IV SA/Wa 331/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed sądem II instancji w sprawie ze skargi H.B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kopii dokumentów postanawia: - przyznać radcy prawnemu K.P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 331/14 odrzucił skargę H.B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] o odmowie wydania skarżącemu kopii dokumentów. W dniu 15 maja 2015 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik - radca prawny K.P., działając w imieniu skarżącego, złożyła skargę kasacyjną na postanowienie sądu pierwszej instancji oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 lipca 2015 r. przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wydanym na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 2403/15 oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2014 r. W piśmie z dnia 26 listopada 2015 r. radca prawny K.P. złożyła wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej i oświadczyła, że koszty te nie zostały dotychczas pokryte w całości ani w części. Stwierdzono, co następuje: Wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej jest uzasadniony. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego usynowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 490), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwróciła się pełnomocnik skarżącego polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia sądu I instancji (warz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia). Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, referendarz sądowy na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz powołanego rozporządzenia i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805), orzekł jak w sentencji.