IV SA/Wa 2891/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] lipca 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] czerwca 2012 r. nr [...] wymierzającą "[...]" Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł za prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów bez wymaganego zezwolenia. "[...]" Sp. z o.o. w dniu 18 sierpnia 2015 r. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2015 r., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ww. wniosek skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie po jej stronie znacznej szkody finansowej w postaci utraty z majątku Spółki kwoty 10.000,00 zł., co biorąc pod uwagę trwający kryzys gospodarczy, który znacząco zredukował wpływy skarżącej, może zagrozić jej stabilizacji finansowej i doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Celem omawianej instytucji jest ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. To jednak na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, a zatem w jej interesie leży powołanie takich okoliczności, które wskazują na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09; LEX nr 564208). O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić przy tym dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Skarżąca nie wykazała natomiast, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Zapłata kary pieniężnej, jak każde świadczenie finansowe, jest bowiem ze swej istoty czynnością odwracalną. Zauważyć przy tym należy, że dla przesłanki warunkującej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że "uszczuplenie" finansów spowodowane zapłatą kary będzie dla danego podmiotu tak znaczne, że może zagrozić jego funkcjonowaniu. Skarżąca nie wykazała natomiast takich okoliczności, które pozwalałyby stwierdzić, że istotnie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie w uzasadnieniu wniosku zwrócono uwagę na kwestie związane z uszczupleniem finansów Spółki oraz na korzystanie przez skarżącą z kredytu obrotowego, jednakże informacje te nie zostały poparte żadnymi dokumentami, stąd Sąd nie miał możliwości ich zweryfikowania. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.