IV SA/Wa 356/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W. w przedmiocie stwierdzenia istnienia stosunku pracy postanawia odrzucić skargę. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W. w przedmiocie stwierdzenia istnienia stosunku pracy. Skarżąca w wywodach skargi wskazała, że organ zawarł z nią umowę cywilnoprawną (umowę zlecenia) w celu wykonywania usług sekretarskich i pomocniczych usług biurowych. W ocenie skarżącej wykonywanie usługi spełniały cechy charakterystyczne dla stosunku pracy. W konsekwencji skarżąca podniosła, że w zaistniałej sytuacji służy powództwo o ustalenie, w trybie art. 189 k.p.c. Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o odrzucenie skargi jako nie mieszczącej się w właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych określa w szczególności art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z powyższym przepisem sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego jednoznacznie wynika, że kontrolujące działalność administracji publicznej sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania innych spraw niż sprawy sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, które należą do właściwości sądów powszechnych. Warto podkreślić, że do właściwości sądów powszechnych należą, stosownie do treści art. 1 i art. 2 § 1 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) sprawy cywilne, o ile przepisy szczególne nie przekazują ich do właściwości sądów szczególnych. Sprawami cywilnymi są sprawy ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy (sprawa cywilna w znaczeniu materialnym), jak również sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych i inne sprawy, do których przepisy Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne w znaczeniu formalnym). Uwzględniając powyższe rozważania oraz okoliczność, że skarga J. S. na Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W. dotyczy ustalenia, czy zawarta umowa cywilnoprawna (umowa zlecenia), faktycznie była umową o pracę - Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu jako nie podlegająca kognicji sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżąca i organ zawarły umowę zlecenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. nr 16 poz. 93 ze zm.). Na tle tej umowy powstał spór pomiędzy stronami o ustalenie jakie faktycznie cechy miała zawarta umowa, w szczególności czy była to umowa o pracę, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.), do rozstrzygnięcia którego właściwy jest sąd powszechny. Nie ulega tym samym wątpliwości, że sprawa objęta przedmiotem niniejszej skargi nie może zostać rozstrzygnięta przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W. w drodze jednostronnego, indywidualnego aktu administracyjnego bądź czynności, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., gdyż nie ma ona charakteru administracyjnoprawnego. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że sprawa objęta skargą J. S. nie należy do właściwości sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.