IV SA/Wa 333/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Marszałek Województwa [...] po rozpatrzeniu wniosku Miasta W. w sprawie udzielania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych w związku z zasypaniem części [...] w wyniku budowy stacji "[...]" [...], Dzielnica [...] W. udzielił Miastu W. pozwolenia wodnoprawnego na: 1. likwidację urządzenia wodnego, tj. muru oporowego o przekroju poprzecznym trapezowym w hm od 152+193 do 152+268 toru prawego [...], o następujących parametrach: - długość-119,8 m, - szerokość podstawy - 3 m, - szerokość korony - ok. 1 m, wysokość - ok. 7,5 m; 2.wykonanie urządzenia wodnego, tj. muru oporowego zlokalizowanego w hm od 152+193 do 152+268 toru prawego [...], km 512+500 rzeki [...], 0. następujących parametrach: 12.długość - 73,2 m, 13.szerokość płyty fundamentowej - 5 m, 14.wysokość - 6,7 m, 15grubość ściany - 0,8 m, 16rzędna posadowienia -1,0 m pod poziomem "0" [...], - rzędna korony muru - 5,7 nad poziomem "0" [...]; 3.likwidację części urządzenia wodnego, tj. portu, o pojemności retencyjnej około 8500 m3, polegającą na zasypaniu piaskiem gruboziarnistym części basenu środkowego [...], pomiędzy likwidowanym murem oporowym, a planowanym do wykonania murem oporowym. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Po rozpatrzeniu odwołania P. Spółki z.o.o w W. uchylił decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 r. w pkt.l.2 i orzekł o jego następującym brzmieniu: "2. wykonanie urządzenia wodnego, tj. muru oporowego o parametrach: - długość - 73,2 m - szerokość płyty fundamentowej - 5,0 m - wysokość - 6,7 m - grubość ściany - 0,8 m - rządna posadowienia -1,0 m pod poziomem "0" [...] - rzędna korony muru - 5,7 m nad poziomem "0" [...] zlokalizowanego w hm od 152+193 do 152+268 toru prawego [...], w km 512+500 rzeki [...], na odcinku wyznaczonym punktami granicznymi o współrzędnych geograficznych: szerokość geograficzna [...], długość geograficzna [...] i szerokość geograficzna [...], długość geograficzna [...]." W pozostałej części organ utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzji organ wywodził, iż nie podziela poglądu strony o wydaniu decyzji przez organ I instancji z naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 kpa). Organ przyznał, iż po zakończeniu postępowania wyjaśniającego formalnie nie wystosowano kolejnego zawiadomienia z art. 10 § 1 kpa, ale o uprawnieniu do zapoznania się z aktami postępowania i składania wyjaśnień pouczono strony wcześniej (pismo z dnia 10.01.2011 r.). Strona w trakcie postępowania składała do organu I instancji pisma, na które otrzymywała odpowiedzi, ponadto brała udział w rozprawie administracyjnej. Po jej przeprowadzeniu, a przed wydaniem decyzji, nie miały miejsca żadne inne czynności procesowe. Okoliczność, iż organ I instancji formalnie po raz drugi nie poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w ocenie organu odwoławczego, pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Organ zauważył, iż w orzecznictwie sądowym reprezentowany jest pogląd wskazujący, iż zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, czego odwołujący nie uczynił. Odnośnie zarzutu dotyczącego pominięcia w operacie wodnoprawnym kwestii usuwania namułów z basenu [...] organ wyjaśnił, iż kwestia ta powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w pozwoleniu na budowę. Przepisy prawa wodnego, będące podstawą udzielania pozwolenia wodnoprawnego nie regulują bowiem spraw związanych z odpadami lub masami ziemnymi, a ponadto oprócz pozwolenia wodnoprawnego inwestor musi również uzyskać inne decyzje wymagane odrębnymi przepisami. Zdaniem organu odwoławczego przedwczesne są obawy, że zasypanie części basenu może zagrażać przewidywanemu zagospodarowaniu terenu [...] pod zabudowę mieszkaniową i usługowo-mieszkaniową według ustaleń w projektowanym miejscowym planie zagospodarowania dla wskazanego terenu. Stosownie do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] nie stanowi aktu prawa miejscowego, a tym samym przepisów obowiązujących w dacie wydawania pozwolenia. W ocenie organu nie ma podstaw, aby w omawianym postępowaniu rozważać zagadnienia związane z zrzutem do basenów portowych wód z Kolektora [...]. Organ wyjaśnił jednak, że kwestia ta była przedmiotem analizy i obliczeń dokonywanych przez projektanta, na podstawie m.in. wyjaśnień uzyskanych od WZMiUW oraz wizji lokalnej na terenie stacji pomp. Z danych tych wynika, że przy uwzględnieniu wszystkich parametrów pracy istniejącej pompy (wysokości podnoszenia, mocy silnika, liczby obrotów) oraz średnicy przewodu tłocznego 800mm - przy przepływie 1,5 m3/s osiąga się prawidłową prędkość w tym przewodzie 3m/s. Natomiast przy tej samej średnicy przewodu tłocznego i przy przepływie 0,15 m3/s prędkość wody jest za mała i wynosi 0,3 m/s (przy przepływie 0,15 m3/s prawidłowa średnica przewodu tłocznego powinna wynosić ok. 250-300 mm). Zatem bardziej wiarygodna jest wydajność pompy 1,5 m3/s. W dokumentach dotyczących przebudowy Kolektora [...] przewiduje się, iż mogą być do niego włączone dodatkowo wody opadowe z terenu P. oraz wody po przeprowadzonych zawodach żeglarskich na terenie [...]. Organ zauważył iż z akt sprawy wynika, że do WZMiUW zwrócono się z zapytaniem o możliwość zrzutu do kolektora wód po przeprowadzonych zawodach żeglarskich na terenie [...], jednakże zostało to obwarowane kilkoma warunkami, w tym m.in. dopuszczalnym natężeniem odprowadzanych wód nie większym niż 200 l/s, czasem opróżniania zbiornika o pojemności 9800m3 -13,6 godzin (pismo z dnia 14.05.2008r.). Ponadto WZMiUW pismami z dnia 31.07,2009r. i z dnia 13.10.2009r. zaakceptował odprowadzanie do kolektora [...] wód opadowych z terenu przystanku osobowego P., ale pod warunkami dopuszczalnego natężenia odprowadzanych wód nie większego niż 5 l/s oraz gromadzeniem wód opadowych w zbiorniku retencyjnym na własnym terenie. Odprowadzanie do [...] z kolektora nadal tej samej ilości wody wynika więc z wymagań określonych przez właściciela kolektora, tj. Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w W., o możliwości zrzutu dodatkowych wód do kolektora, poza okresem pracy pompowni, tj. w okresie niskich stanów wód [...], gdy kanał nie jest całkowicie wypełniony. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 5 organ stwierdził, iż mając na względzie art. 5 oraz 9 ust. 1 pkt 19 lit h, iż przepis ten nie odnosi się do wód zgromadzonych w basenach portowych. Organ wyjaśnił, iż z uwagi na fakt, że w sprawie miały zastosowanie przepisy prawa wodnego obowiązujące przed jego nowelizacja organ I instancji nie miał obowiązku określenia położenia urządzeń wodnych za pomocą współrzędnych geograficznych, jednakże dla doprecyzowania tych informacji organ odwoławczy orzekł w tym zakresie, podając graniczne współrzędne geograficzne pomiędzy którymi będzie zlokalizowany mur oporowy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła Spółka z.o.o P. zarzucając naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. d oraz pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, a także art. 138 § 2 oraz art. 6, 7, 77 § 1 i 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie skarżącej operat wodnoprawny nie odpowiada wymogom z art. 132 ust. 2 pkt 5 prawa wodnego, albowiem nie określa skutków przebudowy basenu portowego na gospodarka wodna [...]. Operat ponadto nie określa sposobu usuwania namułów jakie nagromadziły się w przebudowanej części portu. Zdaniem skarżącej zmniejszenie objętości [...] może rodzić bezpośrednie zagrożenie dla [...] i jego okolic, poprzez doprowadzenie do zalania tych terenów. Okoliczność ta ma o tyle znaczenie, iż teren ten przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniowa i usługowo - mieszkaniową. Operat wodnoprawny zaś pomija te kwestie. W opinii skarżącej odwoływanie się do innych dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy prowadzi faktycznie do konwalidacji przez organ niewłaściwego operatu wodnoprawnego. Skarżąca wywodziła, iż niezrozumiałe jest stanowisko, że art. 132 ust. 2 pkt 5 prawa wodnego nie odnosi się do wód zgromadzonych w basenach portowych. Ponadto skarżąca stwierdziła, iż w sprawie został naruszony art. 10 k.p.a., gdyż po powiadomieniu o zebranym materiale dowodowych postępowanie toczyło się dalej, a P. nie został o tym powiadomiony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi uznał, iż skarga jest niezasadna. Punkt wyjścia dla rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowi art. 122 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne wymagane jest między innymi na wykonanie urządzeń wodnych. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek do którego dołącza się: operat wodnoprawny, decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzję o warunkach zabudowy oraz opis prowadzenia zamierzonej działalności w języku nietechnicznym ( art. 131 ust. 2 prawo wodne). Przepis art. 132 prawa wodnego wymienia jakie elementy winien zawierać operat wodnoprawny. W ocenie skarżącej Spółki operat stanowiący podstawę wydania zaskarżonej decyzji nie zawiera określenia obowiązku ubiegającego się o pozwolenie wodnoprawne wobec osób trzecich to jest P. w zakresie usuwania namułów jakie nagromadziły i nagromadzą się w przebudowanej części [...]. Skarżąca podkreśliła przy tym, iż kwestia ta związana jest bezpośrednio z przebudową [...], a co za tym idzie winna być rozstrzygnięta w pozwoleniu wodnoprawnym. Zarzutu powyższego w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można uznać za uzasadniony. W punkcie 4.4 operatu wodnoprawnego zawarto sformułowanie, iż ubiegający się o pozwolenie wodnoprawne będzie zobowiązany do spełnienia obowiązków wynikających z prawa wodnego i prawa budowlanego, a w szczególności do przeciwdziałania szkodom lub do ich naprawienia , jeżeli źródłem szkód będzie wykonanie robót związanych z budową. W decyzji Prezydenta Miasta W. wydanej w dniu [...] września 2007r., a dotyczącej ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] oraz w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] września 2009r. określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła przesiadkowego "[...]" w W. wyraźnie nakazano opracowanie programu gospodarki odpadami powstającymi w trakcie budowy (zwałów ziemi). Zwrócić bowiem należy uwagę, iż zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach ( Dz. U. Nr 185, poz. 1243 z 2010 r.) przepisy tej ustawy stosuje się do mas ziemnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z realizacją inwestycji jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzja o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych określają warunki i sposób ich zagospodarowania, a ich zastosowanie nie spowoduje przekroczeń wymaganych standardów jakości gleby i ziemi, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W decyzji o lokalizacji przedmiotowej inwestycji znajduje się zapis odnoszący się do powyższego przedmiotu. Nie ulega wątpliwości, iż port jest budowlą hydrotechniczna w rozumieniu § 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 86, poz. 579), a więc mają do niego zastosowanie przepisy prawa budowlanego ( art. 3 pkt 3 prawa budowlanego). Natomiast art. 62 ust. 2 prawa wodne stanowi, iż przepisy zamieszczone w dziale budownictwo wodne nie naruszają przepisów ustawy prawo budowlane. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów ustawy prawo wodne w odniesieniu do urządzeń wodnych. Wzajemne relacje między tymi ustawami wskazują, że w stosunku do urządzeń wodnych zdefiniowanych w art. 9 ust. 1 pkt 19 prawa wodnego stosuje się łącznie przepisy obu wymienionych wyżej ustaw. Oznacza to że wykonanie urządzenia wodnego będzie wymagało zarówno pozwolenia na budowę jak i pozwolenia wodnoprawnego ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2010r., II OSK 1654/09). Mur oporowy, o którym mowa w tej decyzji jest urządzeniem wodnym wymienionym w tym przepisie. Powyższe rozważania wskazują pozbawiony słuszności jest zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 lit d tej ustawy. Niezasadny jest także zarzut skarżącej odnoszący się do naruszenia przez organ dyspozycji art. 132 ust. 2 pkt, 5 co do powodziowego zagrożenia infrastruktury [...]. Zdaniem skarżącej teren ten w projekcie planu miejscowego przeznaczony ma zostać pod zabudowę mieszkalną i mieszkalno - usługową. Zasadnie jednak organ wywodzi, iż projekt planu miejscowego nie jest obowiązującym prawem, a co za tym idzie dywagacje w tym zakresie są przedwczesne, albowiem plan zagospodarowania nie został uchwalony i nie jest wiadomym jakie będzie ostateczne przeznaczenie tego terenu. Wbrew zarzutom skargi zauważyć należy, iż operat określając wpływ gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe oraz podziemne odnosi się do wód zgromadzonych w basenach portowych. Nie mają więc znaczenia - w kontekście powyższego zarzutu - rozważania czy wody basenów portowych należą do wód powierzchniowych, skoro zostały one uwzględnione w operacie wodnoprwanym, a co za tym idzie powyższe nie ma wpływu na wynik sprawy. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącej, iż organy brały w postępowaniu pod rozwagę także inne dowody, w tym dokumenty stwierdzić należy, że w postępowaniu dotyczącym pozwolenia wodnoprawnego organ zobowiązany jest do zgromadzenia i oceny zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a całości materiału dowodowego. Jedynego źródła dowodowego w sprawie nie stanowi operat wodnoprawny. Nie może odnieść również pożądanego przez skarżącą skutku zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. Nie kwestionowanym jest iż pismem z dnia 10 stycznia 2011 r. strony zostały poinformowane o zakończeniu postępowania w sprawie i możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. skarżący P. zgłosił uwagi, a pismo to zostało doręczone pozostałym zainteresowanym. M. Spółka z.o.o. zajęło stanowisko co do treści uwag P. W wyniki korespondencji pomiędzy organem, a skarżącą Spółka P. złożyła w dniu 15 marca 2011 r. kolejne pismo. W dniu 11 kwietnia 2011 r. odbyła się rozprawa wodnoprawna z udziałem skarżącej, po której w dniu 15 kwietnia 2011 r. P. [...] wniósł kolejne pismo. Powyższe okoliczności wskazują, iż czynności podejmowane w sprawie były wynikiem działania skarżącej. Nie uprawnione jest więc twierdzenie, ze w takiej sytuacji P. został pozbawiony możliwości działania w sprawie. Zauważyć należy, iż naruszenie art. 10 k.p.a. musi mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżąca zaś nie wskazała dokonania jakich czynności została pozbawiona i jaki mogło mieć to wpływ na wynik rozstrzygnięcia ( patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r., I OSK 575/10, LEX nr 1070853). Mając na względzie powyższe w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona.