IV SA/Wa 4/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek Postanowieniem z 8 marca 2011 r. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 201 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej. Sąd wskazał, iż decyzją z [...] grudnia 2010 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził z urzędu nieważność ww. decyzji z [...] października 2010 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z [...] lipca 2010 r. Tym samym, skoro przestał istnieć przedmiot zaskarżenia to w konsekwencji postępowanie - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.a.a.-należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Pismem z 22 marca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 8 marca 2011 r. poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy zobowiązany był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 tej ustawy wskazany przepis stosuje się również do postanowień. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada wynikająca z art. 199 P.p.s.a., że to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że co do zasady stronie, która poniosła koszty postępowania sądowego, zwrot tych kosztów nie przysługuje. Wyjątki od tej zasady określa art. 200, 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Stąd też, w art. 209 tej ustawy przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2011 r. nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 200, 201, 203 czy art. 204 powołanej ustawy. W przypadku umorzenia postępowania sądowego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stronie nie przysługuje zwrot kosztów postępowania sądowego, tak więc w orzeczeniu wydanym w tym trybie nie zamieszcza się rozstrzygnięcia w przedmiocie wspomnianych kosztów (por. np. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2005 r. sygn. akt I OSK 689/05). W sprawie nie mógł nadto znaleźć zastosowania art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., albowiem umorzenie postępowania nie nastąpiło w wyniku uwzględnienia oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi. W tym stanie rzeczy żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.