IV SA/Wa 2981/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. i T. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta W. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w pkt. 1 w sprawie ze skargi M. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta Miasta W. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w pkt. 1, to jest co do kwoty 55.935,78 zł (pięćdziesiąt pięć tysięcy dziewięćset trzydzieści pięć złotych 78/100) Pismem z dnia 29 listopada 2013 r. M. P. i T. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. M. P. i T. P. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji co do pkt 1, to jest co do kwoty 55.935,78 (pięćdziesiąt pięć tysięcy dziewięćset trzydzieści pięć złotych 78/100) wskazując, że wnieśli do Zarządu dzielnicy W. o rozłożenie płatności nałożonej kary pieniężnej na raty, względnie o odroczenie obowiązku zapłaty na okres 3 lat, a organ ten odmówił uwzględnienia wniosku. Wskazali nadto, iż prowadzona przez nich spółka cywilna nie ma wystarczających środków na zapłatę kary, co wynika z jej rachunku zysków i strat, zaś wyegzekwowanie kary pieniężnej może zagrozić postawieniem spółki w stan upadłości oraz bytowi przedsiębiorcy jak również zatrudnionym w spółce pracownikom. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09). Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 listopada 2013 r. prowadzonej przez skarżących spółki cywilnej wynika, iż przychody ze sprzedaży wynoszą 10.635.397,44, w tym że sprzedaży towarów i materiałów 7.772.511,76 złotych, zaś przychody netto ze sprzedaży produkcyjnej 2.862.885,68 złotych. Jednocześnie koszty działalności operacyjnej wynoszą 10.283.438,07 złotych. Zysk z działalności operacyjnej stanowi zatem 336.934,06 złotych. Z powyższego dokumentu wynika, iż odnotowano przychody finansowe w wysokości 5.340,40 złotych, zaś koszty finansowe prowadzonej działalności stanowią kwotę 331.204,71 złotych. Tym samym zysk netto wynosi 7.956,65 złotych. Jednocześnie ww. decyzja Prezydenta W. odracza płatność orzeczonej kary administracyjnej jedynie określonej w pkt 2, co wynika z pkt 3 sentencji decyzji. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby zatem wywołać szkodę w majątku skarżących z tytułu prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.