IV SA/Wa 422/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. sprawy ze skarg E. D., T. D., M. B., G. B., D. Z., K. Z., W. G., M. J., M. J., F. S., J. K., M. J., A. S. i T. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - oddala skargi - Decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. Nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), po rozpoznaniu wniesionych odwołań od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w/w decyzją Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. trybie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. e, oraz art. 82 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą OOŚ, a także 2 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] Regionalnego dla Województwa [...]. Mając na uwadze zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, organ w ramach postępowania odwoławczego dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w tym wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami, uwag i wniosków składanych przez strony i społeczeństwo w toku postępowania oraz zaskarżonej decyzji. W toku postępowania odwoławczego organ II instancji rozpatrzył sprawę w pełnym zakresie, co do okoliczności faktycznych i prawnych. Dążąc do ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie oraz korzystając z dyspozycji zawartej w art. 136 k.p.a, organ odwoławczy powołał niezależnego biegłego, tj. osobę posiadającą odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie identyfikacji gatunków, migracji i zachowań ptaków -celem wykonania ekspertyzy. Przedmiotem ekspertyzy była dodatkowa ocena w zakresie jakości informacji przedstawionych przez wnioskodawcę dotyczących wpływu przedsięwzięcia na obszary [...], w szczególności przyjętej metodyki badań terenowych awifauny, kompletności zgromadzonego materiału dowodowego, a także poprawności przeprowadzonych analiz i wniosków wyciągniętych na podstawie zebranych informacji. Powyższe zostało przedstawione przez dr M. S. w dokumencie pt.: "Analiza opracowania dotyczącego występowania ptaków w raporcie o oddziaływaniu na środowisko planowanego [...] regionalnego dla Województwa [...]" z dnia [...].09.2010 r. Dokument ten został włączony do materiału dowodowego sprawy jako opinia biegłego. Obwieszczeniem z dnia 26.10.2010r., Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska poinformował strony o możliwości zapoznania się z zebranymi w trakcie postępowania odwoławczego dowodami, w tym dokumentami, stanowiącymi akta sprawy oraz terminie i miejscu składania ewentualnych uwag i wniosków. Do zgromadzonego materiału dowodowego pismami z dnia 24.11.2010 r. uwagi wniosło [...] Towarzystwo [...] oraz [...] Fundusz [...], a także pismem z dnia 23.11.2010 r. uwagi wniosło Stowarzyszenie [...]. Ponadto w toku postępowania odwoławczego, Inwestor, powołując się na art. 75 k.p.a, przedłożył opracowanie pt.: "Plan organizacji [...] dla planowanego [...] regionalnego Województwa [...] o kodzie referencyjnym [...], które planuje się zlokalizować w rejonie wsi S., S., B. w gminie T. oraz w jego rejonie ze wskazaniem sposobów uniknięcia [...] prowadzonym z istniejących już sąsiednich [...]". Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach, dotyczących wpływu planowanego przedsięwzięcia na obszary [...], Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, iż zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody (t. j. z 2009 r. Dz. U. Nr 151, poz. 1220, ze zm.), implementującym do polskiego prawodawstwa art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory - dalej: Dyrektywa Siedliskowa -planowane przedsięwzięcia, które mogą znacząco oddziaływać na obszar [...], a które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru [...] lub obszarów, o których mowa w ust. 2, lub nie wynikają z tej ochrony, wymagają przeprowadzenia odpowiedniej oceny oddziaływania na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Słusznie zdaniem organu odwoławczego został postawiony zarzut, iż Organ wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach opierając się na materiale dowodowym, który zdaniem skarżących nie zawiera analiz które można by uznać jako ocenę wpływu planowanego przedsięwzięcia na integralność obszarów [...] położonych w pobliżu omawianych wariantów lokalizacyjnych. [...] Chodzi o integralność rozumianą jako "spójność czynników strukturalnych i funkcjonalnych warunkujących zrównoważone trwanie populacji gatunków" będących przedmiotem ochrony na obszarach [...]. Powyższe wynika z oceny organu odwoławczego dokonanej w odniesieniu do przedstawionych przez Inwestora materiałów, które jednoznacznie wskazują iż badanie przelotu ptaków zostało ograniczone i wykonane jedynie na terenie planowanego [...], położonego poza obszarami [...], co nie pozwala w sposób prawidłowy i wystarczający ocenić wpływu tego przedsięwzięcia na cele i przedmiot ochrony obszarów [...]. Na braki danych dotyczących występowania ptaków na terenach innych niż sam obszar projektowanego [...] zwracali uwagę także odwołujący. Jak zostało to stwierdzone w zaskarżonej decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., dalej: RDOS, również Służby Parków Narodowych [...] nie dysponowały aktualnymi i kompleksowymi danymi dotyczącymi ptaków migrujących, które mogłyby być pomocne zarówno przy ocenie oddziaływania inwestycji na ptaki, jak też ocenie zagrożenia [...] w związku z możliwymi [...]. W części dotyczącej oddziaływania na przyrodę, przedstawionej w "Raporcie o oddziaływaniu na środowisko planowanego [...] regionalnego dla Województwa [...]", dalej: Raport, brak jest analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na właściwy stan ochrony przedmiotów ochrony obszarów [...], opartej na pełnowartościowym materiale dowodowym. Również w opracowaniu pt. :"Odpowiedzi Konsorcjum [...] na uwagi i wnioski zgłoszone do Raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego [...] regionalnego dla Województwa [...] w ramach udziału społeczeństwa w ochronie środowiska" z dnia [...] grudnia 2009 r., dalej: "Odpowiedzi Konsorcjum" oraz w wyjaśnieniach Zarządu Województwa [...] z dnia 12 marca 2010 r., znak: [...], nie została w adekwatny sposób przedstawiona skala oddziaływań na gatunki ptaków chronione w obszarach [...]. Nieudowodniony został także brak znaczących oddziaływań na te obszary. Istotną kwestią, na którą zwrócił także uwagę organ II instancji jest tu nie tylko zagrożenie dla ptaków, ale również zagrożenie dla [...]. Problem ten dodatkowo podnosi w swojej opinii biegły. Już w tym momencie, ze względu na łatwe do zidentyfikowania na etapie rozpoznania, prawdopodobieństwo znaczącego oddziaływania na obszary [...], można stwierdzić, iż w przypadku realizacji przedsięwzięcia we wskazanej lokalizacji istnieje ogromne prawdopodobieństwo zaistnienia [...]. Wielotysięczne stada migrujących ptaków, które każdego roku zlatują się [...], grożą poważną [...]. Celem jej uniknięcia należałoby zamykać [...] na czas przelotów ptaków, co z uwagi na rozciągnięty w czasie okres migracji, de facto dyskwalifikuje możliwość jego użytkowania. Szczególną uwagę na problem możliwych [...] zwrócono sporządzonej w sprawie ekspertyzie, analizującej przedstawione w Raporcie opracowanie dotyczące ptaków. Już we wstępie ekspertyzy, powołany biegły stwierdza, iż "występowanie ptaków i wykorzystanie przez nie przestrzeni powietrznej [...] winno być jednym kluczowych aspektów wyboru miejsca [...]". Analiza powyższych zagadnień pozwoliłaby równocześnie na ocenę skali bezpośredniego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na ptaki. Kwestię zagrożenia [...] ze strony zwierząt reguluje art. 87 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy Prawo Lotnicze (Dz. U. z 2006 Nr 100. poz. 696 ze zm.), zgodnie z którym zabrania się budowy lub rozbudowy obiektów mogących stanowić źródło żerowania ptaków, a także hodowli ptaków mogących stanowić zagrożenie dla ruchu lotniczego w otoczeniu lotniska, czyli w odległości 5 km od jego granicy. A zatem, jak wskazuje Autor ekspertyzy, aby móc wyeliminować ewentualne zagrożenie dla [...], należałoby mieć wiedzę dotyczącą występowania ptaków mogących stanowić zagrożenie [...] na obszarze o promieniu 5 km od granic [...], istotną rolę w tym aspekcie odgrywają zbiorniki wodne oraz tereny podmokłe, jako miejsca atrakcyjne dla ptaków i stanowiące duży problem, gdy znajdują się w zbyt bliskiej odległości od [...]. Jednak jak podaje biegły, w opracowaniach dotyczących tzw. stref zagrożenia wokół [...], do kategorii najwyższego ryzyka [...] zaliczane są ostoje ptaków jako chronione miejsca koncentracji i występowania dużych zgrupowań ptaków, a także wysypiska śmieci. Jak wynika z wykonanej ekspertyzy, niezwykle istotnym dla [...], a tym samym możliwości ograniczenia ich wpływu na ptaki, jest przeanalizowanie i określenie ryzyka [...] w strefach zagrożenia. Najważniejszą jest strefa zagrożenia bezpośredniego, rozciągająca się do pułapu [...] m i obejmująca teren w odległości [...] km [...]. Wskazano również na praktykę wyznaczania [...], w których należy określić typ zagrożenia związanego z występowaniem miejsc atrakcyjnych dla zwierząt (nie tylko ptaków). Argument Inwestora, iż na śródlądziu przelot ptaków odbywa się szerokim frontem, mający świadczyć, że [...] nie będą powodowały poważnego naruszenia cyklu życiowego gatunków ptaków, należy uznać za nietrafiony. Bowiem nawet w takich warunkach, o czym wspomina zresztą w uzasadnieniu decyzji RDOŚ w B., istnieją miejsca znacznych koncentracji ptaków. Organ opisał w uzasadnieniu te miejsca, wskazując na bliskie położenie niektórych z nich od planowanej inwestycji i mając na uwadze powyższe uznał za zasadną wskazaną przez biegłego potrzebę przedstawienia miejsc koncentracji na tle stref bezpośredniego zagrożenia lub stref bezpieczeństwa lub [...]. W rozdziale Raportu traktującym o oddziaływaniu poszczególnych wariantów na korytarze ekologiczne, w odniesieniu do wariantu [...], stwierdzono (s. 202), iż [...] położona jest w [...] - otoczone jest [...], chronionej w części południowej w randze Parku Narodowego. [...] w regionie funkcjonuje jako szlak sezonowych wędrówek ptaków i nietoperzy jest także korytarzem ekologicznym (o randze międzynarodowej i krajowej) dla dużych ssaków. Usytuowanie [...] (kierunek [...]) powoduje, że [...] na stosunkowo niewielkiej wysokości. Obiekt [...] na trasie wędrówek ptaków stwarza zagrożenie zarówno dla ptaków jak i [...]. Już powyższe stwierdzenie stawia pod znakiem zapytania sensowność i możliwość usytuowania [...] we wskazanej lokalizacji. Zostało ono jednakże zbagatelizowane. Powyższe wskazuje także na bezwzględną konieczność wnikliwej analizy i oceny zagrożenia dla ptaków chronionych w obszarach specjalnej ochrony ptaków [...], przede wszystkim - [...]. Realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu [...] pomiędzy tak cennymi z przyrodniczego punktu widzenia, obszarami może powodować znaczące oddziaływania na skupiska ptaków, z uwagi na wykonywanie [...], co powoduje płoszenie ptaków, a także jest niebezpieczne dla samych [...] z uwagi na liczne występowanie ptaków należących do gatunków "dużych" (np. gęsi czy żurawie), które mogą powodować [...] o poważnych konsekwencjach. Jednocześnie bardzo niewielkie odległości dzielące planowane [...] w S. od obszarów [...] km nie gwarantują w żaden sposób, że negatywne oddziaływania nie wystąpią. W świetle powyższe istotnego znaczenia nabiera informacja zawarta w odwołaniach Skarżących, iż w ramach realizacji kolejnego etapu projektu renaturyzacji [...] Parku Narodowego, nastąpi wzrost powierzchni terenów podmokłych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego lotniska, poprzez skierowanie [...]. Konsekwencją prowadzonych działań będzie prawdopodobny wzrost powierzchni terenów lęgowych i ilości ptactwa w tym rejonie. Obszar ten znajduje się zaś około [...] km od planowanego [...], w obrębie obszaru [...]. Organ I instancji zbagatelizował powyższą informację, arbitralnie stwierdzając, bez przedstawienia jakiejkolwiek argumentacji merytorycznej, iż wyniki raportu wykluczają negatywne oddziaływanie [...] w wariancie lokalizacyjnym [...] (wariant inwestorski) na przedmiot ochrony obszaru [...], czyli na awifaunę. Raport powinien ujmować wszystkie obszary [...] w zasięgu przewidywanego oddziaływania przedsięwzięcia. Dokładna analiza powinna dotyczyć zarówno fizycznego przecinania korytarzy migracyjnych ptaków (przy czym, jak słusznie wskazali Skarżący, nie ma podstaw by ograniczać tego typu analizy tylko do obszaru specjalnej ochrony ptaków [...]), jak i czynnika płoszącego, powodowanego przez [...] i wpływającego na zaburzenie cykli życiowych gatunków ptaków. Konieczne jest przeanalizowanie oddziaływania [...] na gatunki ptaków zwłaszcza w odniesieniu do cyklu [...] ([...]), który dotyczy wysokości do ok. [...] m [...]. Nieudowodniony został bowiem brak wpływu [...] migracji ptaków na gatunki chronione w obszarach [...] i parkach narodowych. Oddziaływania prowadzonych operacji [...] mogą okazać się bardzo istotne z uwagi na niski [...] w znacznej odległości od [...] (jak wynika z Ryciny 14 przedstawionej na str. 55 w Raporcie - niektóre [...] będą [...] m [...], w zależność od [...]). Przewidywane oddziaływania mogą być związane z ryzykiem wystąpienia [...], co związane jest [...] lub w sąsiedztwie obszarów chronionych. Kolejnym aspektem, jaki należy rozpatrywać, jest efekt płoszenia powodowany przez prowadzone [...]. W ocenie organu odwoławczego w sytuacji gdy nie przeprowadzono właściwej oceny oddziaływania na obszary chronione i nie zidentyfikowano znaczących negatywnych oddziaływań, nie można we właściwy sposób [...], by tego typu oddziaływań uniknąć. Wątpliwości Organu II instancji budzi zakres i metodyka wykonanej inwentaryzacji awifauny migracyjnej, w której wytypowano po jednym punkcie obserwacyjnym w każdej z rozpatrywanych lokalizacji. Brak analizy migracji ptaków także na [...] (przebiegających przez tereny obszarów [...], będących miejscami koncentracji ptaków) i ograniczenie badań do samego obszaru [...], w rzeczywistości dyskwalifikuje wykonane badania jako adekwatne na potrzeby wykonania wymaganej przepisami wspólnotowymi i krajowymi oceny oddziaływania na obszary [...]. Inwentaryzacja elementów przyrodniczych powinna być wykonana na takim obszarze, na jakim określone oddziaływania mogą wystąpić, co w przypadku [...] nie ogranicza się tylko do obszaru inwestycji. W związku z brakiem danych w Raporcie na temat obszaru przestrzenni powietrznej, jaki został objęty badaniem z jednego punktu obserwacyjnego, oraz nieprzedstawieniem jego położenia na mapie, w ekspertyzie dokonano odtworzenia pola obserwacji na podstawie podanych w Raporcie współrzędnych punktów obserwacyjnych. W ekspertyzie przyjęto, iż maksymalny realny zasięg prowadzenia obserwacji wynosi 1,500 m. Stworzone przez biegłego ryciny pozwoliły na dokonanie analizy pokrycia obszaru [...] do ok. [...] monitoringiem przelotu ptaków w okresach migracji. Z uzyskanych danych wynika, iż w żadnym wariancie lokalizacyjnym planowanego przedsięwzięcia nie pokryto polem obserwacji całości [...]. W jeszcze mniejszym stopniu obserwacjami objęte były rejony, w których [...] znajduje się [...] poniżej [...] m. W wariancie inwestorskim aż kilkaset metrów [...], były w odległości powyżej [...] m od punktu obserwacyjnego. Oznacza to, iż prawdopodobieństwo wykrycia nisko lecących ptaków było bardzo małe. W lokalizacji C natomiast, z uwagi na pokrycie dużego obszaru [...], część przestrzeni powietrznej znajdującej się za nim była niewidoczna. Ponadto w ekspertyzie wskazano, iż odległość od punktu obserwacji [...] wynosiła powyżej [...] m. Podobnie ograniczony był widok w zachodniej części [...] dla lokalizacji B. Powyższe pozwoliło wyciągnąć wniosek, iż faktyczna wykrywalność ptaków [...] tych rejonach była prawie zerowa. Analizując natomiast samą metodykę wykonanych badań i przeprowadzonych analiz, należy zaznaczyć, że w przypadku analizy okresów jesiennej i wiosennej migracji bardziej miarodajne byłoby operowanie liczebnościami ptaków przeliczonymi na pojedynczą kontrolę lub nawet na 1 godzinę, jako podstawową jednostkę obserwacji, niż wynikami sumarycznymi. Umożliwiłoby to wyliczenie jednostkowego natężenia wykorzystania [...] przez ptaki. Przedstawienie wyników w ten sposób umożliwiłoby także prześledzenie dynamiki migracji ptaków (poszczególnych grup i gatunków). Dane zawarte w Raporcie pozwalają jedynie na wyliczenie natężenia przelotu w skali jednego dnia, brak jest natomiast informacji o liczbie jednostkowych serii obserwacyjnych w ciągu dnia. Tymczasem w ocenie organu od łącznej liczby przelatujących ptaków [...] zależy jedynie pośrednio, natomiast bezpośrednio jest ono zależne od liczby przelatujących ptaków jednostce czasu. Sumaryczna liczba migrujących ptaków wnosi niewiele do analiz, ponieważ nie wiadomo czy przelot ten był równomierny w całym okresie badań, czy też może występowały okresy kiedy ulegał on wyjątkowemu nasileniu (zwiększając tym samym [...]), a równocześnie miały miejsce okresy kiedy przelot był relatywnie niewielki. Zastrzeżenia budzi także arbitralne wyróżnienie "dużych" gatunków ptaków, za które uznano wszystkie ptaki większe od szpaka. Podział taki w rzeczywistości zaburza przeprowadzone analizy, ponieważ do ptaków "dużych" zaliczono szereg gatunków o relatywnie niewielkiej masie, dalece mniejszej od masy 1000 g. Tymczasem, to właśnie ptaki o masie większej od 1000 g uważane są za [...]. Nie zostało także wyjaśnione dlaczego jedynie w przypadku gatunków stwierdzonych podczas ( przelotów lokalnych przeanalizowano występowanie gatunków wymienionych w załączniku I dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, dalej: Dyrektywa Ptasia, oraz regularnie występujących gatunków wędrownych niewymienionych w ww. załączniku, natomiast nie przeprowadzono tego typu analiz w stosunku / do migrantów dalekodystansowych. Jest to nieuzasadnione, bo choć ptaki te nie wykorzystywały terenu badań jako miejsca odpoczynku i żerowania, to mogły być to osobniki przemieszczające się pomiędzy sąsiednimi terenami objętymi ochroną w formie obszarów [...] i stanowiące ich przedmiot ochrony. W związku z tym istniała konieczność przeprowadzenia wnikliwej analizy przelotów tych ptaków w kontekście możliwego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Odnosząc się do terminów przeprowadzonych badań w okresie migracji tj. 01.08.2008 r. - 10.11.2008 r. oraz 05.03.2008 r. - 31.05.2009 r., organ stwierdził, że częściowo słuszna jest uwaga Skarżących, oparta na pochodzących z USA danych o znacznym poziomie [...] z ptakami okresie dyspersji polęgowej (lipiec — sierpień), iż w przeprowadzonej inwentaryzacji pominięto apriori okresy inne niż okresy najintensywniejszych przelotów dalekodystansowych. Należy w tym kontekście zauważyć, że analizowane badania nie były prowadzone w okresie zimowym (11.11.2008 r. - 4.03.2009 r.) oraz w okresie letnim, w miesiącach czerwiec - lipiec. Ze wskazywanego przez Skarżących okresu o znacznym ryzyku kolizji, obserwacje były jednakże wykonane w sierpniu. Zabrakło natomiast liczeń w lipcu, co również zdaniem Organu należy uznać za istotny brak. Wynika to ze specyfiki przelotów ptaków, zwłaszcza siewkowatych, które migrację jesienną rozpoczynają stosunkowo wcześnie-w lipcu. W analizowanej dokumentacji znajdują się rozbieżne dane odnośnie liczby wykonanych kontroli terenowych w okresie migracji, organ wskazał w decyzji na czym te rozbieżności polegają, oraz podniósł, iż potwierdza je dokonana ekspertyza. W celu określenia zagrożenia dla [...], a także chcąc określić skalę ich oddziaływania na awifaunę lęgową, istotne jest zdaniem organu określenie charakterystyki przemieszczania się tych ptaków w obrębie [...]. W badaniach nad "awifałną lęgową szczególną uwagę poświęcono gatunkom wymienionym w załączniku I Dyrektywy Ptasiej. Nie odniesiono się jednak do wpływu lokalizacji inwestycji na najbliższe obszary [...], w których gatunki te mogą stanowić przedmiot ochrony. Wskazano błędy w dokonanych analizach matematycznych oraz nieścisłości w sposobie przedstawiania wyników monitoringu awifauny dalekodystansowej i lokalnej. Ponadto organ odwoławczy podzielił stanowisko biegłego dotyczące przyjęcia błędnych założeń przy ocenie [...] z ptakami dla poszczególnych [...]. Powyższe doprowadziło do wyciągnięcia niewłaściwych wniosków uznających, iż ze względu na [...], lokalizacja A jest wariantem porównywalnym z najkorzystniejszą lokalizacją B. W zaprezentowanej w "Odpowiedziach Konsorcjum", pkt 26, tabeli "Ocena ryzyka skutków [...], w zależności od lokalizacji [...]" zostały przeanalizowane trzy parametry w odniesieniu do [...]. Powyższe parametry to: • trasa procedur [...] względem obszarów chronionych ([...], Parki Narodowe); • ryzyko dla ludzi/mieszkańców; • trudność prowadzenia akcji ratowniczej ze względu na dostępność terenu. Dokonując w ekspertyzie oceny przedstawionych lokalizacji [...] na obszary chronione, powołany biegły stwierdził, iż z uwagi na bardzo ograniczony zasięg prowadzonych badań, niemożliwe jest jednoznaczne odniesienie się do ich wpływu na obszary [...] jak i Parki Narodowe. Analizując przeprowadzone badania ssaków należy zauważyć, że zastosowana metodyka, opierająca się przede wszystkim na pracach przeglądowych, wywiadzie i doświadczeniu własnym Autorów, a w mniejszym zakresie na pracach terenowych, mogła nie dostarczyć reprezentatywnych wyników. Jak wskazano w Raporcie, ograniczono się jedynie do kilkukrotnej penetracji preferowanych siedlisk bytowania zwierząt, natomiast odłowy i zbieranie materiałów dowodowych prowadzono w bardzo ograniczonym zakresie ze względu na krótki termin opracowania i założenie, że ma to być opracowanie "eksperckie". Powyższe uwarunkowania nie są jednak wystarczającymi argumentami, które usprawiedliwiałyby niepełną inwentaryzację gatunków. Brak zastosowania odłowów drobnych ssaków, jako podstawowej metody badania tej grupy zwierząt, sprawia, że zaprezentowane dane przedstawiają wysoki poziom ogólności i opierają się w dużej mierze na przypuszczeniach (w treści Załącznika 8 do Raportu przeważają określenia takie jak: "można się tu spodziewać", "występują zapewne"). Wobec tego nie mogły też zostać oszacowane zagęszczenia drobnych ssaków i dokładna struktura gatunkowa. Powyższe podejście należy uznać za niewłaściwe, jeśli weźmie się pod uwagę charakter środowiska w rejonie planowanej lokalizacji [...] — głównie krajobraz rolniczy, w związku z czym drobne ssaki, związane z tego typu środowiskiem, będą stanowić tam podstawowe gatunki zwierząt. Ponadto w metodyce nie wspomniano o metodach poszukiwania ssaków w terenie, ograniczając się jedynie do stwierdzenia o penetracji preferowanych siedlisk bytowania zwierząt. Nie wskazano jak przebiegały kontrole, na jakim terenie były dokładnie prowadzone. Analizując zamieszczone protokoły penetracji terenu (brak informacji czy są to wszystkie kontrole jakie przeprowadzono), należy ocenić liczbę kontroli oraz ich terminy (wykonano po 5 kontroli w każdej z trzech potencjalnych lokalizacji, w większości w maju i czerwcu, uzyskując na ich podstawie fragmentaryczne dane terenowe) jako wysoce niewystarczające dla właściwej oceny występowania ssaków. Nie podano także dokładnie na jakich danych bazowano przy ocenie wpływu przedsięwzięcia na chronione gatunki ssaków. Wspomniano jedynie o inwentaryzacji Zakładu Badania Ssaków PAN, bez oszacowania liczebności gatunków chronionych, jaka może być objęta oddziaływaniem przedsięwzięcia. Fakt, że teren, na którym planowana jest realizacja inwestycji położony jest bezpośrednim sąsiedztwie [...], stanowiącej obszar bytowania i szlak migracyjny nietoperzy sprawia, że ta grupa zwierząt, obok ptaków, powinna być potraktowana ze szczególną estymą. Zastosowaną przez Autorów "inwentaryzację", opartą na wywiadzie, biorąc pod uwagę znaczne trudności w oznaczaniu większości gatunków nietoperzy, należy uznać za nieadekwatną do istniejących potrzeb w tym zakresie. Wyniki opierają się przede wszystkim na przypuszczeniach. Nie kwestionując merytorycznej wiedzy Autorów, nie pozwala to na przeprowadzenie adekwatnej oceny wpływu przedsięwzięcia na tę grupę zwierząt. W tym zakresie powinna być przeprowadzona dokładna inwentaryzacja potencjalnych miejsc zimowania nietoperzy, a w okresie rozrodczym i okresie migracji, częste badania terenowe po4egające między innymi na odłowach latających osobników oraz nasłuchach detektorowych, przy użyciu detektorów ultra sonicznych o wysokiej czułości w paśmie niskich częstotliwości. Obserwacje powinny być prowadzone możliwie często, co umożliwiłoby wykrycie różnic w składzie gatunkowym nietoperzy na badanym terenie w zależności od sezonu. Konieczność przeprowadzenia dokładnych badań w tym zakresie wynika zresztą z samego opracowania, patrz. (s. 49 Załącznika 8 do Raportu). Zgodnie z informacjami zamieszczonymi w Raporcie oraz w Załączniku 9, badania płazów prowadzono od kwietnia do czerwca 2009 r. Należy w związku z tym uznać, że termin rozpoczęcia inwentaryzacji był zbyt późny. Badania powinny trwać w przybliżeniu od początku marca, kiedy to do godów przystępują żaby trawne, a następnie ropuchy szare (dokładny termin zależy od warunków pogodowych w danym roku). W metodyce nie wskazano także, ile kontroli terenowych wykonano, w jakich terminach i o jakich porach doby, a także przy jakich warunkach pogodowych. Jest to istotne, ponieważ pozwała ocenić, czy inwentaryzacja była przeprowadzona adekwatnie do różnych okresów pojawiania poszczególnych gatunków i czy pozwalała na wykrycie wszystkich gatunków, przy uwzględnieniu masowych, ale krótkotrwałych pojawów niektórych płazów, np. żaby moczarowej. Powyższe braki uniemożliwiają ocenę poprawności przeprowadzonych badań. Ponadto, w rozdziale Wyniki zaistniały nieścisłości pomiędzy danymi przedstawianymi w tabelach i w tekście. W odniesieniu do lokalizacji Saniki z przedstawionej tabeli wynika, że na terenie planowanego [...] stwierdzono dwa gatunki płazów, podczas gdy w tekście poniżej pojawia się informacja o trzech gatunkach. Z kolei w lokalizacji Chlebiotki w tabeli wskazano na występowania trzech gatunków na terenie planowanego [...], natomiast w tekście mowa jest o dwóch gatunkach. Wątpliwości budzi jeden z wniosków odnośnie wpływu [...] na batrachofaunę (s. 19 Załącznika 9 do Raportu. Zupełnie niejasne jest w jaki sposób znaczne możliwości dyspersyjne wspomnianych taksonów miałyby zapewnić ich przetrwanie w środowisku zupełnie przekształconym, na skutek budowy [...]. W przeprowadzonej ocenie oddziaływania niemal zupełnie pominięte zostały gady i owady. W wynikach opracowania znalazły się jedynie informacje o przypadkowych stwierdzeniach nielicznych gatunków gadów i owadów. Organ nie znajduje uzasadnienia dla pominięcia w ocenie oddziaływania na środowisko analizowanego przedsięwzięcia wspomnianych grup systematycznych. W analizie florystycznej nie wskazano, ile zostało wykonanych zdjęć floto socjologicznych poszczególnych lokalizacjach i według jakiego schematu były one rozmieszczone (w tym kontekście na s. 217 Raportu znalazła się jedynie informacja, że kierowano się koniecznością zapewnienia reprezentatywności badanego płatu i eliminacją miejsc nietypowych), co umożliwiłoby ocenę poprawności przeprowadzonych badań. Zaprezentowana w Raporcie ilość wykonanych zdjęć nasuwa wątpliwość czy wykonano ich wystarczająco dużo, aby ocenić zasięg poszczególnych zbiorowisk roślinnych. Powyższą wątpliwość potwierdza fakt, iż w Raporcie ograniczono się jedynie do wymienienia poszczególnych siedlisk, bez wskazania jaką powierzchnię zajmują i jakie jest ich rozmieszczenie na terenie projektowanego [...] i w jego okolicy. W Raporcie brak też informacji na temat wykonawców analiz florystycznych (którzy wskazani zostali w przypadku badań faunistycznych). Uniemożliwia to ocenę fachowości i wiedzy merytorycznej Autorów części florystycznej Raportu. Odnosząc się do przeprowadzonej analizy wielokryterialnej, na podstawie której dokonano wyboru trzech z siedmiu analizowanych wariantów, należy zwrócić uwagę, iż podobnie jak przypadku oceny trzech wytypowanych wariantów lokalizacji przedsięwzięcia, nie oceniono właściwie oddziaływania na obszary [...], w związku z czym wybór wariantów może być obarczony błędem. Brak właściwej oceny obrazuje choćby, budzący zastrzeżenia fakt, iż w ramach analizy wielokryterialnej zostały wykorzystane dane jedynie z przelotu jesiennego ptaków, co z pewnością nie wyczerpuje problemu ewentualnych oddziaływań przedsięwzięcia. Zgodnie interpretacją Komisji Europejskiej, kompetentne organy krajowe powinny dokonać koniecznego porównania pomiędzy rozwiązaniami alternatywnymi oraz na tym etapie inne kryteria oceny, takie jak kryteria gospodarcze, nie mogą być postrzegane za uchylające kryteria ekologiczne, a także badanie rozwiązań alternatywnych wymaga zatem, aby cele ochrony i status obszaru [...] przeważały nad jakimikolwiek rozważaniami dotyczącymi kosztów, opóźnień lub innych aspektów rozwiązania alternatywnego Powyższe stanowisko stawia zatem pod znakiem zapytania sensowność i możliwość zastosowania analizy wielokryterialnej jako podstawowego narzędzia do wstępnego wyboru wariantów. W przedłożonych odwołaniach został także podniesiony zarzut, iż analiza propagacji hałasu została wykonana z użyciem wartości progowej hałasu wynoszącej [...], którą to Skarżący, powołując się na analizy stosowane w próbie Reijnena i in. (1995) wskazują jako wartość graniczną dla ustalenia nieszkodliwych poziomów hałasu [...] na ptaki. Zdaniem Skarżących, zgromadzona dokumentacja nie pozwala wykluczyć możliwości znaczącego negatywnego oddziaływania hałasu na integralność OSO [...]. W ocenie organu odwoławczego fakt, iż w wyżej przytaczanej pracy wartość graniczna nieszkodliwego poziomu hałasu została określona na poziomie znacznie niższym od przyjętego w Raporcie, świadczy o rozbieżnościach w tym zakresie. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę zasadę przezorności, oraz ciążący na Państwie Polskim obowiązek zapewnienia należytego poziomu ochrony gatunków chronionych w obszarach [...], wszelkie analizy winny dotyczyć także najniższego z przewidywanych poziomów granicznych hałasu, co do którego istnieje choćby przypuszczenie, że może być istotny dla bytowania ptaków. W przedmiotowym przypadku zarzut ten nie opiera się jednakże tylko na przypuszczeniach, ale na danych i wnioskach zawartych w publikowanej pracy badawczej. Należy mieć także na uwadze, że [...] powodują oddziaływania [...] o innym charakterze (krótkotrwałe, ale o dużym natężeniu, związane z poszczególnymi [...]) niż [...], który oddziałując w sposób ciągły niekoniecznie musi generować poważniejsze oddziaływania hałasowe niż [...]. Proponowane działanie minimalizujące, polegające na budowie ekranu akustycznego bądź wału [...], może nie zapewnić skutecznego ograniczania hałasu powodowanego przez [...]. Działanie to może być natomiast skuteczne dla ograniczania oddziaływania hałasu [...]. W sporządzonym przez Inwestora materiale dowodowym nie została dokonana właściwa ocena oddziaływania przedsięwzięcia na obszary [...]. Konsekwencją powyższej wady jest fakt, iż nie zidentyfikowano ani nie skwantyfikowano prawdopodobnych oddziaływań na cele i przedmioty ochrony obszarów [...]. Nieudowodniony został również brak znaczących negatywnych oddziaływań na te obszary. Zgodnie z wyżej przedstawioną zasadą przezorności realizowaną w ochronie środowiska, brak rzetelnych dowodów pozwalających jednoznacznie wykluczyć znaczące negatywne oddziaływanie na środowisko, nakazuje przyjąć, iż takowe istnieje. Natomiast ciężar dowodu wykazania, że jest inaczej spoczywa na tych, którzy podejmują potencjalne szkodliwe działania dla środowiska. Po analizie zarzutów odnoszących się do pozostałych aspektów przeprowadzonego postępowania oraz zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdziła co następuje. W rozpatrywanej sprawie Skarżący podnieśli słuszny zarzut, iż niektóre z zapisów zaskarżonej decyzji są niewiążące, przez co ich realizacja pozostaje jedynie w woli Inwestora. W szczególności swój sprzeciw Skarżący wyrazili wobec zapisów dotyczących procedur [...] (II.33 i II.36) oraz zakazu [...] w czasie okresów migracji ptaków (II. 32). Odnosząc się do powyższej kwestii, organ odwoławczy podkreśli, iż niemożliwa jest ocena poprawności zaproponowanych działań minimalizujących, które miałyby być wzięte pod uwagę podczas wytyczania ww. procedur, z uwagi na brak rzetelnej i wyczerpującej analizy wpływu projektowanego [...] oraz wykonywanych w jego rejonie [...], na otaczające obszary [...]. Skoro bowiem nie zostały zidentyfikowane i skwantyfikowane prawdopodobne znaczące negatywne oddziaływania na obszary chronione, niemożliwe jest właściwe [...], by tego typu oddziaływania uniknąć. Również ze względu na brak w materiale dowodowych jednoznacznych zapisów dotyczących przeprowadzania [...], niemożliwa jest ocena zasadności warunku odnoszącego się do [...] w okresach migracji ptaków. Niemniej jednak wyraźnego podkreślenia wymaga, iż niedopuszczalne jest, aby organ wydający decyzję środowiskową pozostawiał Inwestorowi możliwość wyboru wypełnienia warunków poprzez formułowanie zapisów w postaci "należy rozważyć", "zaleca się". Wprowadzanie do decyzji środowiskowej "miękkich warunków" nie pozwała bowiem w żaden sposób na egzekwowanie ich wykonania podczas realizacji i funkcjonowania przedsięwzięcia. Decyzja środowiskowa powinna zawierać szczegółowe uwarunkowania ustanawiane indywidualnie dla rozpatrywanego przedsięwzięcia w celu ograniczenia lub zapobiegania jego negatywnych oddziaływań na środowisko, na tle obowiązujących już przepisów szczegółowych. Organ odwoławczy zwracił również uwagę na zbyt ogólny charakter zapisu niektórych warunków w decyzji, które w konsekwencji nie wskazują Inwestorowi precyzyjnych działań jakie winien on podejmować celem zapobiegania lub ograniczenia negatywnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Brak właściwego doprecyzowania warunku odnosi się choćby do treści punktu IIIA.19 decyzji, stanowiącego o obowiązku wykonania podczas grodzenia [...] zabezpieczania uniemożliwiającego płazom wchodzenie na teren [...]. W tym przypadku, w celu właściwej ochrony płazów, poza opisaną charakterystyką zabezpieczania należało również skonkretyzować parametry materiału, z którego będzie ono wykonane np. siatka o maksymalnym wymiarze oczek 2x2 cm. Zwrócenia uwagi wymaga także warunek ustalający konieczność prowadzenia stałego monitoringu przemieszczania się ptaków (VI. 6.). W przypadku tym organ zupełnie pominął kwestię wyznaczenia metodyki wykonywania stałego monitoringu, wpisując po raz kolejny sugestię dla Inwestora w formie "należy rozważyć Zastosowanie sytemu radarowego". Brak wskazania precyzyjnych działań/rozwiązań, oraz utrzymywanie znacznego stopnia ogólności sprawia, iż realizacja powyższych warunków nie gwarantuje rzeczywistego wyeliminowania lub ograniczenia oddziaływań przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto strony podnoszą, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera opisu przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia, a także brak jest szczegółowych rozwiązań związanych z ochroną środowiska. Art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy OOŚ nakłada na organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązek określenia wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii przemysłowych, w rozumieniu ustawy POŚ. Zgodnie z art. 248 ust. 1 tej ustawy, zakład stwarzający zagrożenie wystąpienia poważnej awarii/ przemysłowej, w zależności od rodzaju, kategorii i ilości substancji niebezpiecznej znajdujące) się w zakładzie, uznaje się za zakład o zwiększonym ryzyku wystąpienia awarii, zwany dalej "zakładem o zwiększonym ryzyku", albo za zakład o dużym ryzyku wystąpienia awarii, zwany dalej "zakładem o dużym ryzyku". Kryteria pozwalające odpowiednio zakwalifikować dany zakład normuje rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu o do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii (Dz. U. z 2002 r. Nr 58, poz. 535 ze zm.). Zgodnie z załącznikiem nr 1 ww. rozporządzenia, projektowana inwestycja nie będzie spełniała nawet najniższych progów kwalifikujących ją do zakładów o zwiększonym ryzyku, bowiem ilość magazynowanej na terenie [...] (w tym [...]) będzie wynosiła [...], a [...] (w tym [...])[...], a więc znacznie mniej niż ustalony dla obu substancji próg 2500 Mg. W związku z powyższym należy uznać, iż przechowywane ilości [...] nie będą- powodować zwiększonego lub dużego ryzyka wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Zatem z uwagi ta brak przesłanek pozwalających uznać planowane [...] za zakład o zwiększonym ryzyku bądź dużym ryzyku, Organ I instancji słusznie postąpił odstępując od określenia wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych. Zwrócenia uwagi wymaga również fakt, iż w przedłożonym Raporcie zostały zidentyfikowane potencjalne sytuacyjne awaryjne, których przyczyną mogą stać się: katastrofy i wypadki [...], wypadki z udziałem pojazdów przewożących substancje i materiały niezbędne do prawidłowego funkcjonowania [...], wycieki substancji stosowanych do [...], zagrożenia epidemiologiczne i [...]. Do działań zapobiegających powstawaniu ryzyka wystąpienia powyższych sytuacji, których wymóg realizacji określono w przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należą m.in.: zabezpieczenia przeciwpożarowe, w tym zaprojektowanie zbiornika przeciwpożarowego, magazynowanie substancji i materiałów niebezpiecznych w miejscach do tego wyznaczonych, odpowiednio zabezpieczonych i oznakowanych, gromadzenie odpadów niebezpiecznych, mogących spowodować zagrożenie epidemiologiczne w odpowiednio zabezpieczonych i oznakowanych pojemnikach oraz przekazywanie ich do utylizacji wyspecjalizowanym 6rmom, a także wprowadzenie odpowiednich [...] ograniczających ryzyko [...]. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z Raportem na terenie [...] zlokalizowana będzie [...], reagująca w przypadku zagrożeń, a realizacja przedmiotowego [...] będzie musiała wypełniać obowiązki wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 września 2005 r. w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych (Dz. U. Nr 197, poz. 1634). Bezzasadnym zatem należy uznać zarzut naruszenia art. 82 ust. 1 ustany OOŚ, dotyczący braku w przedmiotowej decyzji stosownych unormowań w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych. Zgodnie z przedstawionym powyżej uzasadnieniem, omawiane [...] nie stanowi zakładu stwarzającego zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, rozumianego w świetle art. 248 ust. 1 ustany POŚ oraz przepisów ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż jak wskazano powyżej, w Raporcie zostały omówione potencjalne sytuacje awaryjne wraz z działaniami ograniczającymi ryzyko ich wystąpienia oraz zapobiegającymi ich negatywnemu oddziaływaniu. Kolejny zarzut podniesiony przez Skarżących dotyczy braku ustalenia obowiązku utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla rozpatrywanego [...]. W wydanej decyzji RDOS w B. stwierdził, iż ewentualna konieczność utworzenia ww. obszaru może wyniknąć z przeprowadzonej ponownej oceny oddziaływania na środowisko lub z analizy porealizacyjnej. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 1 pkt 3 ustawy OOŚ, warunkiem nałożenia omawianego obowiązku jest wystąpienie przypadku określonego w art. 135 ustawy POŚ. Przepis ten stanowi, iż jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania na środowisko albo z analizy porealizacyjnej wynika, iż mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu (tj. instalacji wraz z terenem, do którego Inwestor posiada tytuł prawny - art. 3 pkt 48 ustawy POŚ), wówczas m. in. dla [...] tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. Z informacji przedstawionych w Raporcie wynika, iż w omawianej sprawie czynnikiem mogącym mieć wpływ na konieczność wyznaczenia obszaru ograniczonego użytkowania będzie generowany hałas. Podkreślenia jednak wymaga, iż zgodnie z przeprowadzonymi [...] w pierwszym roku [...] tj. 2014 r., strefa podwyższonego poziomu hałasu nie przekroczy granicy własnościowej przedmiotowego obiektu. Podane wyniki modelowania propagacji hałasu wskazują, iż w ww. okresie na terenach położonych bezpośrednio w pobliżu [...] będą zachowane dopuszczalne wartości poziomu [...] ([...]) dla terenów zabudowy mieszkaniowej jedno i wielorodzinnej, zabudowy zagrodowej oraz dla obszarów ochrony uzdrowiskowej, terenów szpitali, domów opieki i zabudowy związanej ze stałym pobytem dzieci. Natomiast w drugim analizowanym horyzoncie czasowym, tj. dla roku 2049 r., przewiduje się, iż w wyniku [...] nastąpią lokalne przekroczenia dopuszczalnych wartości hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej, zagrodowej jak i innych ww. rodzajów terenu, wykraczające poza granice [...]. W związku z faktem, iż prognozowane przekroczenia dopuszczalnych wartości hałasu nie miałoby miejsca bezpośrednio po rozpoczęciu działalności [...], należy uznać, iż organ pierwszej instancji słusznie postąpił odstępując od nałożenia obowiązku ustalenia obszaru ograniczonego użytkowania na etapie wydawania przedmiotowej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 135 ustawy POŚ przesłanką do utworzenia ww. obszaru jest niedotrzymanie standardów jakości środowiska poza terenem zakładu. Podkreślenia wymaga, iż taki obszar może zostać wyznaczony również na późniejszym etapie procesu inwestycyjnego, np. w przypadku przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko lub w trakcie działalności przedsięwzięcia. W sytuacji gdy w wyniku ponownej oceny stwierdzona zostanie konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, wskutek przekroczenia np. dopuszczalnych poziomów hałasu poza terenem zakładu, organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia (lub w przypadku budowy [...] decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji) zobowiązany będzie do zawarcia w niej powyższego wymogu. Ponadto instrumentem mogącym posłużyć do stwierdzenia konieczności wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania w fazie funkcjonowania przedsięwzięcia jest analiza porealizacyjna. Umożliwia ona porównanie ustaleń zawartych Raporcie z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i ocenę skuteczności działań podjętych w celu jego ograniczenia, a także pozwala stwierdzić, czy standardy jakości środowiska przy zastosowaniu zaprojektowanych rozwiązań. technicznych zostały zachowane. W razie ich przekroczenia, wyniki analizy porealizacyjnej stanowić będą podstawę do wprowadzenia dodatkowych zabezpieczeń, bądź stwierdzenia konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Wobec powyższego, oraz biorąc po uwagę fakt, iż z przeprowadzonej oceny oddziaływania na [...] nie wynika, by standardy jakości środowiska odnośnie generowanego hałasu zostały przekroczone bezpośrednio po rozpoczęciu działalności lotniska, zarzut naruszenia art. 82 ustawy OOŚ, poprzez brak stwierdzenia konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowana na etapie wydawania zaskarżonej decyzji, należy uznać za bezzasadny. W odwołaniach strony uznały, iż zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna, z uwagi na zawarcie w niej obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Podkreślono, iż na obecnym etapie inwestycji, przy braku sprecyzowanego poglądu na temat np. konkretnego umiejscowienia projektowanego lotniska, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie powinna być w ogóle wydana lub powinna być decyzją negatywną do czasu uzupełnienia wszelkich danych, tak aby nie zachodziły przesłanki wymienione w art. 82 ust. 2 pkt 1 ustawy OOŚ. Analizując przytoczony zarzut należy stwierdzić, iż Skarżący błędnie zinterpretowali cel i rolę przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Zaznaczyć bowiem należy, iż na etapie ustalania środowiskowych uwarunkowań może się zdarzyć, iż dostępne informacje dotyczące planowanego przedsięwzięcia są zbyt ogólne i nieprecyzyjne, by w pełni zidentyfikować możliwe oddziaływania, a także by zaproponować ostateczne środki zapobiegawcze i łagodzące. W takich przypadkach ustawodawca przyznał organom prowadzącym postępowanie przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach możliwość nałożenia obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko na etapie ubiegania się o jedną z decyzji wymienionych w ww. przepisie. Wyraźnego podkreślenia wymaga, iż w trakcie przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko, analizie nie są poddawane warianty lokalizacyjne przedsięwzięcia, gdyż ich weryfikacja oraz ostateczny wybór jednego z nich dokonywane są na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Celem ponownej oceny jest uzyskanie pełnego obrazu oddziaływań w zatwierdzonej uprzednio lokalizacji i precyzyjne zaproponowanie działań eliminujących, ograniczających i łagodzących możliwe negatywne skutki dla środowiska. A zatem na etapie ponownej oceny analizowane są szczegółowe, ostateczne rozwiązania projektowe i techniczne dla planowanego przedsięwzięcia wraz z związanymi z nimi oddziaływaniami, w odniesieniu do zatwierdzonej decyzją środowiskową lokalizacji. Odnosząc się do powyższego, należy jednak zwrócić uwagę, iż wszelkie oddziaływania determinujące wybór lokalizacji planowanej inwestycji powinny zostać określone w trakcie postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej. Z ich wnikliwej analizy, a w konsekwencji ustalonych środków zapobiegawczych oraz łagodzących, powinno jednoznacznie wynikać, iż możliwa jest realizacja danego przedsięwzięcia bez jego znaczącego negatywnego wpływu na środowisko. W przedmiotowej sprawie Organ I instancji, określając środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, uznał, iż na podstawie materiału dowodowego dostępnego na omawianym etapie procesu inwestycyjnego nie jest możliwe określenie wszystkich niezbędnych warunków jakie winna spełniać planowa inwestycja. Z uwagi m. in. na brak ustaleń dotyczących procedur wykonywania [...] ([...]), w przedmiotowej decyzji został nałożony obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko na etapie postępowania w sprawie wydania zezwolenia na realizację planowanego [...]. Mając na uwadze wyjaśnienia dotyczące okoliczności dla jakich jest przeprowadzana ponowna ocena oddziaływania na środowisko, nadrzędną staje się kwestia, czy przy braku opracowanych ww. [...], właściwe jest wydawanie decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia zlokalizowanego pomiędzy obszarami tak cennymi z przyrodniczego punktu widzenia. Zdaniem organu odwoławczego, jednym z fundamentalnych zagadnień mających decydujący wpływ na określenie warunków środowiskowych dla wnioskowanej lokalizacji, a niewyjaśnionym w trakcie postępowania prowadzone przez RDOS w B., pozostaje ocena oddziaływań generowanych podczas [...]. Budowa [...] miejscu otoczonym niemal w każdym kierunku obszarami [...], znajdującymi się w odległościach od [...] km, może, z uwagi na wykonywanie [...] na niewielkiej [...], powodować znaczące negatywne oddziaływania, w szczególności na koncentrację ptaków, powodując ich płoszenie. Jednocześnie, jak uargumentowano w początkowej części niniejszej decyzji, niebezpieczeństwo dla samych [...] przeprowadzanych na [...] może wynikać z faktu licznego występowania tym rejonie ptaków należących do gatunków "dużych" (np. gęsi czy żurawi), które mogą powodować [...], stwarzając zagrożenie dla ich pasażerów. Z uwagi na powyższe, niewłaściwym jest przeprowadzenie "pierwotnej" oceny oddziaływania na środowisko bez uwzględnienia tak istotnych czynników mogących mieć wpływ na wybór i zatwierdzenie lokalizacji planowanego [...] co de facto dyskwalifikuje przeprowadzoną w przedmiotowej sprawie ocenę. Jednocześnie budząca poważne zastrzeżenia metodyka wykonanej inwentaryzacji przyrodniczej, w szczególności ptaków, powoduje, iż na późniejszym etapie niemożliwe byłoby dokonanie stosownej oceny zaprojektowanych procedur. Kierując się przedstawionymi przesłankami, organ odwoławczy uznaje za niedopuszczalne przenoszenie analizy oddziaływań wynikających z [...] dopiero na etap ponownej oceny, na którym nieuprawnione jest kwestionowanie wyboru lokalizacji przedsięwzięcia. - Jako niesłuszne pozostaje jednak uznać argumenty Skarżących, z których wynika, iż nie można nakładać w decyzji środowiskowej obowiązku wykonania analizy porealizacyjnej przy jednoczesnym wymogu przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Zarówno pierwotna, jak i ponowna oceny oddziaływania na środowisko mają na celu określenie takich warunków realizacji przedsięwzięcia, których spełnienie pozwoli na ograniczenie jego negatywnych oddziaływań oraz dotrzymanie określonych standardów jakości środowiska. Wbrew stanowisku odwołujących, wypełnienie przesłanek wynikających z art. 82 ust. 2 ustawy OOŚ tj. brak danych na temat przedsięwzięcia, pozwalających wystarczająco ocenić jego oddziaływania, nie rzutuje na rozstrzygnięcie postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej. Organ odwoławczy pragnie jeszcze raz podkreślić, iż brak ten nie może jednak dotyczyć danych, które stanowią podstawę do określenia warunków środowiskowych dla danej lokalizacji. Ocena - uzupełnionych danych, o których mowa w art. 82 ust. 2 ustawy OOŚ, następuje natomiast dopiero na późniejszym etapie procesu inwestycyjnego, w ramach którego przeprowadzana jest ponowna ocena oddziaływania na środowisko. Za bezzasadny należy uznać zarzut dotyczący braku w przedmiotowej decyzji opisu przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 66 ust ustawy OOŚ powyższy wymóg dotyczy sporządzanego na etapie oceny oddziaływania na środowisko raportu, a nie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przedstawienie w ww. raporcie tzw. wariantu zerowego ma na celu zidentyfikowanie konsekwencji dla środowiska w przypadku niepodjęcia zamierzenia inwestycyjnego i służy jako punkt odniesienia w stosunku do zaproponowanych wariantów inwestycyjnych. Natomiast przedmiotem decyzji środowiskowej jest określenie warunków realizacji wybranego wariantu przedsięwzięcia, a zatem jej zakres nie obejmuje przedstawienia skutków wynikających z niepodejmowania zamierzenia inwestycyjnego. Zwrócenia uwagi wymaga fakt, iż mimo braku takiego obowiązku, Organ I instancji zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji krótką charakterystykę wszystkich przeanalizowanych wariantów, w tym również wariantu zerowego. Odnosząc się do zarzutu Skarżących w sprawie niewyznaczenia maksymalnego dopuszczalnego poziomu hałasu w trakcie realizacji [...], należy zaznaczyć, iż stosowne unormowania w tej kwestii zawiera rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2007 r., Nr 120, poz. 826). Podczas budowy [...] będą obowiązywały dopuszczalne poziomy hałasu wyznaczone dla obiektów i działalności będących źródłem hałasu. W tej fazie inwestycji przewidywane oddziaływanie akustyczne będzie miało charakter, tymczasowej emisji niezorganizowanej, zmieniającej się wraz z przemieszczaniem poszczególnych urządzeń technicznych, a generowany hałas zależeć będzie od wykonywanych w danym momencie robót budowlanych. W celu ograniczenia emitowanego hałasu w trakcie realizacji omawianego przedsięwzięcia, przedmiotową decyzją zobowiązano inwestora do prowadzania prac budowlanych w sąsiedztwie terenów zabudowy objętych ochroną przed hałasem w porze dziennej oraz do niepozostawiania sprzętu mechanicznego na biegu jałowym w czasie przerw postojowych, a także stosowania specjalistycznego i atestowanego sprzętu, co również ma odniesienie do jego parametrów akustycznych. Natomiast działania/operacje wykonywane w trakcie funkcjonowania [...] będą podlegały normom hałasu ustanowionym ww. rozporządzeniem dla [...]. W przypadku "braku możliwości ich dotrzymania poza granicami terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny, stosowny teren powinien zostać uznany za obszar ograniczonego użytkowania. Nieuzasadnionym pozostaje również zarzut dotyczący braku określenia w zaskarżonej decyzji poziomu dopuszczalnego oddziaływania pól magnetycznych oraz jego granic. Stosowne standardy jakości środowiska wyznaczane są w przepisach odrębnych i stanowią obowiązujące normy, które winno spełniać konkretne przedsięwzięcie. Normy te w powyższej kwestii reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 192 poz. 1883) w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Zgodnie z danymi przedstawionymi w Raporcie, przewidywany maksymalny zakres mocy urządzeń radiolokacyjnych, które znajdować się będą na terenie planowanego [...], wynosić będzie [...] W. W świetle §3 pkt. 8 lit b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w spawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na środowisko ...., instalacje radiolokacyjne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300 000 MHz, których równoważna moc promieniowania izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż 100 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 20 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, uznaje się za instalacje mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym w celu uniknięcia potencjalnie znaczącego oddziaływania na środowisko organ pierwszej instancji zawarł w zaskarżonej decyzji obowiązek rozmieszczenia urządzeń w odległości, większej niż [...] m od miejsc dostępnych dla ludzi. Podkreślono, że celem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest powielanie postanowień przepisów wyznaczających ramy działalności zamierzonego przedsięwzięcia lecz m.in. określenie takich warunków (technicznych) jego realizacji, których spełnienie zapewnia przynajmniej dotrzymanie ustalonych norm środowiskowych np. poziomu hałasu lub natężenia pól elektromagnetycznych. Przeprowadzana po oddaniu do użytkowania analiza porealizacyjna przedsięwzięcia powinna wykazać, czy przyjęte w raporcie oraz decyzji środowiskowej rozwiązania rzeczywiście pozwalają na funkcjonowanie [...] niepowodujące przekroczeń obowiązujących standardów środowiskowych. Stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy OOŚ właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Zgodnie z przedłożonym do wniosku o wydanie przedmiotowej decyzji zaświadczeniem Burmistrza T. z dnia [...].06.2009 r., planowana inwestycja znajduje się na terenie nieobjętym, aktualnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gm. T. Zatem z uwagi na fakt, iż przedmiotowy plan jak dotąd nie został uchwalony, wymóg zgodności lokalizacji przedsięwzięcia sformułowany w przytoczonym przepisie nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do zarzutu o podjęcie procedury administracyjnej z zakresu procesu budowlanego bez uwzględnienia interesów rolniczych rodzin od pokoleń uprawiających gospodarstwa należy uznać, iż jest on bezpodstawny. Z informacji zawartych w Raporcie wynika, iż w odniesieniu do projektu budowy przedmiotowego [...] odbyło się szereg spotkań z zainteresowaną społecznością, które zostały podzielone na dwa etapy. Pierwszy z nich dotyczył przekazania wyników analizy wielokryterialnej 7 potencjalnych lokalizacji [...] dla Województwa [...] oraz poinformowania o rozpoczęciu prac nad raportem o oddziaływaniu na środowisko. W ramach drugiego" etapu zaprezentowano wyniki roboczej wersji opracowywanego raportu. Na obu przeprowadzanych etapach mieszkańcy trzech potencjalnych lokalizacji [...] mieli możliwość złożenia uwag, które później zostały omówione w Raporcie wraz z przedstawieniem zaleceń dla inwestora. Silny sprzeciw w odniesieniu do wariantu inwestorskiego (Wariant A: [...]) wynika m. in. z dużej ilości budynków ([...] gospodarstw domowych oraz [...] budynki gospodarcze) znajdujących się na terenie inwestycji, przeznaczonych do wyburzenia, co wiąże się również z koniecznością wysiedlenia tamtejszej ludności oraz z utratą gruntów przez właścicieli zamieszkujących w otoczeniu przedsięwzięcia, obawy przed hałasem, a także z uwagi na poczynione przez rolników inwestycje w celu udoskonalenia produkcji mleka, która aktualnie znajduje się na bardzo wysokim poziomie w tym rejonie. Zaznaczenia wymaga, iż analiza możliwych konfliktów społecznych w opracowanym "Raporcie z konsultacji społecznych" (załącznik 19) oraz "Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko" uwzględniała zarówno związanie mieszkańców gminy T. z ",ojcowizną", jaki i fakt, że wysiedlane gospodarstwa to gospodarstwa rodzinne. Z powyższych względów, oraz uwzględniając informacje zgromadzone podczas konsultacji społecznych stwierdzono, iż największe oddziaływanie społeczne oraz najpoważniejsze zagrożenie konfliktami społecznymi będzie stwarzał wariant inwestorski. Jak wynika z wyżej przedstawionych informacji, na podstawie konsultacji społecznych przeprowadzanych na etapie opracowywania Raportu, czyli przed rozpoczęciem postępowania administracyjnego z zakresu procesu inwestycyjnego, biorąc pod uwagę interes lokalnej społeczności, uznano lokalizację planowanego [...] za najbardziej oddziałującą społecznie. Jednocześnie w przedmiotowym raporcie sformułowano rekomendacje dla Inwestora, mające na celu przygotowanie strategii wsparcia mieszkańców w procesie przejmowania gruntów pod planowana inwestycję. Wyceny majątkowe oraz ewentualny proces wysiedleń nie stanowią przedmiotu oceny oddziaływania środowisko oraz postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolejny zarzut strony podniosły w stosunku do naruszenia art. 74 ust. 1, art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 1 pkt 3, art. 85 ust. 2 ustawy OOŚ, poprzez pominięcie okoliczności mających znaczenie prawne. Odnosząc się kolejno do powyższych przepisów, organ odwoławczy stwierdza, co następuje. Art. 74 ust. 1 ustawy OOŚ zawiera katalog dokumentów, które inwestor zobowiązany jest dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wskazał, iż okoliczność nieprzedstawienia przez Inwestora wraz z wnioskiem mapy sytuacyjno - wysokościowej wymaganej w myśl art. 74 ust. 1 pkt 4 ustawy ooŚ, nie ma wływu na rozpoznanie sprawy bowiem przepis ten ma zastosowanie jedynie w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 lub 5 ustawy OOŚ (tj. koncesji wydawanych na podstawie ustawy Prawo geologiczne i górnice - prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiących części składowej nieruchomości gruntowej, a także w odniesieniu do przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących I, II i III klasy budowli). Oceniając postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji Organ, organ odwoławczy wskazał, że społeczeństwo nie zostało poinformowane o złożeniu przez Inwestora kolejnych wyjaśnień z dnia 12.03.2010 r. oraz o możliwości zapoznania się z ich treścią i wnoszenia uwag i wniosków. Wobec powyższego organ odwoławczy zbadał czy przedłożony przez Inwestora materiał zawierał istotne zagadnienia, które po raz pierwszy zostały zgłoszone w postępowaniu i mogły mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie i uznał, iż w dużym stopniu informacje w nim zawarte zostały powielone z wcześniej przedłożonych opracowań w sprawie, z którymi społeczeństwo miało możliwość się zapoznać. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę na fakt, iż dwóm organizacjom ekologicznym udostępniono dokumentację sprawy (w tym wyjaśnienia Inwestora z dnia 12.03.2010 r.) po zakończeniu postępowania dowodowego, a przed wydaniem decyzji środowiskowej. Jak wynika z pisma OTOP-u oraz [...] Stowarzyszenia [...] z dnia 09.04.2010 r., organizacje te miały wgląd do akt sprawy w związku z obwieszczeniem RDOS w B. z dnia [...].03.2010 r. informującym strony postępowania o zebraniu całości materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z nim oraz terminie na składanie uwag i wniosków przed wydaniem decyzji środowiskowej. W aktach sprawy przekazanych do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, nie znajdują się jednak dokumenty potwierdzające chęć zgłoszenia obu organizacji ekologicznych do udziału w przeprowadzonym postępowaniu na prawach strony, a tylko te podmioty są uprawnione do korzystania z dyspozycji zawartej w art. 10§1k.p.a. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie odniesiono się do wniosku Stowarzyszenia [...] w B. z dnia 07.04.2010 r. o uznanie tej organizacji ekologicznej za stronę w postępowaniu toczącym się przed RDOS w B. Analizując przepisy, art. 80 ust. 1 pkt. 3 oraz art. 85 ust. 2 ustany OOŚ, organ uznał, iż obowiązki z nich wynikające nie zostały w pełni wypełnione przez organ pierwszej instancji, uchybił on przede wszystkim powinności sformułowanej w art. 85 ust. 2. pkt 1 lit a, nakazującej zawrzeć w uzasadnieniu decyzji m. in. informacje o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłaszane w związku z udziałem społeczeństwa. Omawiając w szczególności zagadnienia dotyczące oceny wpływu planowanego [...] na obszary [...] organ w większości przypadków ograniczył się do przytoczenia stanowiska Inwestora, bez podania powodów, dla których nie uznał odmiennej argumentacji przedstawionej w pismach, składanych w trakcie konsultacji społecznych. W odpowiedzi na poszczególne zastrzeżenia organ nie przedstawił argumentacji, z której jasno wynikałby podjęty tok rozumowania prowadzący do odmówienia racji argumentom wnoszonym przez społeczeństwo i organizacje ekologiczne. Powyższe obrazuje choćby przykład odpowiedzi w sprawie braku oceny wpływu na integralność obszarów [...] dla wariantów, a szczególnie oceny istotności oddziaływania na przedmiot ochrony (uwaga nr 45 zaskarżonej decyzji). Omawiając poruszoną kwestię, organ niemal w całości powiela twierdzenie Inwestora zawarte w piśmie z dnia 12.03.2010 r. (str. 4 i 6), nie dokonując przy tym własnej oceny stanu faktycznego. W tym miejscu należy podkreślić, iż argument Inwestora, przytoczony przez RDOŚ w B., mający świadczyć, iż [...] nie będą powodować poważnego naruszenia cyklu życiowego gatunków ptaków, zdaniem organu odwoławczego jest nieuzasadniony, co zostało wyjaśnione wyżej. W związku z zarzutem naruszenia art. 2, 7 Konstytucji poprzez niezagwarantowanie wpływu obywateli na władzę państwową oraz udziału w podejmowaniu decyzji, organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowe postępowanie zostało przeprowadzone na podstawie przepisów ustawy OOŚ, stanowiących m.in. o obowiązku przeprowadzenia konsultacji społecznych. Art. 21 Konstytucji RP, którego naruszenie również wskazują Skarżący, odnosi się do kwestii wywłaszczenia, nie stanowiących przedmiotu postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowych uwarunkowaniach. Organ odwoławczy wskazał także, że nie znalazł podstaw do twierdzenia, iż prawa stron w przeprowadzonym postępowaniu zostały naruszone. Kolejnym zagadnieniem poruszanym przez Skarżących jest błędne uwzględnienie przez RDOŚ w B. uzasadnienia wniosku o nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Zdaniem stron wykaz projektów kluczowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] jest indykatywny, a wykorzystanie środków na [...] regionalne nie jest obligatoryjne. Według stron przedmiotowa decyzja nie ma w żadnym ze swoich aspektów nadzwyczajnego, wymagającego szczególnego pośpiechu charakteru. Strony podniosły również zarzut, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją wykonawczą, podlegającą bezpośredniemu wykonaniu, w związku z czym za bezprzedmiotowe uznają nadanie jej klauzuli natychmiastowej wykonalności. W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, iż uchylając przedmiotową decyzję organ odwoławczy zniósł tym samym rygor natychmiastowej wykonalności, który nadano decyzji Organowi I instancji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów o właściwości, poprzez skierowanie decyzji do podmiotu nie będącego stroną w myśl przepisów Kpa, należy stwierdzić, iż jest on bezzasadny. RDOS w B., określając w wydanej decyzji z dnia [...].04.2010 r. środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, działał zgodnie ze swoimi kompetencjami, wynikającymi bezpośrednio z art. 75 ust. 1 pkt. 1 lit. e ustawy OOŚ, a więc bezzasadnym pozostaje sformułowany zarzut o naruszeniu przepisów dotyczących właściwości organu. Za niesłuszny należy również uznać zarzut, iż w wyniku wydanego postanowienia z dnia [...].04.2010 r., znak: [...], wprowadzającego sprostowanie w zaskarżonej decyzji polegające na zastąpieniu słów "Marszałek Województwa [...]" słowami "Województwo [...]", podmiotem decyzji stała się jednostka niedoprecyzowana. Wnioskujący o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia było Województwo [...], w imieniu którego, zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590), do składania oświadczenia woli uprawniony jest marszałek województwa wraz, z członkiem zarządu województwa. Skoro zatem inwestorem jest Województwo [...], jako jednostka samorządu terytorialnego, do niego jako osoby prawnej decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna zostać skierowana. Poza powyżej omówionymi zarzutami organ odwoławczy zwrócił również uwagę na następujące nieprawidłowości przedmiotowego postępowania: 1. Niepoczynienie przez RDOŚ w B. wyjaśnień zmierzających do sprecyzowania przedmiotu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, tj. ustalenie, czy na terenie objętym ww. wnioskiem będzie w przyszłości realizowana budowa lotniska sportowego. Raport, jako jedyne działanie dotyczące lotniska sportowego, obejmuje pozyskanie gruntu jako rezerwy. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy stwierdza, iż przystępując do postępowania w sprawie wydania przedmiotowej decyzji, Organ I instancji zobowiązany był ustalić dokładny zakres działań planowanych na terenie objętym ww. wnioskiem. Nie jest bowiem prawidłowe, aby w ramach decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dokonywać, jak to określił RDOŚ w B., "rezerwy terenu", bez przeprowadzenia oceny potencjalnych oddziaływań na środowisko, jakie wynikać mogą z planowanej na tym terenie działalności. Jeśli bowiem realizacja omawianego przedsięwzięcia będzie się wiązała, nawet w odległej przyszłości, z budową [...] na co wskazuje teren objęty wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to planowana działalność na tym terenie powinna zostać poddana ocenie oddziaływania na środowisko na obecnym etapie postępowania. W tym aspekcie należy stwierdzić, iż Organ I instancji nie poczynił stosownych ustaleń, natomiast zgodnie z wnioskiem Inwestora wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach obejmuje teren pod ewentualną lokalizację [...] w przyszłości. Kwestia przeanalizowania oddziaływań wynikających z przyszłego funkcjonowania [...] jest tym bardziej istotna, iż, jak należy się spodziewać, [...] wykonywane przez małe jednostki, utrzymujące stosunkowo niski [...], będą najbardziej uciążliwe dla obszarów znajdujących się w pobliżu [...], w tym obszarów o wysokiej wartości przyrodniczej. Organ odwoławczy zwraca także uwagę, co również zostało podniesione w odwołaniach Skarżących, iż zarówno w sporządzonej przez Inwestora dokumentacji, jak i podczas postępowania dowodowego nie został podjęty aspekt [...] małych jednostek takich jak np. [...]. Z Raportu (str. 28) wynika jedynie, iż zgodnie z kodem referencyjnym [...], które będą mogły korzystać z wybudowanego [...] (np. [...]). Powyższe nie precyzuje jednak, czy oprócz [...] planowane jest udostępnianie, przedmiotowego [...] również dla [...]. Takie jednostki mogą mieć istotny wpływ na [...], a tym samym zmieniać obszar jego oddziaływania, a także przyczyniać się do płoszenia ptaków, jak również zwiększonego [...]. 2. Brak wskazania w przedmiotowej decyzji adekwatnych działań naprawczych wynikających z art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy OOŚ w związku z art. 3 pkt 8 i art. 75 ust. 3 ustawy POŚ. Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy OOŚ, w przypadku gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika potrzeba kompensacji przyrodniczej, właściwy organ stwierdza w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach konieczność jej wykonania. Kompensacja przyrodnicza w rozumieniu art. 3 pkt 8 i art. 75 ust. 3 ustawy POŚ, powinna przede wszystkim mieć na celu odtworzenie identycznego siedliska w miejscu jak najbliższym obszarowi, na którym doszło do jego zniszczenia. Potrzeba wykonania kompensacji przyrodniczej w związku z realizacją omawianego przedsięwzięcia została wskazana w Raporcie w Rozdziale 11. Rozpatrując przedmiotową sprawę, RDOŚ w B. nie uznał jednak za zasadne zobowiązać Inwestora do jej wykonania, poprzez sformułowanie w decyzji jednoznacznego zapisu. Organ I instancji ograniczył się jedynie do zawarcia dwóch warunków, których ogólny zapis na obecnym etapie postępowania me można uznać za spełniający cel dla jakiego został powołany wymóg dokonywania kompensacji przyrodniczej. Warunki te dotyczyły obowiązku założenia budek dla nietoperzy w lasach w celu zwiększenia liczby schronień dla gatunków leśnych (III. 20) oraz utworzenia oczka wodnego w pobliżu miejscowości B. w celu utrzymania stanu lokalnej populacji płazów (III. 21). Przy czym na podstawie zaproponowanej w załączniku nr 18 do Raportu kompensacji przyrodniczej, Organ I instancji wybrał jedną z lokalizacji dla utworzenia oczka wodnego w pobliżu miejscowości B. Rezygnując z budowy pozostałych dwóch oczek wodnych wskazanych w Raporcie, w okolicach S. i S., RDOS w B. uargumentował, iż ich lokalizacja, poza pozytywnym wpływem na płazy, może zachęcać ptaki wodno-błotne do przelotu [...] z terenu doliny rzecznej, dla których mogą one stać się atrakcyjnym żerowiskiem. Skoro zatem Organ I instancji uznał, iż zaproponowane lokalizacje obu oczek wodnych nie są właściwe, powinien był wskazać w wydanej decyzji inne miejsca, niezwiązane z powyższym ryzykiem lub dowieść, że budowa jednego jest wystarczająca. W ocenie organu odwoławczego istotną kwestią, która nie została poruszona przedmiotowej decyzji, pozostaje wyrównanie szkód przyrodniczych związanych z zaplanowanym wycięciem terenów leśnych oraz likwidacją zadrzewień śródpolnych, poprzez zastosowanie odpowiednich działań kompensujących. Obszar przeznaczony do wylesienia w wariancie inwestorskim wynosi [...] ha. W trakcje prowadzonych na tym terenie badań przyrodniczych rozpoznano zbiorowisko zespołu [...]. Siedliska tego typu (kod siedliska [...]) ujęte są w Załączniku I Dyrektywy Siedliskowej i stanowią przedmiot zainteresowania Wspólnoty Europejskiej, których ochrona wymaga wyznaczenia specjalnych obszarów ochrony. Mając na uwadze, iż jako część biosfery las jest najbogatszym ośrodkiem życia roślin i zwierząt oraz fakt, iż rozpoznany zespół grądu subkontynentalnego, mimo iż w omawianym przypadku nie został wyznaczony jako specjalny obszar ochrony siedlisk [...], stanowi jednak typ siedliska o znaczeniu europejskim, za niezbędne należało uznać przeprowadzenie kompensacji przyrodniczej. Uzasadnione jest to również dużą skalą przewidywanej wycinki całości drzewostanu, w tym drzewostanu [...]. Działania prowadzone w jej zakresie powinny dążyć do odtworzenia składu gatunkowego oraz wielkości zniszczonych siedlisk w dokładnie określonej lokalizacji, możliwie najbliższej terenom ulegającym degradacji. Powyższe odnosi się również do wycinki licznych zadrzewień śródpolnych, będących miejscami schronień podczas migracji zwierząt zamieszkujących tereny w [...]. Realizacja planowanego przedsięwzięcia pociągnie za sobą także utratę siedlisk łąkowych, które stanowią około 15% powierzchni terenu pod przyszłą inwestycję, tj. ponad [...] ha. W trakcie przeprowadzonych badań przyrodniczych zidentyfikowano na tym obszarze siedlisko przyrodnicze o kodzie [...] — niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie, które wymienione jest w Załączniku I Dyrektywy Siedliskowej. Konsekwencją utraty powyżej opisanych obszarów wraz z siedliskami będzie również strata terenów żerowiskowych gatunków awifauny lęgowej chronionej zarówno na podstawie przepisów krajowych jak i znajdujących się w wykazie Załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Całość powodowanych strat przyrodniczych (wycinka drzewostanu i krzewów, likwidacja ostoi i stanowisk zwierząt leśnych oraz płazów, utrata siedlisk łąkowych, a tym samym także zanik terenów żerowiskowych ornitofauny) i ich rozmiar bezwzględnie determinują i uzasadnią konieczność zastosowania kompensacji przyrodniczej, zgodnie z przepisami art. 3 pkt 8 i art. 75 ust. 3 ustany POŚ. Jej skala i rozmiar muszą być adekwatne do planowanych zniszczeń (degradacji, szkód) środowiska. Brak przeprowadzenia odpowiedniej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszary [...] na zasadach i w zakresie wymaganym zarówno przepisami prawa wspólnotowego i krajowego, jak również właściwą praktyką w tym zakresie sprawia, że decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., , rażąco narusza przepis art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, a tym samym również art. 6 ust. 3 Dyrektywy Siedliskowej. Przedstawiona w niniejszej decyzji argumentacja, jak również przedłożony w sprawie materiał dowodowy (mimo że niekompletny) świadczą o możliwości bardzo prawdopodobnego wystąpienia znacząco negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na obszary [...], jakie może zaistnieć w przypadku jego realizacji zarówno w lokalizacji A "(wariant inwestorski), jak i w lokalizacji C. Wniosek ten potwierdza również stanowisko powołanego biegłego. Powyższe wynika choćby z faktu zachodzenia obszarów [...] na tereny podmokłe [...] oraz okolice [...]. Obie lokalizacje charakteryzują się potencjalnie dużym stopniem [...], a tym samym bezpośrednim negatywnym oddziaływaniem na tę grupę zwierząt, stanowiącą przedmiot ochrony pobliskich obszarów ochrony [...]. Podkreślenia wymaga, iż nawet przedłożone przez Inwestora na etapie postępowania odwoławczego opracowanie dotyczące procedur [...] nie pozwala na dokonanie właściwej i kompleksowej oceny ich oddziaływania na środowisko, w tym na obszary [...], a także, co jest równie istotne, [...]. Mało tego, dokument ten jest kluczowym elementem procedury oceny oddziaływania na środowisko i winien być opracowany i poddany analizie już na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Jak wskazano bowiem "we wcześniejszej części niniejszej decyzji, w żadnej z trzech lokalizacji nie została pokryta polem obserwacji nie tylko całość [...], ale również obszary [...]. W chwili obecnej nie istnieją zatem dane konieczne do przeprowadzenia powyższej oceny. Samo opracowanie [...], bez możliwości odniesienia ich do istniejących warunków środowiskowych, tj. w szczególności do występowania ptaków i wykorzystania [...], nie pozwala na zidentyfikowanie znacząco negatywnych oddziaływań na środowisko przyrodnicze, co w konsekwencji uniemożliwia zaplanowanie właściwego [...] w taki sposób, by tego typu oddziaływań uniknąć. Zaznaczyć należy, iż cały aspekt [...] winien stanowić integralną część raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą o wykorzystaniu przestrzeni powietrznej przez ptaki. Dopiero bowiem porównanie danych monitoringu oraz informacji o występowaniu ptaków [...] (wskazane w bezpośredniej strefie zagrożenia), także ocena zaprojektowanych [...] dla poszczególnych lokalizacji, pozwoli na określenie zagrożeń dla ptaków, wynikających z [...], a tym samym i [...]. W związku z faktem, iż przeprowadzona w przedmiotowej sprawie inwentaryzacja przyrodnicza budzi poważne zastrzeżenia organu odwoławczego, a obszar nią objęty należy uznać za niewystarczający, niemożliwa staje się ocena oddziaływań wynikająca z zaprojektowanych [...]. Jak podkreślono bowiem w niniejszej decyzji, powyższe opracowanie stanowi kluczowy dowód w sprawie, który dopiero w połączeniu z właściwie wykonaną inwentaryzacją przyrodniczą pozwoli na dokonanie pełnej i kompleksowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym na obszary [...]. Zdaniem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska braki wskazane w niniejszej decyzji, dotyczące materiału dowodowego, mogły mieć istotny wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., dlatego sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części przez Organ I instancji. Organ pierwszej instancji, rozpoznając sprawę ponownie, powinien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego, tj. określenia jaki jest wpływ przedsięwzięcia na środowisko, w tym na obszary [...] i jakie wymagania powinny być spełnione, aby w przypadku jego realizacji zminimalizować skutki negatywnego wpływu czynników szkodliwych. W tym celu niezbędnym staje się: • sprecyzowanie przedmiotu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i objęcie jego pełnego zakresu oceną oddziaływania na środowiska, (tj. ustalenie czy w zakres przedsięwzięcia będzie wchodziła budowa [...]); przeprowadzenie wymaganej przepisami wspólnotowymi i krajowymi oceny oddziaływania na środowisko, w tym na obszary [...], opartej na właściwie wykonanej i kompleksowej inwentaryzacji przyrodniczej, w szczególności monitoringu ptaków, obejmującego swoim zakresem zarówno cały teren [...] jak i obszary [...]; • przeprowadzenie kompleksowej oceny [...] związanego z wykorzystywaniem przestrzeni powietrznej przez ptaki w odniesieniu do opracowanych [...], jako składowej warunkującej wybór lokalizacji planowanego [...]; • przeanalizowanie możliwości zastosowania art. 34 ustawy a ochronie przyrody, określającego przesłanki i warunki do wykonania kompensacji przyrodniczej w stosunku do obszarów [...]; określenie precyzyjnych działań minimalizujących, a także działań kompensacyjnych, wynikających z art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy OOŚ w związku z art. 3 pkt 8 i art. 75 ust. 3 ustawy POŚ, adekwatnych do szkód wyrządzonych w środowisku w związku z realizacją przedsięwzięcia. Skargę na powyższą decyzję wnieśli E. i T. D., M. i G. B., D. i K. Z., W. G., Marta i M. J., F. S., J. K., M. J., A. S., T. G. w zakresie części jej uzasadnienia, jako niezgodnej z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności art. 66 pkt 4, art. 82 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz art. 135 Prawa ochrony środowiska - poprzez błędną ich interpretację i zastosowanie. Ze względu na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części zawartej w skardze oraz o przekazanie jej do ponownego rozpoznania celem wyeliminowania błędów prawnych. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. uchylił w całości decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Z sentencją decyzji oraz częścią jej uzasadnienia należy się zgodzić. Jednak z kilkoma aspektami uzasadnienia decyzji zgodzić się nie można i naszym zdaniem jest to o tyle istotne, że może mieć wpływ na późniejszą decyzję ponownie wydaną przez organ 1-szej instancji. Przede wszystkim w uzasadnieniu decyzja skarżonej organ II-instancji uznał jako nieuzasadnione uwagi dotyczące naruszenia szeregu norm prawnych w zakresie wydanej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. decyzji. Do tych naruszenia należą przede wszystkim: 1. Uznanie za nieuzasadniony zarzut odwołujących się od decyzji 1-szej instancji, dotyczący obowiązku ustalenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obszaru ograniczonego użytkowania, którego to obszaru w decyzji nie ma, a którego obowiązek ustalenia wynika wprost z art. 135 Prawa ochrony środowiska. Generalny Dyrektor uznając ten zarzut za nietrafiony, sam naruszył brzmienie powoływanego przepisu. 2. Uznanie za nieuzasadniony zarzut nie zaliczenia przedsięwzięcia do zakładów stwarzających zagrożenie występowania poważnych awarii, a co za tym idzie decyzja nie zawiera unormowań w tym zakresie. Tymczasem zarówno przechowywanie, jak i [...] metodami głównie chemicznymi niewątpliwie może powodować ryzyko wystąpienia poważnej awarii, a wyciek tych substancji i przedostanie się ich do gruntu może mieć niszczący wpływ na środowisko naturalne. Oznacza to, że analiza możliwości wystąpienia poważnej awarii powinna być opracowana już na etapie raportu oddziaływania na środowisko oraz następnie ujęta w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, czego jednak nie uczyniono. GDOŚ w zaskarżonej decyzji potwierdził brak obowiązku zaliczenia [...] do przedsięwzięć stwarzających zagrożenie występowania poważnych awarii, a co za tym idzie naruszył przepisy w tym zakresie. 3. W decyzji jako nieuzasadniony potraktowano zarzut konieczności uwzględnienia w środowiskowych uwarunkowaniach opisu przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku nie realizowania przedsięwzięcia. 4. Organ w zaskarżonej decyzji błędnie także potraktował możliwość sporządzenia ponownego raportu oddziaływania na środowisko i powiązał ten raport z możliwością nałożenia obowiązku porealizacyjnego. 5. Ponadto organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do zarzutów skarżących dotyczących analizy [...]. W raporcie, jak i w decyzji organu nie wzięto pod uwagę szeregu następstw związanych z inwestycją. Nie ujęto bowiem wpływu [...] ograniczając się wyłącznie do [...]. Wiadomym jest natomiast, że na tego typu [...], które mogą mieć największe w istocie znaczenie zarówno dla ciągłości i wielkości hałasu, jak i dla samego środowiska. Oznacza to, że tego typu analiza powinna być w sposób oczywisty wykonana. Jej brak w decyzji stanowi o naruszeniu przez organ art. 7 i 77 kpa w sposób oczywisty, czego organ odwoławczy jednak nie zauważył. 6. W uzasadnieniu decyzji uchylającej organ II instancji skoncentrował się głównie na ptakach, co jest słuszne. Nie zauważył jednak, że na tych terenach występuje szereg innych zwierząt, jak np. żubry i inne. W raporcie powinny się też te gatunki znaleźć. Ze względu na powyższe skarga jest całkowicie uzasadniona, a co za tym idzie wnosimy jak na wstępie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania swoje stanowisko w sprawie wskazujące na konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji przedstawił uczestnik postępowania Fundacja [...] z siedzibą w W. -pismo z dnia 4 grudnia 2012r. Organ pismem z dnia 22 marca 2013r. odniósł się do stanowiska zaprezentowanego przez w/w uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może jednak wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi powyżej normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż jest ona zgodna z prawem. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji polegającej na budowie [...] Regionalnego dla Województwa [...]. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji wymienionych w tym przepisie (m.in. decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę) konieczne jest uzyskanie takiej właśnie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wymóg uprzedniego ustalenia środowiskowych uwarunkowań odnosi się do przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu wykonawczym. W dacie orzekania przez organ odwoławczy obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, z tym jednak, że zgodnie z jego § 4 - do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października (...) wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. W związku z tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto przed datą wejścia w życie tego rozporządzenia, w niniejszej sprawie zgodnie z powyższym zastosowanie miało rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z tym rozporządzeniem planowana inwestycja zalicza się do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i wymagała sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko - wymieniona została w § 2 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia. Trzeba w tym miejscu wskazać, że postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia nie jest postępowaniem w przedmiocie udzielania decyzji o warunkach zabudowy czy pozwolenia na budowę, stanowiąc etap poprzedzający postępowanie w powyższym zakresie. Przepisy dotyczące ocen środowiskowych wprowadzone zostały w wyniku implementacji przepisów wspólnotowych i służyć mają wyłącznie weryfikacji oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Postępowanie to dotyczy planowanego przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia czy inwestycja w kształcie opisanym we wniosku inwestora zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 696/09, czy z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 988/09). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu odwoławczego, którą uchylił on na podstawie art. 138 § 2 k.p.a decyzję organu I instancji. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, § 2. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W ocenie Sądu analiza zaskarżonej decyzji wskazuje, iż wydając decyzję kasacyjną organ odwoławczy nie naruszył w/w przepisu. Słusznie w ocenie Sądu organ odwoławczy wskazał i uzasadnił konieczność ponownego, dokładnego określenia- w oparciu o właściwie sporządzony w tym zakresie raport jaki jest wpływ przedsięwzięcia na środowisko, w tym na obszary [...] i jakie wymagania powinny być spełnione, aby w przypadku jego realizacji zminimalizować skutki negatywnego wpływu czynników szkodliwych, wyjaśniając przy tym na czym polegają błędy i zaniechania organu I instancji. Tym samym Sąd z urzędu podzielił stanowisko skarżących co do braku podstaw do kwestionowania zasadności rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy, nie podzielając stanowiska zaprezentowanego w tym zakresie przez uczestnika postępowania- Fundacji [...] z siedzibą w W. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy wskazać, iż nie zasługują one na uwzględnienie. W ocenie Sądu słusznie organ odwoławczy uznał, za nieuzasadniony zarzut odwołujących się od decyzji I-szej instancji, dotyczący obowiązku ustalenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obszaru ograniczonego użytkowania, którego to obszaru w decyzji nie ma, a którego obowiązek ustalenia wynika wprost z art. 135 Prawa ochrony środowiska. Zgodnie z art. 135 ust. 1 jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. Przeprowadzona przez Sąd kontrola- analiza treści raportu i stanowiska organu odwoławczego wskazuje, iż słusznie organ odwoławczy przyjął, że czynnikiem mogącym mieć wpływ na konieczność wyznaczenia obszaru ograniczonego użytkowania w rozpoznawanej sprawie będzie generowany hałas. Zgodnie z przeprowadzonymi [...] w pierwszym roku działalności [...] tj. 2014 r., strefa podwyższonego poziomu hałasu nie przekroczy granicy własnościowej przedmiotowego obiektu. Podane wyniki modelowania propagacji hałasu wskazują, iż w ww. okresie na terenach położonych bezpośrednio w pobliżu [...] będą zachowane dopuszczalne wartości poziomu [...] ([...]). Natomiast w drugim analizowanym horyzoncie czasowym, tj. dla roku 2049 r., przewiduje się, iż w wyniku zwiększenia [...] nastąpią lokalne przekroczenia dopuszczalnych wartości hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej, zagrodowej jak i innych ww. rodzajów terenu, wykraczające poza granice [...]. Prognozowane przekroczenia dopuszczalnych wartości hałasu nie będą miały miejsca bezpośrednio po rozpoczęciu działalności [...], co uzasadnia brak nałożenia obowiązku ustalenia obszaru ograniczonego użytkowania na etapie wydawania przedmiotowej decyzji. Podkreślenia wymaga, iż taki obszar może zostać wyznaczony również na późniejszym etapie procesu inwestycyjnego, np. w przypadku przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko lub w fazie funkcjonowania przedsięwzięcia przy sporządzaniu analizy porealizacyjnej. Nie można zgodzić się również ze skarżącymi, iż organ odwoławczy błędnie potraktował możliwość sporządzenia ponownego raportu oddziaływania na środowisko i powiązał ten raport z możliwością nałożenia obowiązku porealizacyjnego. Na stronie 29-30 decyzji organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił czemu służyć ma sporządzenie ponownej oceny oddziaływania na środowisko, oraz analizy porealizacjnej. Wskazano iż w trakcie ponownej oceny oddziaływania na środowisko należy szczegółowo przeanalizować szczegółowe, ostateczne rozwiązania projektowe i techniczne dla planowanego przedsięwzięcia wraz z ich oddziaływaniami w odniesieniu do zatwierdzonej już lokalizacji. W analizie porealizacyjnej należy zaś dokonać kontroli skuteczności zastosowanych rozwiązań w funkcjonującej już inwestycji. Powyższe wynika z treści art. 83 ustawy o.o.ś ., zgodnie z którym w analizie porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5, dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Jeżeli z analizy porealizacyjnej wynika, że dla przedsięwzięcia konieczne jest ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania, do analizy powinna być załączona poświadczona przez właściwy organ kopia mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic obszaru, na którym jest konieczne utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Brak jest także podstaw do zakwestionowania stanowiska organu odwoławczego w zakresie uznania za nieuzasadniony zarzut nie zaliczenia przedsięwzięcia do zakładów stwarzających zagrożenie występowania poważnych awarii, przez co decyzja nie zawiera unormowań w tym zakresie. Art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy OOŚ nakłada na organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązek określenia wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii przemysłowych, w rozumieniu ustawy POŚ. Zgodnie z art. 248 ust. 1 tej ustawy, zakład stwarzający zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, w zależności od rodzaju, kategorii i ilości substancji niebezpiecznej znajdujące się w zakładzie, uznaje się za zakład o zwiększonym ryzyku wystąpienia awarii, zwany dalej "zakładem o zwiększonym ryzyku", albo za zakład o dużym ryzyku wystąpienia awarii. Zgodnie z załącznikiem nr 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu o do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii (Dz. U. z 2002 r. Nr 58, poz. 535 ze zm.), projektowana inwestycja nie spełniała jak słusznie wskazał organ nawet najniższych progów kwalifikujących ją do zakładów o zwiększonym ryzyku, bowiem ilość magazynowanej na terenie [...] (w tym [...]) będzie wynosiła [...] Mg, a [...] (w tym [...])[...] Mg, a więc znacznie mniej niż ustalony dla obu substancji próg [...] Mg. W związku z powyższym wbrew zarzutom skargi, należy uznać, iż przechowywane ilości substancji niebezpiecznych nie będą- powodować zwiększonego lub dużego ryzyka wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Wbrew zarzutom podniesionym w skargach zarówno organ I, jak i II instancji odnieśli się do kwestii opisu w decyzji przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania realizacji przedsięwzięcia, wskazując, iż nie zajdą wówczas żadne zmiany stanu obecnego. Za nieuzasadnione Sąd uznał także zarzuty nieodniesienia się przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji do zarzutów skarżących dotyczących analizy [...] i ich wpływu. Kwestia ta była przedmiotem badania organu odwoławczego, na stronie 40 decyzji, wskazał on na konieczność jej wyjaśnienia przez organ I instancji, z uwagi na istotny wpływ [...], wskazują, że informacje w tym zakresie nie zawiera przedłożony raport. Nieuzasadniony jest także zarzut, iż w uzasadnieniu decyzji uchylającej organ II instancji skoncentrował się głównie na ptakach. Wskazać należy, iż mając na uwadze rodzaj planowanej inwestycji - [...] dużą uwagę organ poświęcił ptakom, bowiem to one i ich występowanie na obszarze planowanej inwestycji mogą mieć istotny wpływ na jej funkcjonowanie z uwagi na ewentualne zagrożenia związane [...] z ptakami i wynikającymi z nich zagrożeniami. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika jednak, iż analizą organ odwoławczy objął także, gady, płazy i ssaki wskazując na konieczność ponownego zweryfikowania raportu w tym zakresie z uwagi m.in. na błędy w przeprowadzonej metodyce ich badań, oraz na szereg innych kwestii które w odniesieniu do nich należy uwzględnić. Wywody w tym zakresie zawarto na str. 19-21 zaskarżonej decyzji. Reasumując w ocenie Sądu organ odwoławczy przeprowadził postępowanie z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 k.p.a. Materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony został, zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., dokonał także oceny materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 80 k.p.a. Podkreślić także należy, iż wbrew twierdzeniom stron Skarżących organ wyjaśnił i rozpatrzył wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji kasacyjnej. W sprawie nie doszło zaś do naruszenia prawa materialnego ani do naruszenia przepisów postępowania, które miałoby istotny wpływ na jej wynik, dlatego też z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.