IV SA/Wa 3573/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na działanie Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie uszeregowania zsumowanych wyników postępowania kwalifikacyjnego uchwałą zespołu sprawdzającego nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. postanawia: odrzucić skargę Z akt administracyjnych wynika, że skarżący – M. S. nie został uwzględniony w załączniku do uchwały zespołu sprawdzającego nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. [...] w przedmiocie uszeregowania zsumowanych wyników postępowania kwalifikacyjnego. 7 września 2015 r. skarżący skierował do Szefa Służby Cywilnej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, że jest przekonany o osiągnięciu dostatecznej liczny punktów. Wniósł także o przesłanie klucza odpowiedzi w celu zweryfikowania poprawności przyznanych punktów. 11 września 2015 r. Szef Służby Cywilnej przekazał pismo skarżącego Dyrektorowi [...], który decyzją z [...] września 2015 r. odmówił skarżącemu udostępnienia klucza odpowiedzi i kopii arkusza do sprawdzianu umiejętności. Pismem z 12 października 2015 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie uszeregowania zsumowanych wyników postępowania kwalifikacyjnego uchwałą zespołu sprawdzającego nr [...]z dnia [...] lipca 2015 r. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Cywilnej stanął na stanowisku, że ustalanie wyników postępowania należy do wyłącznych kompetencji [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie natomiast art. 3 § 3 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia). Wskazać jednak należy, iż w art. 5 p.p.s.a. zawarto wyliczenie kategorii spraw w stosunku do których wyłączona jest możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego. Zawarta w tym przepisie enumeracja negatywna wyjątków dotyczy wszystkich kategorii skarg, które - w braku takiego wyłączenia - mogłyby być wnoszone w określonych w tym przepisie sprawach. I tak zgodnie z art. 5 pkt. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powoływania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zaskarżone jest działanie Szefa Służby Cywilnej, który nie stwierdził nieprawidłowości w przebiegu postępowania kwalifikacyjnego i nie nakazał usunięcia naruszenia prawa. Skarżący zarzuca wadliwe przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego dla pracownika służby cywilnej ubiegającego się o mianowanie, a dokładniej ocenę uzyskaną w tym postępowaniu w efekcie zastosowania błędnego klucza odpowiedzi w teście wiedzy. Postępowanie kwalifikacyjne, poprzedzające mianowanie w służbie cywilnej, pozostaje poza stosunkiem pracy, ponieważ chodzi w nim jedynie o sprawdzenie kwalifikacji kandydata do mianowania go na określone stanowisko, a nie o mianowanie na to stanowisko. Poprzedza ono powstanie stosunku pracy i kończy się rozstrzygnięciem w postaci ustalenia wyniku konkursu. Kwestie zasad przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego regulują przepisy art. 40-50 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2014, poz. 1111 ze zm.) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 218, poz. 1695). Jednakże powyższe przepisy nie przewidują możliwości zaskarżenia wyników postępowania kwalifikacyjnego do sądu administracyjnego. Brak jest więc możliwości dokonywania weryfikacji wyników postępowania kwalifikacyjnego przez sąd administracyjny, bowiem nie jest to kategoria spraw w których kontrola sądu administracyjnego jest dopuszczalna. Zarówno w literaturze jak i w orzecznictwie podkreśla się natomiast, że o ile kontrolą sądu objęta jest decyzja jako akt stosowania prawa materialnego, to nie stanowi podstawy do kontroli ocena egzaminacyjna, będąca wyłącznym atrybutem egzaminatora - por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 1994 r., sygn. akt ISA 1636/94 (ONSA 1995 r. nr 4 poz.176). Mając powyższe na uwadze analiza powołanych powyżej przepisów art. 3 § 2 p.p.s.a. nie pozwala zdaniem Sądu na zakwalifikowanie zaskarżonych działań Szefa Służby Cywilnej w sprawie uszeregowania zsumowanych wyników postępowania kwalifikacyjnego uchwałą zespołu sprawdzającego nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r., do żadnej z wymienionych w nim kategorii aktów podlegających zaskarżeniu trybie przepisów p.p.s.a. Powyższe stanowisko zostało również zaaprobowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 6 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 65/13 oraz postanowienie NSA z 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2867/12, cbois.nsa.gov.pl). W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną odrzucił.