IV SA/Wa 2948/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego radcy prawnego K. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać radcy prawnemu K. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z 9 stycznia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego (k. 25). Pismem z 23 stycznia 2014 r. okręgowa izba radców prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego K. N. (k. 39). Pełnomocnik skarżącego pismem datowanym na 25 kwietnia 2014 r. (k. 89) złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwane dalej "rozporządzeniem". Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Biorąc pod uwagę powyższe należało na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznać pełnomocnikowi skarżącego opłatę w kwocie 240 zł, podwyższoną o kwotę 55,20 zł, stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług.