IV SA/Wa 290/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 290/10 oddalającego skargę W. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktu własności ziemi, oraz zasądzenie kosztów w postępowaniu zażaleniowym postanawia: 1. przyznać adwokat A. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W., ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o kwotę 41,40 (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu W. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 4 sierpnia 2010 r. do Sądu wpłynęła informacja z Okręgowej Rady Adwokackiej w W., iż pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie została ustanowiona adw. A. M.. Pismem z dnia 6 września 2010 r. adw. M. S. - pełnomocnik substytucyjny, zawiadomiła Sąd, że nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 290/10 oddalającego skargę W. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktu własności ziemi. Postanowieniem z dnia 19 października 2010 r., Sąd oddalił wniosek pełnomocnika substytucyjnego o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W piśmie z dnia 15 listopada 2010 r., stanowiącym zażalenie na powyższe postanowienie Sądu, wyznaczony w sprawie adwokat – A. M., wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kosztów zastępstwa w postępowania zażaleniowym, oświadczając, że koszta te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w powyższym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosi 240 zł, w drugiej instancji zaś za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % tej stawki, (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i ust. 2 lit. b tego rozporządzenia), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. W rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej to kwota 180 złotych. Przyznana pełnomocnikowi kwota podwyższona została o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 23 %, co od kwoty 180 zł daje kwotę 41 zł i 40 groszy. Sąd nie przyznał wyznaczonemu pełnomocnikowi kosztów zastępstwa w postępowaniu zażaleniowym, ponieważ postępowanie to nie dotyczyło pomocy prawnej dla skarżącego. Pełnomocnik wniósł bowiem zażalenie na postanowienie Sądu o odmowie przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Działał zatem we własnym interesie, nie zaś w interesie skarżącego, któremu zostało przyznane prawo pomocy. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.