IV SA/Wa 3638/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w J. na działania Kancelarii Sejmu postanawia: odrzucić skargę. Skarga "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w J. na działania Kancelarii Sejmu została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 8 lipca 2015 r. i nie została własnoręcznie podpisana przez podmiot uprawniony do reprezentacji skarżącej. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza oraz nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. odpisu z KRS. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 grudnia 2015 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 21 grudnia 2015 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie wykonała zarządzenia Przewodniczącej Wydziału. Nadesłała natomiast za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 14 grudnia 2015 r. pismo, w którym skarżąca stwierdza, że skarga została podpisana elektronicznie zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, co dopełnia wymogi stawiane przez art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, zaś wezwanie jest bezzasadne, a uchwały NSA w tym zakresie są niekonstytucyjne i w świetle prawa nieważne. W piśmie tym skarżąca ponadto wniosła o dołączenie żądanego odpisu KRS z akt IV SO/Wa 39/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła do Sądu za pośrednictwem poczty elektronicznej skargę, która nie została własnoręcznie podpisana przez podmiot uprawniony do reprezentacji skarżącej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie wykonała zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i ani nie podpisała skargi, ani nie nadesłała żądanego odpisu z KRS-u, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze, że skarżąca Spółka konsekwentnie twierdzi, że jej pisma procesowe, jako że sporządzone są w formie elektronicznej z weryfikowanym podpisem elektronicznym, to spełniają wymóg formalny w postaci podpisu strony, należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262 z późn. zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Powyższy przepis wskazuje ustawę, przez co należy rozumieć ustawy szczególne, dopuszczające możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, ponieważ w polskim systemie prawa nie ma przepisu generalnie zrównującego skutki prawne podpisu elektronicznego i podpisu własnoręcznego. Takie przepisy szczególne istnieją w niektórych ustawach regulujących różne rodzaje czynności, np.: art. 60 i art. 78 § 2 Kodeksu cywilnego, art. 3 pkt 13 Ordynacji podatkowej, art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 125 § 21 i art. 126 § 5 Kodeksu postępowania cywilnego. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r. sygn. I OPS 10/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) "w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej." Uchwała ta, jako uchwała abstrakcyjna, ma pośrednią moc wiążącą polegającą na tym, że zajęte w jej treści stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych do chwili, w której nastąpi zmiana tego stanowiska. Dla skuteczności zatem pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 969/12, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.