IV SA/Wa 454/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania K. P. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Od powyższego postanowienia K. P. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 tej ustawy prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Jak wynika ze złożonego wniosku PPF K. P. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, otrzymuje emeryturę w wysokości 2 500 zł miesięcznie, a posiada mieszkanie o powierzchni 62 m2. Wskazać należy, że skarżący, pomimo wezwania z dnia 18 maja 2012 r. nie złożył do akt sprawy ani wyciągów z rachunku bankowego, obejmujących okres ostatnich trzech miesięcy, ani oświadczenia o aktualnej wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym. W sprzeciwie jedynie zaznaczył, że wyciągi bankowe są przysyłane w nieokreślonym terminie, w dodatku dochodzą do tego wysokie koszty. Wezwany o wskazanie kosztów utrzymania oświadczył, że "dzisiaj płaci się kartą kredytową jak i również banki prowadzą opłaty". Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie spełnia przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przede wszystkim dlatego, że K. P. osiąga regularny dochód na poziomie prawie 2 500 zł netto miesięcznie. Uwzględniając aktualny poziom cen dób i usług nie sposób przyjąć, że nie może on ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zwłaszcza, że z nadesłanego przez niego zaświadczenia Banku PEKAO S.A. wynika, że w dniu 29 maja 2012 r. posiadał środki w kwocie 724,55 zł. Ponadto należy znaczyć, że Sąd opierał się na przedstawionych przez skarżącego dokumentach. Jednak dokładna ocena stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych byłaby możliwa w sytuacji nadesłania wyciągów z rachunku bankowego za ostanie 3 miesiące oraz przedstawienia oświadczenia o wysokości wydatków gospodarstwie domowym. Z treści art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.