IV SA/Wa 3275/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami leczenia i utrzymania fretek postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W. W. (dalej zwany "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami leczenia i utrzymania fretek. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż wartość zobowiązania jest bardzo wysoka ( 79.686 zł ), co w konsekwencji może prowadzić do objęcia postępowaniem windykacyjnym domu, w którym wnioskodawca zamieszkuje wraz z rodziną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz.1369 , ze zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04, LexPolonica nr 1926375; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251; z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004, LexPolonica nr 420585; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005, LexPolonica nr 409861; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, LexPolonica nr 1394742). Odnosząc powyższe uwagi do badanej sprawy trzeba stwierdzić, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawiera nader ogólnikowe sformułowania niepozwalające na stwierdzenie, że zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazuje bardzo ogólnie, na podstawy z art. 61 §2 pkt.1 p.ps.a , które są podstawą prawną dla organu, który wydał zaskarżoną decyzje lub postanowienie do wstrzymania wykonania, .Brak wskazania przez skarżącego konkretnych argumentów, które wskazywałyby na grożącą mu niepowetowaną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki nie pozwala Sądowi na uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przekonanie strony o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia, czy poczucie krzywdy spowodowane jego wykonaniem nie stanowią zaś przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy oddalić należy wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 61 § 3 i §5 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.