IV SA/Wa 2884/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać adwokatowi G. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 69 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2884/13 ustanowiono dla A. B. adwokata w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w piśmie z dnia 27 lutego 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata G. P. Wyznaczony pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2014 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2884/13 oddalił skargę A. B.na powołaną decyzję Wojewody [...]. Jednocześnie Sąd przyznał adwokatowi G. P. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnik A.B. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 kwietnia 2014 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem sporządził i wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 806/14 oddalił zażalenie A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2014 r. Z kolei wyrokiem z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt II OSK 2194/14 Sąd drugiej instancji oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika substytucyjnego ustanowionego przez wyznaczonego adwokata. W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 maja 2016 r. Sąd drugiej instancji wskazał, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Adwokat G. P. w piśmie z dnia 16 maja 2016 r. ponownie zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r. oraz w postępowaniu zażaleniowym zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wszczętym skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2014 r. wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Zgodnie z kolei z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna wynosi 120 zł. Wyznaczonemu pełnomocnikowi należało zatem przyznać wynagrodzenie w łącznej wysokości 300 zł (180 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 120 zł w postępowaniu zażaleniowym). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.