IV SA/Wa 2933/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2933/12 wydanego w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] października 2012r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r. IVSA/Wa 2933/12 oddalił skargę S. M. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] października 2012 r., opisane w sentencji niniejszego rozstrzygnięcia. Powyższy wyrok z dnia 27 maja 2013 r. został doręczony M. W., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w dniu 17 lipca 2013 r. W dniu 19 sierpnia 2013 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła, nadana w urzędzie pocztowym w dniu 16 sierpnia 2013 r., skarga kasacyjna w której strona wnosi o "kasację wyroku z dnia 27 maja 2013 r." Skarga kasacyjna została podpisana przez M. W. Powyższe pismo procesowe Naczelny Sąd Administracyjny przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 20 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Po pierwsze Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, przy czym M. W. nie wykazała również, że należy do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), do których obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się. Okoliczność taka nie wynika również z akt sprawy. Oznacza to, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogu określonego w art. 175 § 1 tej ustawy. Stosownie do tego przepisu skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 175 § 2 tej ustawy, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządził sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (...). Sąd podkreśla, że odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie uzasadnia przyjęcia do rozpoznania pisma sporządzonego przez stronę z uchybieniem przymusu adwokacko-radcowskiego, w sytuacji gdy był on wymagany przez przepisy p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., I OZ 387/08). Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 tej ustawy jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Jednocześnie Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, o którym mowa w art. 177 § 1 powołanej ustawy. Powołany przepis stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z przepisu tego wynika, że nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia skargi kasacyjnej daty nadania przesyłki na adres sądu, który nie był dla tej czynności procesowej właściwy. Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest w tym przypadku dzień, w którym przesyłkę tę sąd niewłaściwy przekazał właściwemu sądowi (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2006 r., II FSK 1781/06, publ. Legalis). Tym samym skarga kasacyjna skierowana bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywoła skutki prawne wtedy, gdy Naczelny Sąd Administracyjny przekaże ją właściwemu wojewódzkiemu sadowi administracyjnemu przed upływem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 177 § 1 powołanej ustawy. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie nastąpiła. Sąd wyjaśnia również stronie, że zgodnie z art. 174 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1). naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Równocześnie, z art. 176 tej ustawy jednoznaczne wynika, że to strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę podstaw kasacji ogólnikowe stwierdzenia podważające prawidłowość kwestionowanego rozstrzygnięcia. Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 175 § 1, art. 176 i 177 § 1 w związku z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.