwszej instancji.
Powyższy pogląd prawny Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział rozpoznając skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10 wydanego - jak już wyżej wskazano - w sprawie ze skargi S. L. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]. Oznacza to, że pogląd prawny, zawarty w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2010 r. II OSK1303/10, wiązał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy rozpoznawaniu skargi S. L. na powyższą uchwałę.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem NSA, wbrew stanowisku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie można uznać, że sprawa ze skargi S. L. na przedmiotową uchwałę została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10. Takie stanowisko jest sprzeczne z przytoczonym wyżej poglądem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nadto narusza zasadę prawa do sądu. Tym samym w ocenie Sądu drugiej instancji, brak było podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., w myśl którego Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Dodatkowo podkreślono, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie do Sądu pierwszej instancji jest jedynie kontynuacją domagania się rozpoznania przez Sąd poprzednio wniesionej skargi w zakresie nie rozstrzygniętym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga S. L. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w zakresie w jakim pozostała ona nierozpoznana w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt IVSA/Wa 127/10, tj. w tej części, w jakiej wykracza poza pkt 1 i 2 objęty sentencją powyższego wyroku, a zatem poza stwierdzeniem nieważności § 40 ust.2 pkt 4 i 5 oraz § 42 ust.1 i ust.2 pkt 1, 2, 6 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...].
Należy mieć na uwadze, iż z urzędu Sądowi wiadomym jest, iż wyrokiem z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt IVSA/Wa 1837/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał oceny zgodności z prawem zapisów uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], a zatem również w części objętej przedmiotem niniejszej skargi. Należy podkreślić, iż rozpoznana powyższym wyrokiem sprawa dotyczyła skargi J. L. - współwłaściciela działek o nr ewid. [...], [...] i [...], powstałych w wyniku podziału działki o nr ewid. [...], należącej uprzednio jedynie do skarżącego - S. L. . Ocena prawna zawarta w powyższym wyroku, dotyczącą naruszenia interesu prawnego J. L. zaskarżoną uchwałą, ma bezpośredni wpływ na merytoryczną ocenę skargi S. L. - współwłaściciela przedmiotowych działek.
Powyższe, w ocenie Sądu dowodzi, iż uprawomocnienie się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt IVSA/Wa 1837/11, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej skargi, co wyczerpuje przesłankę z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło