IV SA/Wa 446/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. K. i małoletniej K. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat P. K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu kasacyjnym oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. przyznano E. K. i małoletniej K. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ich skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokat P. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących w niniejszej sprawie. P. K. udzieliła pełnomocnictwo substytucyjne adwokat A. B. Wyrokiem z dnia 2 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. K. i K. K. oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu adwokat P. K. wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik substytucyjny złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia od powyższego wyroku, a następnie wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku i reprezentowała stronę skarżącą przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego adwokat P. K. według norm przepisanych, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone nawet w części. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania adwokat P. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi substytucyjnemu w dniu 19 sierpnia 2014 r. Pełnomocnik substytucyjny, działając w imieniu i na rzecz adwokat P. K., wniosła w dniu 25 sierpnia 2014 r. sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, który nie został przez Sąd odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego przepisu Sąd stwierdził, że sprzeciw od postanowienia z dnia 14 sierpnia 2014 r. został wniesiony w terminie i nie zawierał braków formalnych, wobec czego powyższe postanowienie utraciło moc, a wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu rozpoznaje Sąd. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 75% stawki minimalnej w pierwszej instancji, tj. 240 x 75% = 180 (sto osiemdziesiąt) złotych. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach opłata za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (art. 41 ust. 1 w związku z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm./). Na gruncie rozpoznawanego wniosku adwokat P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy Sąd stwierdził, że działająca z substytucji adwokata ustanowionego z urzędu adwokat A. B. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 2 października 2014 r. jak również reprezentowała skarżących na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W ocenie Sądu oznacza to, że skarżącym została udzielona pomoc prawna w ramach przyznanego prawa pomocy w postępowaniu kasacyjnym, w zakresie określonym w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powyższego rozporządzenia. Jednakże, z uwagi na treść art. 250 p.p.s.a. wynagrodzenie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej otrzymuje adwokat wyznaczony przez okręgową radę adwokacką, a więc w niniejszej sprawie adwokat P. K. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 w związku z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.