IV SA/Wa 38/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla działki o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. złożyli T. L. i J. L. W zarządzeniu z dnia 8 stycznia 2014 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych. Wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 17 stycznia 2014 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 24 i 25 akt sądowych). W piśmie z dnia 22 stycznia 2014 r. skarżący podnieśli, że wszczęte zostało postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla innej inwestycji planowanej na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. Wobec tego, zdaniem skarżących, nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca obciążenie kosztami postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 200 zł. Jak wskazuje art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Okoliczność, że toczy się postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności, ewentualnej zmiany bądź uchylenia aktu będącego przedmiotem skargi, względnie wznowienia postępowania, nie zwalnia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 30/11). Podobnie należy odnieść się do postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na tej samej nieruchomości, dla której ustalono bądź odmówiono ustalenia warunków zabudowy w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy, jest to zatem postępowanie odrębne od zakończonego zaskarżoną decyzją i nie stanowi okoliczności wywierającej bezpośredni wpływ na przedmiotowe postępowanie. Wszczęcie takiego postępowania również nie zwalnia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tym bardziej nie można mówić o możliwości przerzucenia tego ciężaru na organ, co jest niezgodne z przepisem art. 214 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżących upłynął w dniu 24 stycznia 2014 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 5 lutego 2014 r. (k. 29 akt sądowych). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.