IV SA/Wa 380/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-06-12
Skład orzekający: Agnieszka Wójcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce, pomimo wezwania sądu, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce pomimo wezwania sądu do uzupełnienia tego braku w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 PPSA. Niewykonanie tego obowiązku obliguje sąd do odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Skarżąca, mająca miejsce zamieszkania za granicą, wniosła skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o stwierdzeniu uchybienia terminu. Sąd wezwał ją do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie wykonała tego zarządzenia w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: odrzucić skargę.
W piśmie z dnia 6 stycznia 2017 r. M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2016 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...].
Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą mającą miejsce zamieszkania za granicą do uzupełnienia, w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 8 marca 2017 r. Zatem dwumiesięczny termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 8 maja 2017 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie wykonała zarządzenia Przewodniczącej Wydziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl obowiązującego brzmienia art. 299 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Zatem obowiązkiem strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, jest ustanowienie pełnomocnika do doręczeń; przy czym wyjaśnić należy, że wskazanie adresu do doręczeń w Polsce bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie stanowi wypełnienia tego obowiązku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2006 r., I GZ 14/06, Lex nr 190288, także dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło