IV SA/Wa 384/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-12
Skład orzekający: Krystyna Napiórkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo organu rozpatrującego skargę na bezczynność organu administracji publicznej podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na pisma organów rozpatrujących skargi na bezczynność innych organów administracji publicznej. Postępowanie skargowe w trybie art. 227 k.p.a. nie kończy się władczym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego, a jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. W związku z tym, skarga wniesiona na takie pismo podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę do WSA w Warszawie na pismo Ministra Środowiska, które zdaniem skarżącego było decyzją odmawiającą wydania decyzji w sprawie skargi na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. Minister Środowiska wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że kwestionowane pismo nie jest decyzją administracyjną i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w sprawie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r., stanowiące zdaniem skarżącego decyzję administracyjną odmawiającą wydania decyzji w sprawie skargi złożonej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej polegającą na nierozpoznaniu w ustawowym terminie wniosku z dnia 8 września 2013 r. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód rzeki [...] dla celów energetycznych.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że pismo z dnia [...] grudnia 2013 r., jakkolwiek zawiera wyjaśnienia dotyczące sposobu załatwienia skargi [...] Sp. z o.o. z dnia 15 listopada 2013 r., jednakże nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107 k.p.a. Podniósł, iż art. 37 k.p.a. nie przewiduje, aby rozpatrzenie skargi na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. wymagało wydania rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.
W niniejszej sprawie skarżący nieprawidłowo określił zaskarżone pismo jako decyzję administracyjną. Kwestionowane pismo zostało wydane w wyniku rozpatrzenia przez organ skargi [...] Sp. z o.o. z dnia 15 listopada 2013 r. na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z rzeki [...] dla celów energetycznych.
Skarga wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a. może mieć za przedmiot wszelkie działania, bezczynność lub zaniechanie każdego organu państwowego i samorządowego. Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, jednakże nie uprawnia ona do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. O sposobie załatwienia skargi właściwy organ zawiadamia skarżącego, stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. Organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca, przy czym w razie niezałatwienia skargi w tym terminie stosuje się przepisy art. 36-38, zgodnie z art. 237 § 1 i 4 k.p.a.
W ramach postępowania skargowego regulowanego działem VIII k.p.a. realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09, Lex 557044).
Ponieważ ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, Lex nr 737711), przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło