IV SA/Wa 502/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej adwokata J. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. G. i J. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać adwokatowi J. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (k. 32). Pismem z dnia 3 lipca 2012 r. okręgowa rada adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata J. C. (k. 41). Pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 20 marca 2013 r. (k. 112) złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r. Sąd oddalił skargę (k. 114). W pkt 1 pisma z dnia 27 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku o orzeczenie o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 115). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwane dalej "rozporządzeniem". Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Biorąc pod uwagę powyższe należało na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznać pełnomocnikowi skarżącej opłatę w kwocie 240 zł, podwyższoną o kwotę 55,20 zł, stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług.