IV SA/Wa 458/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R., A. R., P. B. i E. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia uzasadnienia decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie na rzecz skarżących M. R., A. R., P. B. i E. B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. M. R., A. R., P. B. i E. B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] odmawiające uzupełnienia uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...]. Pełnomocnik skarżących argumentował, że nie można wykluczyć dopuszczalności samoistnego zaskarżenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji do sądu, jako postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty w odpowiedniej części. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucja uzupełnienia decyzji została uregulowana w art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z póżn. zm.) – dalej "kpa". Zgodnie z § 1 ww. przepisu strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (por. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: wyroki z dnia 12 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/98, postanowienia z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 875/07 i z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 2955/18 i z dnia 9 czerwca 2010 r., dostępne w CBOSA) postanowienie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego, a pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym. Ponadto z uwagi na to, że postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji stanowi dodatkowy składnik decyzji podstawowej, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia odrębnego środka zaskarżenia (zażalenia) na postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji, gdyż środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie. Brak samodzielnego bytu postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji, powoduje możliwość jego oceny jedynie wraz z decyzją, której dotyczyło uzupełnienie. Kontrola legalności takiego postanowienia może zostać przeprowadzona na podstawie art. 142 kpa wraz z kontrolą decyzji, której dotyczył wniosek o uzupełnienie. Rozpoznając złożoną skargę stwierdzić należy, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej "ppsa" nie przewidują możliwości wniesienia skargi na postanowienie wydane w przedmiocie uzupełnienia decyzji z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt tej ustawy, który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z tych względów wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa.