IV SA/Wa 388/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. w S. na Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie skargę na działanie organu postanawia: odrzucić skargę Z. w S. (dalej: “skarżąca") pismem z 25 września 2013 r. złożyła do Prezesa Rady Ministrów skargę na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi "wobec zaniechania przez wymieniony organ realizacji obowiązków wydania aktów normatywnych". Pismem z 9 października 2013 r. Departament Skarg, Wniosków i Obsługi Rady do Spraw Uchodźców poinformował Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi o złożeniu przez skarżacą kolejnej skargi oraz zwrócił się o przesłanie dodatkowych wyjaśnień w celu udzielenia skarżącej odpowiedzi. Ponadto pismem z 9 października 2013 r. Departament Skarg, Wniosków i Obsługi Rady do Spraw Uchodźców poinformował skarżącą, że odpowiedź na skargę zostanie udzielona po otrzymaniu wyjaśnień z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów pismem z 14 listopada 2013 r. udzieliła skarżącej odpowiedzi na ww. skargę skarżącej z 25 września 2013 r. Następnie skarżąca pismem z 5 grudnia 2013 r. wezwała Prezesa Rady Ministrów do usunięcia naruszenia prawa polegającego na braku należytego rozpoznania skargi Izby wyrażonej w piśmie z 25 września 2013 r. W odpowiedzi Kancelaria Prezesa Rady Ministrów w piśmie z 17 grudnia 2013 r. wskazała, że sprawy kierowania działem administracji rządowej jakim jest rolnictwo zostały powierzone Ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. Podkreśliła również, że procedura skargowa uregulowana w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz w przepisach wykonawczych ma cechy samodzielnego, jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie rozpatrzenia skargi. Uzasadnionym zatem było powiadomienie skarżącej o ustaleniach Departamentu dotyczących interesującego skarżącą zagadnienia oraz o jego aktualnym stanie prawnym. Tym samym wezwanie skarżacej do usunięcia naruszenia prawa należy uznać za niezasadne. Następnie skarżąca pismem z 20 stycznia 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Admnistracyjnego w Warszawie skargę na czynność z zakresu administracji publicznej podjętą przez Prezesa Rady Ministrów tj. "skargę na działania Prezesa Rady Ministrów wyrażające się w nienależytym rozpoznaniu skargi Izby z [...] września 2013 r., znak: [...] na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w tym niepodjęciu wobec podległego organu adekwatnych środków prawnych, także tych które były wnioskowane przez Izbę". Wskazując na powyższe skarżaca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności rozpoznania skargi podjętej przez Prezesa Rady Ministrów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarżąca w przedmiotowej skardze kwestionuje działania Prezesa Rady Ministrów wyrażające się w nienależytym rozpoznaniu jej skargi z [...] września 2013 r. nr [...] na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w tym niepodjęciu wobec podległego organu adekwatnych środków prawnych, także tych które były wnioskowane przez skarżącą. Skarżąca oczekuje od sądu stwierdzenia bezskuteczności czynności rozpoznania skargi podjętą przez Prezesa Rady Ministrów. Analizując treść skargi należy stwierdzić, że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego, lecz skargą powszechną określoną przepisami działu VIII K.p.a. Przedmiotem tej skargi, zgodnie z art. art. 227 K.p.a., mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, jednakże nie uprawnia ona do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. W ramach postępowania skargowego regulowanego działem VIII k.p.a. realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09, Lex 557044). Ponieważ ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, Lex nr 737711), przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.