IV SA/Wa 347/08

PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-10

Skład orzekający: Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, po uchyleniu przez NSA pkt 2 wyroku WSA dotyczącego tych kosztów, powinien być rozpoznany przez WSA?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy do rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli dotyczy on postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdy NSA uchylił jedynie punkt wyroku WSA przyznający te koszty, a nie całe rozstrzygnięcie dotyczące pomocy prawnej. Sąd stosuje przepisy rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie, uwzględniając stawki minimalne dla postępowania przed sądami administracyjnymi pierwszej i drugiej instancji oraz podatek VAT.
Stan faktyczny
M. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nakładającą karę pieniężną za usunięcie drzew. WSA w Warszawie oddalił skargę, przyznając pełnomocnikowi skarżącej z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną, a następnie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej za postępowanie przed NSA. NSA oddalił skargę kasacyjną co do meritum, ale uchylił punkt wyroku WSA przyznający koszty pomocy prawnej, wskazując na potrzebę ponownego ustalenia ich wysokości zgodnie z właściwymi przepisami. WSA w Warszawie rozpoznał wniosek o przyznanie tych kosztów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi P. K. kwotę 2.100 zł powiększoną o 462 zł podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew przyznaje adwokatowi P. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 2.100 zł (dwa tysiące sto złotych), powiększoną o kwotę 462 zł (czterysta sześćdziesiąt dwa złote) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. M. K. wniosła skargę na wymienioną w sentencji decyzję. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2008 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu (k. 19-19v). Pełnomocnikiem skarżącej z urzędu został adwokat P. K. (pełn. k. 38). W pkt 1 wyroku z dnia 17 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, natomiast w pkt 2 wyroku przyznał ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz pełnomocnika skarżącej kwotę 240 zł oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą równowartość podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone oraz był obecny na rozprawie przed Sądem drugiej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. oddalił skargę kasacyjną co do pkt 1 wyroku WSA w Warszawie, natomiast uchylił pkt 2 tego wyroku zaznaczając, że w przypadku, gdy wpis jest stosunkowy, dla obliczania wynagrodzenia pełnomocnika strony zastosowanie mają § 18 ust. 1 ppkt a oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy te zawiera rozporządzenie. W niniejszej sprawie rozpoznaniu podlegają wnioski pełnomocnika skarżącej o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zarówno w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (w związku z uchyleniem pkt 2 wyroku z dnia 17 lipca 2008 r.) oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Stosownie natomiast do § 6 pkt 4 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł. W związku z tym, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 5.998 zł, to stawka minimalna przysługująca pełnomocnikowi skarżącej wynosi 1.200 zł. Jeżeli chodzi o wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji, to stawki minimalne wynoszą, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, czyli w niniejszej sprawie 900 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%, co w niniejszej sprawie wynosi łącznie 462 zł. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło