IV SA/Wa 3661/15

Dnia 8 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, , po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: sprostować omyłkę w punkcie 2) sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 325/15, w ten sposób, że w miejsce kwoty "5600 (pięć tysięcy sześćset) zł", wpisać kwotę "440 (czterysta czterdzieści) zł". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3661/15 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania zasądzając jednocześnie, w punkcie 2) ww. wyroku, na rzecz Gminy Miasta [...] kwotę 5600 (pięć tysięcy sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) – dalej zwanej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). Sprostowanie bowiem nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, lecz ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd chciał mu nadać. Z tych względów przedmiotem sprostowania może być wyłącznie oczywista omyłka wyrażona w tym, że jest ona od razu poznawalna i wynika wprost z treści orzeczenia, tj. bądź z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią odwołania, lub innymi okolicznościami. Ponadto sprostowaniu podlega również błąd rachunkowy, przez który należy rozumieć błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 1967 r., II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10 oraz postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 3 lipca 1996 r., XVII Amr 23/96, LEX nr 78985). W przedmiotowej sprawie zaszła taka okoliczność, bowiem w punkcie 2) sentencji wyroku z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3661/15, omyłkowo określono kwotę kosztów postępowania sądowego zasądzonych na rzecz strony skarżącej. Prawidłowa kwota, jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącej Gminy Miasta [...], powinna wynosić 440 zł, co wynika z kwoty uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 200 zł oraz kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego. Zaistniały błąd rachunkowy należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.