IV SA/Wa 40/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), sędzia WSA Alina Balicka, Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi Burmistrza [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę IV SA/Wa 40/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju po rozpatrzeniu zażalenia Burmistrza [...] na postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] maja 2014 r., wymierzające Burmistrzowi [...]karę pieniężną w wysokości 21 000 zł (słownie: dwadzieścia jeden tysięcy złotych), za wydanie decyzji [...] z dnia [...] maja 2011 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie dwóch zbiorników retencyjnych i poszerzaniu korytarza rzeki związanych z gospodarką leśną w Leśnictwie [...] na działkach nr [...] obręb [...], z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, z późn. zm.), uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez wymierzenie Burmistrzowi [...] kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) za 20 dni zwłoki w wydaniu ww. decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych. W dniu [...] maja 2011 r. Burmistrz [...], po rozpatrzeniu wniosku Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...], zwanego dalej "inwestorem", wydał decyzję Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., wymierzył Burmistrzowi [...] karę pieniężną w wysokości 5 500 zł (słownie: pięć tysięcy pięćset złotych), w związku z niewydaniem w terminie 65-dni ww. decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Burmistrz [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W konsekwencji postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Następnie, Wojewoda [...] postanowieniem nałożył na Burmistrza [...] karę pieniężną w wysokości 21 000 zł (słownie: dwadzieścia jeden tysięcy złotych), za wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym. Na postanowienie Wojewody [...] zażalenie złożył Burmistrz [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że termin określony w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie, a więc bez zbędnej zwłoki. W ocenie organu Wojewoda [...] błędnie ustalił okres podlegający wyłączeniu na podstawie art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co poskutkowało wymierzeniem przedmiotowej kary w nieprawidłowej wysokości. Organ odwoławczy wskazał, że 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 ustawy rozpoczął bieg w dniu [...] grudnia 2010 r., tj. w dniu następującym po dniu, w którym do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie. Postępowanie prowadzone przez Burmistrza [...] zakończyło się w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, tj. w dniu[...] maja 2011 r. Tym samym, jak ustalił Wojewoda [...], postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie toczyło się przez 155 dni, z zastrzeżeniem art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ przytoczył treść art. 51 ust. 2c ustawy zgodnie z którym do terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 2 tej ustawy, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Organ wyjaśnił, że w niniejszej sprawie pismami z dnia [...] lutego 2011 r., nadanymi w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu [...] lutego 2011 r. Burmistrz [...] wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego do: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...], Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska[...], Starosty [...], Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz Geologa Województwa [...]. W ocenie Ministra wystąpienie o uzgodnienie projektu decyzji stanowi termin przewidziany w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, o którym mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe pisma adresowane do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...], Starosty [...], Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz Geologa Województwa [...], jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, zostały doręczone adresatom w dniu [...] lutego 2011 r. Natomiast pismo skierowane do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...] doręczono w dniu [...] lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., Starosta [...], przekazał zgodnie z właściwością ww. pismo z dnia 1 lutego 2011 r. Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] jako organowi właściwemu w sprawach ochrony gruntów leśnych. Jak wynika z uwierzytelnionej kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru, Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] powyższe pismo otrzymał w dniu [...] lutego 2011 r. Podobnie Marszałek Województwa [...], postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., przekazał wniosek o uzgodnienie projektu decyzji Staroście [...], jako właściwemu organowi administracji geologicznej. Powyższe postanowienie zostało doręczone Staroście [...] w dniu [...]lutego 2011 r. W dniu [...] lutego 2011 r. do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęło pismo z [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych [...] Oddział w [...] z dnia [...] lutego 2011 r., informujące, iż powyższy podmiot nie wnosi uwag do projektu przedmiotowej decyzji. Projekt omawianej decyzji lokalizacyjnej został również uzgodniony przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. Powyższe postanowienie wpłynęło do Urzędu Miejskiego w [...] w dniu [...] lutego 2011 r. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...]lutego 2011 r., również uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ww. postanowienie wpłynęło do siedziby organu prowadzącego postępowanie lokalizacyjne w dniu [...] lutego 2011 r. Powyższych uzgodnień dokonano zatem w 2-tygodniowym terminie, o którym mowa w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W dniu [...] lutego 2011 r. do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęło pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...] z dnia [...] lutego 2011 r., w sprawie uzgodnienia projektu przedmiotowej decyzji. Jak wynika z informacji przekazanych przez powyższy organ w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r., ww. pismo z dnia [...] lutego 2011 r. zostało nadane w dniu [...] lutego 2011 r. jako przesyłka ekonomiczna. Organ wskazał, że z uwagi na fakt, iż ww. pismo zostało nadane po upływie 2-tygodniowego terminu, stwierdzić należało, iż ów organ zajął stanowisko w trybie tzw. "milczącej zgody" w dniu [...] lutego 2011 r. Zgodnie bowiem z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak zajęcia przez organ uzgadniający stanowiska w terminie 2 tygodni, od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, uważa się za uzgodnienie projektu decyzji. Stanowiska w niniejszej sprawie nie zajął w ogóle Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] Zgodnie z art. 53 ust. 5c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, niewyrażenie stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu decyzji przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się za uzgodnienie decyzji. W związku z powyższym uznać należało, że ww. organ uzgodnienia projektu decyzji dokonał w ostatnim dniu przewidzianego prawem 21-dniowego terminu w drodze tzw. "milczącej zgody", tj. w dniu [...] lutego 2011 r. Ponadto w analizowanej sprawie w dniu [...] lutego 2011 r. do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęła opinia sanitarna z dnia [...] lutego 2011 r., wydana przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zgodnie z art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ podniósł, że zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 888/12, z dnia 10 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 461/12, z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 136/08), odliczeniu od 65-dniowego terminu na wydanie decyzji podlega okres od dnia następującego po dniu nadania pisma o uzgodnienie projektu decyzji, do dnia wpływu postanowienia w sprawie uzgodnienia do organu. Jeżeli w danej sprawie występuje kilka organów uzgadniających, odliczeniu podlega okres od dnia następującego po dniu nadania najwcześniejszego pisma o uzgodnienie, do dnia wpływu ostatniego postanowienia uzgadniającego, bądź - jeśli takowe nie zapadło - do dnia uzgodnienia projektu decyzji w trybie tzw. "milczącej zgody". Wobec powyższego stwierdził, iż w niniejszej sprawie wyłączeniu z biegu ustawowego terminu podlega okres 23 dni przeznaczonych na uzgodnienie projektu decyzji, liczonych od dnia następującego po dniu nadania pism z dnia [...] lutego 2011 r., zawierających prośbę o uzgodnienie projektu decyzji, tj. od dnia [..] lutego 2011 r., do dnia, w którym do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęła opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2011 r., tj. do dnia [...] lutego 2011 r. Ponadto organ wskazał, że w omawianym postępowaniu pismem z dnia [...] marca 2011 r., (data wpływu do Urzędu Miejskiego w [...] [...] marca 2011 r.), inwestor zmodyfikował zakres przedmiotowej inwestycji. Po wprowadzeniu przez inwestora zmian we wniosku, Burmistrz [...] przygotował kolejny projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a następnie pismami z dnia [...] marca 2011 r., nadanymi w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu [...] kwietnia 2011 r. wystąpił o jego uzgodnienie do: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...]., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...], Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz Starosty [...]. Powyższe pisma doręczono do adresatów w dniu[...] kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia[...] kwietnia 2011 r., Starosta [...], przekazał zgodnie z właściwością ww. pismo z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] jako organowi właściwemu w sprawach ochrony gruntów leśnych. Jak wynika z uwierzytelnionej kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru, Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] przedmiotowe pismo otrzymał w dniu [...] kwietnia 2011 r. W dniu [...] kwietnia 2011 r. do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęło pismo z [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych [...] Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., , informujące, iż ww. podmiot nie wnosi uwag do projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Ponadto w dniu [...] kwietnia 2011 r. do siedziby organu prowadzącego postępowanie lokalizacyjne wpłynęła opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]kwietnia 2011 r. Projekt decyzji został także uzgodniony przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Ww. postanowienie, jak wynika z uwierzytelnionej kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu [...] kwietnia 2011 r., tj. w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 53 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zaś do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęło w dniu [...] kwietnia 2011 r. Wyjaśnienia wymaga, iż ostatni dzień 2-tygodniowego terminu na zajęcie stanowiska przez powyższy organ przypadł na dzień [...] kwietnia 2011 r., jednakże z uwagi na fakt, iż dzień [...] kwietnia 2011 r. był dniem wolnym od pracy w związku z przypadającym w tym dniu drugim dniem Świąt Wielkiej Nocy (w myśl art. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy), zgodnie z art. 57 § 4 Kpa, za ostatni dzień na uzgodnienie projektu decyzji należało uznać dzień [...] kwietnia 2011 r. Dodatkowo w analizowanym postępowaniu pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...] wystąpił do Burmistrza [...] z prośbą o udzielenie informacji - w ocenie organu uzgadniającego - niezbędnych do zajęcia stanowiska. Organ odwoławczy podkreślił, że powyższe pismo zostało wystosowane do Burmistrza [...] po upływie 2-tygodniowego terminu przewidzianego na dokonanie uzgodnienia. Postanowienie organu uzgadniającego powinno zapaść w trakcie trwania wyznaczonego prawem terminu, bez możliwości jego wydłużenia czy przywrócenia ze względu na konieczność dokonania niezbędnych czynności wyjaśniających. Po upływie tego terminu właściwy organ uzgadniający nie ma podstaw prawnych do wyrażenia stanowiska. Tym samym, z uwagi na fakt, iż ww. organ uzgadniający nie zajął stanowiska w ustawowym 2-tygodniowym terminie uznać należało, iż projekt decyzji został uzgodniony przez ów organ w trybie tzw. "milczącej zgody" w ostatnim dniu ww. terminu, tj. w dniu [...] kwietnia 2011 r. Uzgodnienia w oparciu o art. 53 ust. 4 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie dokonał natomiast Starosta [...], wobec czego przyjąć należało, iż ww. organ zajął stanowisko w trybie tzw. "milczącej zgody" w ostatnim dniu ustawowego 2-tygodniowego terminu, tj. w dniu [...] kwietnia 2011 r. Stanowiska nie zajął także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...]., w związku z czym projekt decyzji należało uznać za uzgodniony w dniu [...] kwietnia 2011 r. w trybie tzw. "milczącej zgody". Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego odliczeniu od ustawowego 65-dniowego terminu podlega okres 34 dni przeznaczonych przez Burmistrza [...] na: przygotowanie nowego projektu decyzji, sporządzenie kolejnych pism do organów uzgadniających, przygotowanie tych pism do doręczenia adresatom oraz uzgodnienie nowego projektu decyzji lokalizacyjnej, liczonych od dnia [...] marca 2011 r., tj. od dnia następującego po dniu wpływu do Urzędu Miejskiego w [...] pisma inwestora z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie zmiany wniosku, do dnia [...] kwietnia 2011 r., tj. do dnia, w którym do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęło postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Organ odwoławczy wskazał także, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., skarżący, działając na podstawie art. 10 § 1 Kpa, ponownie zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wyznaczając jednocześnie 7-dniowy termin na dokonanie owej czynności. Organ wyjaśnił, że co do zasady do czynności, o jakich mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, które jakkolwiek wynikają z przepisów prawa, to stanowią zwykłe elementy składające się na to postępowanie, niewymagające dodatkowych, nadzwyczajnych działań. Nie można więc za takie czynności uznać np. zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, bowiem jest to czynność konieczna do dopełnienia w każdym postępowaniu administracyjnym. Powyższa wykładnia przepisu art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie dotyczy jednak zdaniem organu odwoławczego sytuacji, w której, z uwagi na wprowadzone przez inwestora zmiany we wniosku, konieczne jest powtórne powiadomienie stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W takim przypadku omawiana czynność nie może być postrzegana jako "zwykła" czynność procesowa, dokonywana przez organ w ten sam sposób przed wprowadzaniem przez inwestora zmian we wniosku lub jak dokonywana w postępowaniu, w trakcie którego wnioskodawca w ogóle nie modyfikował pierwotnego żądania (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2015 r" sygn. akt 2185/14). Ww. postanowienie z dnia [...] maja 2011 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone Inwestorowi bezpośrednio przez pracownika Urzędu Miejskiego w [...]w dniu [...] maja 2011 r. Wyznaczony 7-dniowy termin na zapoznanie się z aktami sprawy upłynął zatem w dniu [...] maja 2011 r. Ponadto, jak poinformował Burmistrz [...] w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r., ww. postanowienie w dniu [...] maja 2011 r. zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w [...]. W związku z powyższym organ stwierdził, iż wyłączeniu z biegu ustawowego 65-dniowego terminu podlega okres 13 dni przeznaczonych przez organ na: ponowne sporządzenie treści zawiadomienia o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, przygotowanie ww. zawiadomienia do doręczenia adresatowi, doręczenie inwestorowi ww. zawiadomienia (wraz z okresem wyznaczonym na zapoznanie się z aktami sprawy) oraz powtórne podanie do wiadomości publicznej informacji o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, liczonych od dnia [...] maja 2011 r., tj. od dnia, w którym organ sporządził treść zawiadomienia o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i w którym upublicznił omawiane zawiadomienie, do dnia [...] maja 2011 r. Organ wskazał, iż pomimo faktu, że w dniu [...] maja 2011 r. nadal biegł 14-dniowy termin wskazany w art. 49 Kpa, przewidziany na upublicznienie ww. postanowienia z dnia [...] maja 2011 r., dzień ten nie może zostać odliczony od 65-dniowego terminu, bowiem jest to również dzień, w którym organ wydał przedmiotową decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a zatem jest to ostatni dzień, który podlega wliczeniu do ustawowego terminu. W ocenie organu odwoławczego zasadnym było odliczenie od 65-dniowego terminu również tych dni, które burmistrz przeznaczył na sporządzenie owych pism (tak jak w niniejszej sprawie odliczono np. dzień [....] maja 2011 r., czyli dzień w którym organ ponownie sporządził zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy). Zaniem organu II instancji w niniejszej sprawie odliczeniu od 65-dniowego terminu podlega: - okres 23 dni przeznaczonych na uzgodnienie projektu omawianej decyzji (przed zmianą wniosku przez inwestora dokonaną pismem z dnia [...] marca 2011 r.), - okres 34 dni przeznaczonych przez Burmistrza [...] na: przygotowanie projektu decyzji uwzględniającej wprowadzone przez inwestora zmiany we wniosku, sporządzenie kolejnych pism do organów uzgadniających, przygotowanie tych pism do doręczenia adresatom oraz uzgodnienie nowego projektu decyzji lokalizacyjnej, - okres 13 dni przeznaczonych przez organ na: ponowne sporządzenie treści zawiadomienia o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, przygotowanie ww. zawiadomienia do doręczenia adresatowi, doręczenie inwestorowi W\N. zawiadomienia (wraz z okresem wyznaczonym na zapoznanie się z aktami sprawy) oraz powtórne upublicznienie informacji o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy. Po arytmetycznym odliczeniu od okresu trwania przedmiotowego postępowania, tj. od 155 dni, wyżej wskazanych okresów, tj. łącznie 70 dni oraz ustawowych 65 dni przewidzianych na wydanie decyzji lokalizacyjnej, rzeczywista zwłoka w wydaniu decyzji, mierzona liczbą dni powyżej 65 dni wskazanych przez ustawodawcę, tj. 20 dni, co jest równoznaczne z wymierzeniem Burmistrzowi [...] kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych). Organ odwoławczy wyjaśnił, że mający znaczenie błąd organu I instancji w zakresie ustalenia okresu podlegającego wyłączeniu z biegu 65-dniowego terminu, polegał po pierwsze na nieprawidłowym wskazaniu końca okresu przeznaczonego przez Burmistrza [...] na uzgodnienie projektu decyzji (przed zmianą wniosku dokonaną przez inwestora). Organ wojewódzki przyjął, że koniec ww okresu przypadł na dzień [...] lutego 2011 r., tj. na dzień, w którym do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęło postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. i w którym projekt decyzji został uzgodniony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] w trybie tzw. "milczącej zgody". Tymczasem koniec okresu przewidzianego na uzgodnienie projektu przedmiotowej decyzji przypadł na dzień [...] lutego 2011 r., tj. na dzień, w którym do Urzędu Miejskiego w [...] wpłynęła opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]lutego 2011 r. Wojewoda [...] błędnie uznał bowiem, iż uzgodnienie projektu decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nastąpiło w trybie tzw. "milczącej zgody" zgody w dniu [...] lutego 2011 r. Uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w trybie tzw. "milczącej zgody" może nastąpić jedynie w odniesieniu do organów wskazanych w art. 53 ust. 4 ww. ustawy. Z uwagi na fakt, iż uzgodnienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zostało dokonane na podstawie przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a nie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak było podstaw do przyjęcia, iż - w związku z niezajęciem stanowiska w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - powyższy organ dokonał uzgodnienia projektu przedmiotowej decyzji w trybie tzw. "milczącej zgody" w ostatnim dniu ww. terminu. Ponadto błąd organu wojewódzkiego był wynikiem nieuznania, iż wszelkie czynności, które zostały przez Skarżącego ponownie dokonane z uwagi na wprowadzone przez inwestora zmiany we wniosku, podlegają odliczeniu od 65-dniowego dniowego terminu. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda [...] przyjął, iż po korekcie wniosku przez inwestora wyłączeniu z biegu ustawowego terminu podlega jedynie okres przewidziany na powtórne uzgodnienie projektu decyzji (tj. 26 dni liczonych od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] kwietnia 2011 r.). Modyfikacja wniosku doprowadziła do jednak sytuacji niestandardowej, w której - poza ponownym uzgodnieniem projektu decyzji - konieczne okazało się powtórzenie szeregu innych czynności niezbędnych do załatwienia sprawy, takich jak: przygotowanie nowego projektu decyzji, powtórne przygotowanie treści pism o uzgodnienie projektu decyzji wraz z przygotowaniem ich do wysłania, ponowne zredagowanie treści zawiadomienia o możliwości się z aktami sprawy oraz doręczenie tego zawiadomienia inwestorowi, jak również pozostałym stronom postępowania w trybie przewidzianym w art. 49 Kpa. Wojewoda [...] nie uwzględnił zatem, iż opóźnienie w wydaniu przedmiotowej decyzji było w dużej mierze spowodowane działaniem inwestora, który w toku postępowania skorzystał z przysługującego mu uprawnienia kształtowania własnego żądania i dokonał zmiany wniosku, doprowadzając tym samym do przedłużenia omawianego postępowania. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż postanowienie Wojewody [...] wydane zostało z naruszeniem art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnosząc się natomiast do argumentacji zawartej w zażaleniu organ odwoławczy wskazał, że w sytuacji, gdy w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego inwestor dokonuje modyfikacji pierwotnego żądania, postępowanie jest kontynuowane (lecz w zmienionym zakresie), a nie zaczyna toczyć się od nowa. Ewentualna zmiana wniosku pozostaje bez wpływu na początek biegu terminu postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że skorygował wady postępowania organu I instancji w zakresie niekompletności materiału dowodowego, a także podjął wszelkie działania konieczne do rozpoznania i merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy oraz ustalenia właściwego wymiaru zwłoki w wydaniu decyzji lokalizacyjnej, jak również skorygował uchybienia organu wojewódzkiego w zakresie prawidłowości uzasadnienia faktycznego rozstrzygnięcia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Burmistrz [...] zarzucają naruszenie następujących przepisów: I. w zakresie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. w szczególności: 1. art. 6, art. 7, art. 10 § 1, art. 11, art. 75 § 1 i 77 §1, art. 80 i 107 § 3 Kpa w związku z art. 126 Kpa, poprzez naruszenie zasady praworządności, zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy z pominięciem słusznego interesu strony postępowania i interesu publicznego, jak również niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i zupełnie dowolne ustalenie, które nie pozwalało na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy, poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, 2. art. 10 § 1 Kpa poprzez nieumożliwienie Stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności przed wydaniem zaskarżonego postanowienia z dnia [...] listopada 2015 r. Strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, II. w zakresie przepisów prawa materialnego tj. w szczególności art. 51 ust. 2 i 2c przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, polegającym na błędnym wyliczeniu okresu trwania postępowania oraz nieuwzględnieniu konieczności rozszerzenia decyzji w związku ze zmianą wniosku Strony, a także pominięcie, zasady określonej w ust. 2c cyt. przepisu, iż okresów opóźnień, nie wlicza się okresów spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Skarżący wniósł o: 1. skierowanie pytań prawnych do Trybunału Konstytucyjnego RP w celu orzeczenia o niezgodności art. 51 ust.2 - 2c z art. 2, 31 ust. 3, 64 ust. 1 i 2, art. 78 Konstytucji RP i co za tym idzie o zawieszenie rozpoznania skargi do czasu wejścia w życie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego RP w zakresie powyższych pytań prawnych do TK. 2. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II instancji i zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w przekonaniu skarżącego stan faktyczny w zakresie przebiegu postępowania wydaje się bezsporny, bowiem wynika on z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Nie wzięto jednak pod uwagę na żadnym etapie postępowania, iż Strona postępowania tj. PGL LP Nadleśnictwo [...] zmodyfikowało w toku postępowania lokalizacyjnego swój wniosek zmieniając jego zakres przedmiotowy, tj. rozszerzając położenie inwestycji o kolejną działkę, co w istocie w znaczący sposób wpłynęło na wynik postępowania i czas jego trwania. Nastąpiło to w istocie bez winy organu prowadzącego postępowania i z przyczyn od niego niezależnych, na wyraźne żądanie Strony. Jednakże mając na uwadze nawet zmieniony wniosek to w przekonaniu Skarżącego nie upłynął termin do wydania decyzji o którym mowa w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sposób wyliczenia okresów trwania postępowania oraz okresów, których nie liczy się do postępowania (przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu) dokonany przez Ministra jest dla Burmistrza [...] niezrozumiały. Po ponownym dokładnym wyliczeniu terminu Strona skarżąca uważa, iż przy uwzględnieniu treści art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja została wydana w ciągu 57 dni. Minister pominął przy dokonaniu wyliczeń istotne okoliczności sprawy. Opłata skarbowa została uzupełniona w dniu [...] grudnia 2010 r. Minister nie wyłączył z biegu ustawowego terminu okresu 3 dni. Postępowanie wszczęto w dniu [...] stycznia 2011 r. - nie wyłączono kolejnych 14 dni. W dniu [...] marca 2011 r. wydano postanowienie o zapoznaniu się z aktami sprawy, nie wyłączono 7 dni. W dniu [...] marca 2011 r. wniosek wysłano do ponownego uzgodnienia. Instytucje uzgadniające otrzymały wniosek w dniu [...] kwietnia 2011 r. czyli należało wyłączyć okres od [...] kwietnia 2011 do dnia [...] kwietnia 2011 r. (21 dni). Jednak w dniu [...] kwietnia 2011 r. RZGW wystąpiło o dodatkowe informacje. W dniu [...] maja 2011 przekazano do RZGW informacje. Odpowiedź RZGW, Burmistrz [...] otrzymał [...] maja 2011 r. - nie wyłączono 13 dni. Jak z powyższego wynika, pomimo, iż stan faktyczny winien zostać przedstawiony w sposób nie budzący wątpliwości, to podniesione okoliczności nie zostały przez Ministra wzięte w ogóle pod rozwagę. Nie ustalono zatem w taki sposób stanu faktycznego aby mógł on stanowić podstawę do dokonania oceny prawnej i podjęcia rozstrzygnięcia. Nie ujęto też w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dlaczego nie uwzględniono wyżej wskazanych przerw niezawinionych ani niezależnych od Burmistrza [...]. Nie odniesiono się również do wskazywanego na każdym etapie postępowania słusznego interesu Strony, który implikował działania w zakresie decyzji lokalizacyjnej. Zamknięcie postępowania i wydanie decyzji zgodnie z pierwszym wnioskiem Strony spowodowałoby znaczne wydłużenie procedury uzyskania decyzji lokalizacyjnej, następnie decyzji - pozwolenia na budowę. Opóźnienia mogły spowodować utratę pomocy finansowej ze środków Unii Europejskiej. Mając na względzie słuszny interes Strony oraz obowiązek wynikający z art. 12 § 1 Kpa, wybrano szybszy i najprostszy środek prowadzący do załatwienia sprawy. W przedmiotowym, postępowaniu Minister Środowiska uniemożliwił stronie branie czynnego udziału w postępowaniu w zasadzie na każdym jego etapie. Strona nie mogła zapoznać się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym kluczowym dla rozstrzygnięcia bowiem nie została poinformowana, iż organ kończy postępowanie i zamierza wydać decyzję. Przyjąć zatem należy, iż naruszony w sposób rażący przepis art. 10 Kpa. Skarżący podkreślił w aspekcie naruszenia art. 51 ust. 2 - 2 c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że nie wzięto pod uwagę, iż nawet przyjęte przez Ministra ewentualne przekroczenie terminu do wydania decyzji lokalizacyjnej, nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu na wniosek strony postępowania. Burmistrz [...] wyjaśnił, iż analiza treści wskazanych przepisów musi budzić wątpliwości co do ich zgodności z ustawą zasadniczą. Zachodzą trzy okoliczności wymagające analizy pod względem zgodności ze wskazanymi we wniosku zapisami Konstytucji RP, przepisów art. 51 ust.2-2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj.: - zawarty w przepisie obowiązek nałożenia kar bez względu na okoliczności sprawy (por. wyrok TK z 1 lipca 2014 r. sygn. akt: SK 6/12); - pomimo ustalenia deliktu urzędniczego w istocie zostanie ukarana Gmina, w której ten urzędnik jest jednocześnie organem wykonawczym, co spowoduje dokonanie uszczuplenia w majątku Gminy z naruszeniem zasad ochrony własności; - zasada, iż wojewoda, w przypadku gdy to wojewoda jest organem wydającym decyzję lokalizacyjną, jest jednocześnie organem, który na wojewodę nakłada karę za niedochowanie terminu do wydania decyzji, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015r. nie narusza przepisów prawa, w stopniu który powoduje konieczność jego uchylenia. Dostrzeżone przez sąd naruszenie przepisów postępowania nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, a zatem nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego. Zdaniem sądu podjął niezbędne czynności do wyjaśnienia sprawy, zgromadził wystarczający materiał dowodowy i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ustalony w wyniku tych czynności stan faktyczny jest prawidłowy. Przepis art. 51 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakłada obowiązek wymierzenia kary pieniężnej organowi, który nie wydał decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji celu publicznego w terminie 65 dni od daty złożenia wniosku. Treść przepisu niewątpliwie wskazuje, że przewidywana w nim kara ma charakter obligatoryjny, w przypadkach, w których zakreślony termin do rozpoznania wniosku nie zostanie dochowany. Wysokość kary została precyzyjnie określona i wynosi 500 zł za każdy dzień zwłoki. Jednocześnie treść ust. 2c tego przepisu wskazuje, iż jedyne odstępstwo od wymierzenia obligatoryjnej kary polega na tym, że do zakreślonego terminu na przeprowadzenie i zakończenie postępowania w sprawie lokalizacji celu publicznego, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Tylko wykazanie powyższych przesłanek przez organ prowadzący postępowanie w sprawie lokalizacji celu publicznego stanowi podstawę do uznania, iż zwłoka w wydaniu decyzji nie nastąpiła i w tej sytuacji do odstąpienia od wymierzenia kary, albo też do uznania, że trwała krócej, co będzie mogło mieć jedynie wpływ na wymiar kary. W przedmiotowej sprawie skarżący kwestionuje fakt, iż postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej lokalizacji celu publicznego toczyło się z przekroczeniem terminu 65 dniowego określonego w art. 51 ust. 2 w/w ustawy. Twierdzi, że nie pozostawał w zwłoce jak ustalił organ odwoławczy, gdyż przekroczenie terminu było usprawiedliwione przyczynami określonymi w art. 51 ust. 2c ustawy. W ocenie sądu stanowisko skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a okoliczności wskazywane jako wykluczające pozostawanie w zwłoce, inne niż ustalone przez organ odwoławczy, w istocie jej nie usprawiedliwiają i nie mogą spowodować ograniczenia odpowiedzialności. Prawidłowo ocenił organ odwoławczy, że jedynie wyjątkowe, usprawiedliwione sytuacje mogą skutkować przedłużeniem terminu do zakończenia postępowania, a zatem takie które uniemożliwiają organowi wydanie decyzji, pomimo podejmowanych działań z zachowaniem zasad wynikających z przepisów postępowania i należytej staranności. Dlatego też przesłanki określone w art. 51 ust. 2c ustawy to szczególne sytuacje, wynikające w toku konkretnego postępowania, które dlatego usprawiedliwiają organ, że albo stanowią obiektywną przeszkodę w prowadzeniu postępowania, albo wynikają z potrzeby wykonania przez organ obowiązku (jak obowiązek uzgodnienia decyzji wynikający z art. 53 ust. 4 ustawy). W przedmiotowym postępowaniu zaistniały zarówno obiektywna przeszkoda spowodowana modyfikacją wniosku przez wnioskodawcę, jak też potrzeba wykonania przez organ obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów i obie te sytuacje organ uwzględnił jako usprawiedliwiające przedłużenie postępowania. Skarżący nie wykazał kwestionując zasadność wymierzenia kary, że miało miejsce w toku prowadzonego postępowania inne zdarzenie spowodowane przez stronę, które stanowiło przeszkodę w prawidłowym jego toku. Organ właściwy do wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego niewątpliwie pozostawał w zwłoce trwającej 20 dni, o czym świadczy zawartość akt postępowania. Organ odwoławczy prawidłowo ustalił okres trwania postępowania. Należy podkreślił, że w przypadku modyfikacji żądania przez wnioskodawcę, postępowanie jest kontynuowane, a więc okoliczność ta nie ma wpływu na początek biegu terminu postępowania, może mieć jednak wpływ na termin jego zakończenia. Kontynuacja postepowania w zmienionym zakresie jest obowiązkiem organu. Twierdzenie skarżącego, że kontynuując postępowanie działał w interesie strony, gdyż zakończenie pierwotnie wszczętego postepowania w terminie, a następnie wszczęcie nowego odpowiadającego aktualnemu żądaniu wniosku spowodowałoby nadmierne wydłużenie postępowania, jest niezrozumiałe i niezasadne. Wbrew zarzutowi skargi organ odwoławczy przy rozstrzygnięciu sprawy uwzględnił fakt modyfikacji żądania przez wnioskodawcę i dokonał wnikliwej analizy w zakresie wpływu tej zmiany na tok postępowania, w rezultacie której ustalił szczegółowo te czynności, które wymagały powtórzenia, a więc stanowiły przesłanki usprawiedliwiające zwłokę w załatwieniu sprawy. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że w związku z okolicznością zmiany wniosku wymagały powtórzenia następujące czynności: - ponowne przygotowanie projektu decyzji i wystąpienie o uzgodnienie tego projektu do właściwych organów, co wydłużyło postępowanie o 34 dni; - ponowne powiadomienie stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie, co wydłużyło postępowanie o 13 dni. Tym samym prawidłowo organ ustalił, że od trwającego postępowania należało odliczyć 47 dni przeznaczonych na powtórne dokonanie tych niezbędnych czynności procesowych. Ustalenia te, korzystne dla skarżącego stanowiły podstawę do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji wymierzającej karę za zwłokę w postępowaniu, bowiem organ pierwszej instancji nie uznał za usprawiedliwiony okresu związanego z powtórnym opracowaniem projektu decyzji, jak też przeznaczonego na ponowne powiadomienie stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Organ odwoławczy słusznie ocenił, że opóźnienie organu uzgadniającego w wyrażeniu stanowiska nie może być traktowane jako przyczyna niezależna od organu prowadzącego postępowanie o wydanie decyzji lokalizacji inwestycji i usprawiedliwiająca opóźnienie tego postępowania. Organ uzgadniający ma obowiązek wyrazić stanowisko w terminie 2 tygodni i termin ten nie podlega wydłużeniu. Dlatego też słusznie zarzucił organ odwoławczy, że nie było powodów do oczekiwania przez skarżącego na stanowisko organu uzgadniającego po upływie ustawowego terminu, a projekt decyzji należało uznać za uzgodniony w trybie "milczącej zgody". Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że zarówno 14 dniowy okres związany z z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania, jak też 7 dniowy okres związany z powiadomieniem stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym nie stanowiły okresów podlegających odliczeniu z biegnącego postępowania. Należy wskazać, że nie były to działania podejmowane przez organ w związku ze zmianą żądania wniosku, a więc stanowiły zwykłe czynności procesowe, charakterystyczne dla każdego postępowania, które organ ma obowiązek wykonać i uwzględniać jako czynności niezbędne, wymagające określonego przedziału czasowego w toczącym się postępowaniu. Przewidziany w ustawie 65 dniowy termin uwzględnia wszystkie czynności, które zgodnie z zasadami prawidłowego postępowania organ musi wykonać w każdej sprawie dotyczącej wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na podstawie przepisów k.p.a. i w/w ustawy. Czynności o zwykłym charakterze nie stanowi z kolei czynność powtarzana w związku ze zmienianym przez wnioskodawcę żądaniem wniosku, bowiem konieczność jej podjęcia następuje z przyczyny niezależnej od organu, który ma obowiązek prowadzić postępowanie z zachowaniem wszelkich reguł procesowych. W ocenie sądu nie jest zasadny zarzut dotyczący nieuwzględnienia przez organ za usprawiedliwione opóźnienie 3 dniowego terminu związanego z oczekiwaniem na uiszczenie opłaty skarbowej od wniosku. Niewątpliwie opłata ta została uiszczona dopiero w dniu [...] grudnia 2011r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy duplikat potwierdzenia wykonania przelewu oraz adnotacja na wniosku. Jednak okoliczności tej nie należy traktować jako opóźnienia powstałego z winy strony, ani też niezależnego od organu. Brak opłaty co prawda uniemożliwia prowadzenie postępowania, jednak w przypadku gdy nie została uiszczona, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zwolnienie od jej wniesienia, obowiązkiem organu jest podjęcie działania polegającego na wezwaniu do uiszczenia opłaty w zakreślonym terminie. Każdy brak wniosku powinien być usuwany w trybie procesowym, a więc formalnym, z zachowaniem zasady pisemności (a w przypadku niecierpiącym zwłoki, wymagającym dokonania wezwania przy użyciu środków łączności z zamieszczeniem potwierdzenia wykonania tej czynności w aktach sprawy). Z akt sprawy nie wynika, by burmistrz podjął jakiekolwiek działania procesowe związane z koniecznością uzupełnienia braków wniosku. Organ uchybił więc swojemu obowiązkowi, a zaniedbanie to nie może usprawiedliwiać opóźnienia toczącego się postępowania. Brak jakiegokolwiek działania ze strony organu mógł prowadzić do dłuższego opóźnienia, gdyby nie inicjatywa samej strony. W związku z powyższą oceną nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego tj. art. 51 ust. 2 i 2c w/w ustawy, jak też przepisów postępowania tj. art. 6, 7, 11, 75 § 1, 77 § 1 i 80 K.p.a, bowiem ustalony przez organ stan faktyczny, po wszechstronnej i wnikliwej ocenie materiału dowodowego uzasadnia nałożenie kary. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia stanowi odzwierciedlenie rzetelnej analizy materiału dowodowego i argumentacji wyrażającej stanowisko organu. Jedynym brakiem uzasadnienia jest pominięcie argumentacji dotyczącej nieuwzględnienia 3 dniowego okresu postępowania uniemożliwiającego nadanie biegu wnioskowi ze względu na brak opłaty, jako usprawiedliwionego opóźnienia, jednak naruszenie to nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy. Nie chodzi przy tym o to, że organ powinien w uzasadnieniu odnosić się do każdego dnia toczącego się postępowania, ale o to, że okres ten, gdyby organ nie dopuścił się zaniedbania, mógł stanowić okoliczność usprawiedliwiającą brak możliwości prowadzenia postępowania. Nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art. 10 k.p.a, poprzez uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w sprawie w związku z brakiem możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Zarzut ten mógłby być tylko wówczas uzasadniony, gdyby organ odwoławczy, który istotnie nie powiadomił skarżącego o tym uprawnieniu uzupełniał postępowanie dowodowe, a zgromadzony materiał dowodowy nie był skarżącemu znany. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy co prawda uzupełnił materiał dowodowy, ale jedynie o informację pochodzącą od skarżącego o dacie wywieszenia postanowienia z dnia [...] maja 2011r. Materiał dowodowy był skarżącemu znany, nie uległ istotnej zmianie od etapu postępowania przed organem I instancji (w którym skarżący był zawiadomiony o możliwości zapoznania się z dowodami zgromadzonymi w sprawie) i został poszerzony jedynie o informację znaną skarżącemu. Nadto skarżący nie konkretyzuje swojego zarzutu przez wykazanie skutków naruszenia, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd nie znalazł podstaw, by uznać, że w przedmiotowej sprawie zasadne było kierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego. Z tych względów sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.