IV SA/Wa 2970/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Karolina Heman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2018 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania skarżącego R. J., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z [...] czerwca 2017 r. umarzającą postępowanie w sprawie wydania warunków zabudowy dla inwestycji pn: Budowa [...] na działce [...] położonej w R. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 50 ust. 1 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm.) zmiana zagospodarowania terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy następuje tylko dla terenów nieobjętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W dniu składania przez inwestora wniosku ([...] września 2016 r.) plan taki nie istniał. Jednakże w toku postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy działka [...] położona w miejscowości R. objęta została uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu. Bez znaczenia dla merytorycznego sposobu rozpatrzenia sprawy pozostaje kwestia sposobu i długości prowadzenia postępowania przez organ pierwszej instancji. R. J. wniósł skargę na decyzję z [...] sierpnia 2017 r., zarzucając naruszenie: 1) art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a w związku z art. 2 Konstytucji poprzez nieprawidłowe umorzenie postępowania mimo, że w dniu wydania przez organ I instancji decyzji istniały wszelkie niezbędne przesłanki do ustalenia warunków zabudowy; 2) art. 59 ust. 1 w zw. z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem organ powinien wydać decyzję przed uchwaleniem planu; 3) art. 35 § 1-3 K.p.a. postępowanie było prowadzone przewlekle, co w konsekwencji prowadziło do uniemożliwiło skarżącemu realizację inwestycji. Organ rozpatrywał sprawę o 9 miesięcy dłużej niż to wynika z art. 35 K.p.a. Gdyby organ pierwszej instancji prawidłowo i terminowo rozpoznał sprawę, to skarżący uzyskałby decyzję o warunkach zabudowy. Dodatkowo treść zapisów planu miejscowego zaczęła obowiązywać dopiero po upływie 14 dni od dnia jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Ponadto, skarżący powinien korzystać z ochrony praw nabytych określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Gdyby organ nie prowadził postępowania przewlekle, skarżący uzyskałby decyzję o pozwoleniu na budowę i nawet uchwalenie planu miejscowego nie uniemożliwiałoby mu budowy zaplanowanej od wielu lat inwestycji. Podnosząc takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ), dalej P.p.s.a. ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], nie było podstaw do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., ponieważ skarga została wniesiona w terminie. Decyzja z [...] sierpnia 2017 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] września 2017 r. Od tego dnia rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upływał z dniem [...] października 2017 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy (niedziela). W takiej sytuacji zastosowanie ma art. 83 § 2 P.p.s.a. określający zasady obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przepis ten stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub inny dzień ustawowo wolno od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oznacza to, że za ostatni dzień terminu na złożenie skargi od decyzji z [...] sierpnia 2017 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy należy uznać [...] października 2017 r. (poniedziałek). W tym też dniu została wniesiona skarga, a zatem został zachowany termin do jej wniesienia. Tym samym nie ma podstaw do odrzucenia skargi. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych przez skarżącego, należy uznać że nie ma racji skarżący, iż nie było podstaw do umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn: Budowa [...] na działce [...] położonej w R. Przyjęty w polskim ustawodawstwie system planowania i zagospodarowania przestrzennego opiera się na dualizmie porządku prawnego gminy, mającego swoje źródło w fakultatywności sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. To gmina decyduje, czy skorzysta z przyznanego jej uprawnienia do kształtowania przestrzeni lokalnej w postaci planu miejscowego dla danego terenu. W sytuacji gdy gmina uchwali plan miejscowy, wówczas ustanawia swój lokalny porządek planistyczny. Jeżeli plan nie zostanie uchwalony, to gminie pozostaje prawo do wydania decyzji administracyjnej w zakresie lokalizacji zamierzenia inwestycyjnego. Określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy tylko w przypadku braku planu miejscowego (zob. art. 4 pkt 2 oraz art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Nie jest możliwe zatem wydanie decyzji o warunkach zabudowy w przypadku gdy zostanie uchwalony plan miejscowy, nawet w sytuacji gdy postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostało wszczęte jeszcze przed uchwaleniem planu miejscowego. W takiej sytuacji postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu (art. 105 § 1 K.p.a.). Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że w przypadku gdy organ uchwaliłby decyzję o warunkach zabudowy przed uchwaleniem planu, to stosownie do art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Z akt sprawy wynika, że uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m.in. dla miejscowości R. została podjęta w dniu [...] kwietnia 2015 r. Skarżący [...] września 2016 r. wystąpił z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn: Budowa [...] na działce [...] położonej w R. Postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] października 2016 r. postępowanie zostało zawieszone, z uwagi na podjęcie prac nad planem miejscowym. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. Burmistrza Gminy i Miasta [...] zawiesił postępowanie w tej sprawie. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymało w mocy postanowienie o zawieszenie postępowania. Skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 18 lipca 2017 r. IV SA/Wa 699/17. W dniu [...] maja 2017 r. została podjęta uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m.in. dla miejscowości R. Z tej przyczyny Burmistrz Gminy i Miasta [...] z decyzją [...] czerwca 2017 r. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o wrunkach zabudowy dla inwestycji pn: Budowa [...] na działce [...] położonej w R. W rozpoznawanej sprawie zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [... utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy dla inwestycji pn: Budowa [...] na działce [...] położonej w R. Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte wnioskiem z [...] września 2016 r., a zatem jeszcze przed uchwaleniem planu miejscowego. W toku postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla obszaru, w skład którego wchodzi działka [...] został w dniu [...] maja 2017 r. uchwalony miejscowy planu zagospodarowania przestrzennego. Ze znajdujących się w aktach sprawy wypisu i wyrysu z dnia [...] sierpnia 2017 r. wynika, że działka [...] położona w miejscowości R., znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] - przeznaczenie podstawowe tereny rolnicze, przeznaczenie uzupełniające zabudowa zagrodowa, sieci infrastruktury technicznej niezbędne do obsługi zabudowy. W takich okolicznościach sprawy postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Rozstrzygnięcie nadzorcze z [...] czerwca 2017 r. stwierdzające nieważność uchwały z dnia [...] maja 2017 r. w części, nie dotyczyło obszaru, na którym znajduje się działka skarżącego (obszar oznaczony symbolem [...]). Tym samym w dacie wydania decyzji organów obu instancji dla obszaru, na którym znajdowała się działka skarżącego obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Tym samym nie ma podstaw, aby podważać prawidłowość umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Nie może odnieść skutku zarzut skarżącego, że gdyby organ nie prowadził postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy przewlekle, to skarżący uzyskałby decyzję o warunkach zabudowy, a następnie decyzję o pozwoleniu na budowę. Po pierwsze, skarżący całkowicie pomija, że postępowanie w tej sprawie było zawieszone postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., a zatem w tym czasie nie mogła zostać wydana decyzja o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 18 lipca 2017 r. IV SA/Wa 699/17, przesądził prawidłowość zawieszenia postępowania, oddalając skargę R. J. na postanowienie w przedmiocie zawieszenia. Po drugie, decyzja o warunkach zabudowy nie gwarantuje uzyskania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. Jest to dopiero możliwe, gdy adresat decyzji spełni warunki przewidziane w przepisach Prawa budowlanego. Okoliczność, że skarżący uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia także nie oznacza, że automatycznie spełnione zostały wszystkie warunki do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o pozwoleniu na budowę. W konsekwencji chybione są zarzuty dotyczące naruszenie art. 2 Konstytucji w zakresie ochrony praw nabytych. Dysponowanie decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia oznacza tyle tylko, że decyzja ta wiąże na dalszym etapie procesu inwestycyjnego w zakresie "środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia", które nie mogą być na dalszych etapach procesu inwestycyjnego modyfikowane. Nie gwarantuje ona uzyskania ani decyzji o warunkach zabudowy, ani decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 § 1 P.p.s.a. oddalił skargę.