IV SA/Wa 454/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o. o. na pismo Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. Minister Środowiska nie uwzględnił zażalenia E. Sp. z o. o. dotyczącego niewydania przez Wojewodę [...] zezwolenia w zakresie odzysku odpadów. E. Sp. z o. o. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniosła, iż w związku z nieuwzględnieniem zażalenia przez Ministra Środowiska, wnosi o rozpatrzenie przedmiotowego zażalenia przez sąd administracyjny. W uzasadnieniu skargi podniesiono m. in., iż przedmiotowe pismo z dnia [...] lutego 2008 r. jest "ignorancją z obowiązujących przepisów i działaniem na szkodę przedsiębiorcy". W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż skarżąca Spółka wnioskiem z dnia 24 września 2007 r. wystąpiła do Wojewody [...] o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. Pismem z dnia 15 listopada 2007 r. spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku z uwagi na jego niekompletność. Dnia 3 grudnia 2007 r. E. Sp. z o. o. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i utrudnianie prowadzenia działalności gospodarczej przez [...] Urząd Wojewódzki. SKO przekazało omawiane zażalenie na podstawie art. 65 kpa do Ministra Środowiska. Minister Środowiska w piśmie z dnia [...] lutego 2008 r. uznał zażalenie Spółki za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpatrując niniejszą sprawę, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 184 zdanie 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie, przysługuje stronie zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, który – jeżeli uzna zażalenie za zasadne – wyznaczy dodatkowy termin do załatwienia sprawy oraz zarządzi wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Należy jednak mieć na względzie, że rozpoznanie zażalenia, nie następuje w formie rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 cyt. wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taki akt nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Wyczerpanie przez stronę trybu określonego w art. 37 kpa, jest jedynie warunkiem wniesienia skargi na bezczynność organu I instancji (por. postanowienie Naczelnego Sadu administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 306/05). Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.