IV SA/Wa 3437/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 2.IX .2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: "SKO) uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] oraz przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji sprawę z wniosku Stowarzyszenia [...] o dopuszczenie na prawach strony w toczącym się przed organem I instancji postępowaniu administracyjnym wszczętym z wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej również jako: "skarżącej") o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie linii kablowych średniego napięcia i linii kablowych światłowodowych pomiędzy siłowniami wiatrowymi. M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła na postanowienie z dnia 28 czerwca 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego, którym po rozpatrzeniu zażalenia organizacji społecznej na postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania w trybie art. 31 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016. Poz. 23) dalej k.p.a., uchylono zaskarżone postanowienie w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1. wszczęcia postępowania, 2. dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Stosownie natomiast do treści art. 31 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje - gdy chodzi o postępowanie administracyjne - postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Dla oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi pierwszorzędne znaczenie ma zatem interpretacja art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w części, w której przewiduje on kognicję sadów administracyjnych w sprawach dotyczących postanowień, na które służy zażalenie. Interpretacji tej należy dokonywać, uwzględniając treść art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy uwzględnieniu przywołanej regulacji norma prawna zawarta w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zakresie postanowień, na które służy zażalenie, wyznacza kognicję sądów administracyjnych poprzez zaakcentowanie przedmiotu rozstrzygnięcia dokonywanego postanowieniem. Należy rozumieć ją w ten sposób, że jeżeli w określonej kwestii rozstrzyganej postanowieniem służy zażalenie, to po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 352/05. LEX nr 197527). Skarga na postanowienie rozstrzygające kwestię niepodlegającą rozstrzygnięciu postanowieniem, na które służy zażalenie, jest zatem niedopuszczalna. Z treści art. 31 § 2 k.p.a. jednoznacznie wynika, że tylko w kwestiach odmowy wszczęcia postępowania z urzędu i odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu ustawodawca przewidział rozstrzygnięcie w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Jednocześnie zastrzegł to prawo wyłącznie na rzecz organizacji społecznej. Skargę do sądu administracyjnego może zatem wnieść organizacja społeczna, jeżeli po wyczerpaniu środka zaskarżania (zażalenia) jej żądanie nadal nie będzie uwzględnione - nie będzie ona dopuszczona do udziału w postępowaniu lub postępowanie nie zostanie wszczęte z urzędu. Skarga jest natomiast niedopuszczalna, jeżeli po rozpatrzeniu zażalenia organizacji społecznej na rozstrzygnięcie negatywne, organ odwoławczy postanowi o uchyleniu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Ponieważ postanowienie SKO z dnia 4 września 2015 r. zostało zaskarżone przez skarżącą (inwestora), której nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji, to skarga jest niedopuszczalna. Na marginesie należy zaznaczyć, że kwestionowanie skutków uchybień związanych z dopuszczeniem do udziału w postępowaniu administracyjnym organizacji społecznej może być podnoszone przy rozpatrywaniu skargi na rozstrzygnięcia kończące postępowanie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.