IV SA/Wa 409/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. B. na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 3336/03 przyznaje adwokatowi M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł, powiększoną o kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia adwokata (k. 36-37). Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokata M. K. (k. 46), któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa (k. 56 i k. 91). Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę (k. 72) w pkt 2 wyroku przyznając pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.". Pełnomocnik skarżącego adw. M. K. sporządził skargę kasacyjną od pkt 1 powyższego wyroku Sądu i wniósł ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 3 lutego 2009 r. (k. 83-86). W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za udzieloną i nieopłaconą pomoc prawną udzieloną przez sądem drugiej instancji oraz złożył oświadczenie, że nie została ona opłacona w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 października 2009 r. oddalił skargę kasacyjną (k. 97-100). W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że o wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego skarżącego z urzędu orzeknie sąd pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 p. p. s. a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł. Z kolei § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że pełnomocnik skarżącego adwokat M. K. sporządził i wniósł skargę kasacyjną, należało na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia orzec, jak w sentencji.