IV SA/Wa 350/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. R. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: przyznać adwokatowi R. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skarżąca H. J. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W dniu 22 maja 2009 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 lipca 2009 r. przyznano skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W piśmie z dnia 27 lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata R. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Wyrokiem z dnia 30 października 2009 r. sygn. akt IV SA/WA 350/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt. 1 oddalił przedmiotową skargę oraz w pkt. 2 przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych podwyższoną o kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wyznaczony w sprawie adwokat wniósł w dniu 23 stycznia 2010 r. r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku, którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 863/10 oddalił. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz złożył oświadczenie, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej w związku z postępowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zostały zapłacone w jakiejkolwiek części. Z protokołu rozprawy, która odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 12 maja 2011 r. wynika, że na rozprawę stawił się ustanowiony przez pełnomocnika skarżącej substytut adwokat A. H. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23% podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie wyznaczony adwokat występując w postępowaniu sądowoadministracyjnym w II instancji sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec faktu, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie, iż koszty pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia, orzekł jak w sentencji postanowienia.