IV SA/Wa 475/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 475/14 w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 475/14 oddalił skargę S. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Skarżący, który w dniu 24 czerwca 2014 r. brał udział w rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wraz z ustanowionym tłumaczem języka [...], pouczony został przez Sąd, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Pouczenie we wskazanym zakresie zawarte było także w zawiadomieniu strony o rozprawie (karta 71). W dniu 15 września 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2014 r., składając jednocześnie wniosek o sporządzenie tego uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że o wyroku oddalającym jego skargę dowiedział się z treści otrzymanego pisma sądowego z dnia 8 września 2014 r. Wskazał, że w dniu 24 czerwca 2014 r. brał udział w rozprawie sądowej, jednak nie przekazano mu jakiejkolwiek informacji o wydaniu lub treści wyroku, informując jedynie, że ma "czekać na decyzję w sprawie". Wyjaśnił, że jako cudzoziemiec nie znający polskich procedur, czekał na otrzymanie pisemnej decyzji w sprawie. Końcowo dodał, że chciałby uzyskać pisemne uzasadnienie wyroku, ponieważ ustne motywy wskazane przez Sąd nie mają dla organu żadnej wartości dowodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stosownie do art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 P.p.s.a., wniosek o przewrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w niniejszej sprawie upłynął w dniu 1 lipca 2014 r. Jest zatem bezsporne, że strona wnosząc w dniu 15 września 2014 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uchybiła terminowi określonemu w art. 141 § 2 P.p.s.a. Dokonując oceny, czy wniosek o przywrócenie uchybionego terminu wniesiony został w ustawowym terminie, Sąd przyjął – że termin ten upłynął w dniu 18 września 2014 r., a zatem w dniu otrzymanego pisma z dnia 8 września 2014 r. przez Sąd. W związku z powyższym, Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu wniesiony w dniu 15 września 2014 r. za dopuszczalny. Jednocześnie jednak Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminowi. Podkreślenia wymaga, iż nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2001 r. sygn. akt I SA/Wr 676/99, niepublikowany). W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby na przeszkodzie złożeniu w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w niniejszej sprawie stanęły niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Zdaniem Sądu, żadna z powołanych przez stronę okoliczności nie wyłącza braku winy w uchybieniu terminowi. Zarówno powołana przez skarżącego we wniosku okoliczność, że w trakcie rozprawy w dniu 24 czerwca 2014 r. nie przekazano mu jakiejkolwiek informacji o wydaniu lub treści wyroku, informując jedynie, że ma "czekać na decyzję w sprawie", jak również fakt, że jako cudzoziemiec nie znający polskich procedur, czekał na otrzymanie pisemnej decyzji w sprawie. W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się skarżący nie stanowią przeszkody, które pomimo podjęcia największego wysiłku, nie byłyby możliwe do przezwyciężenia. Pełną wiedzę o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia skarżący uzyskał nie tylko w zawiadomieniu o rozprawie ale pouczony został przez Sąd w tym zakresie również po ogłoszeniu wyroku na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r., na której był obecny wraz z ustanowionym w sprawie tłumaczem przysięgłym z języka [...] E. M., dzięki któremu miał możliwość swobodnego wypowiedzenia się. Z treści protokołu (karta 81-82) nie wynika aby skarżący zgłaszał uwagi niezrozumienia pouczenia Sądu dotyczącego sposobu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w którym oddalono skargę. Wobec uznania, że okoliczności wskazane jako powody uchybienia terminu nie mogły być uznane za nadzwyczajne przeszkody, których przy dołożeniu należytej staranności, w zakresie przestrzegania terminowości czynności procesowych strona nie mogła przezwyciężyć, Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.