IV SA/Wa 287/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W zarządzeniu z dnia 30 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1349/14 oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 30 czerwca 2014 r. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1294/14 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 4 listopada 2014 r. W zarządzeniu z dnia 8 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 czerwca 2014 r. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 stycznia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 172 akt sądowych). W dniu 22 stycznia 2015 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 2.). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego S. S. upłynął w dniu 19 stycznia 2015 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 5 marca 2015 r. (k. 177 akt sądowych). W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. art. 220 § 3 P.p.s.a., a w konsekwencji należy uznać, że zachodzą przesłanki do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 P.p.s.a.