IV SA/Wa 511/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia - oddala skargę - IV SA/Wa 511/11 UZASADNIENIE Zaskarżona do Sądu Administracyjnego decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...].01.2011 r. - na skutek prawomocnego wyroku WSA - uchyliła pkt I uprzedniej decyzji tego organu z dnia [...].10.2007 r. i stwierdziła nieważność orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].06.1959 r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego przedsiębiorstwa: Spółka Akcyjna dla Przemysłu C. "C." – K., [...], w części dotyczącej nieruchomości zapisanej w księdze wieczystej gm. kat. K. XIX G. Sądu Powiatowego w K., wchodzącej w skład realności Lwh [...], oznaczonej jako parcela nr [...] o powierzchni 77 a 97 m2, wraz ze znajdującymi się na niej zabudowaniami - stanowiącej własność spółki pn. Fabryka Maszyn R. "O." w K. Sp. Akc. Uprzednią decyzję Ministra, wydaną w tej sprawie - w części utrzymującej w mocy punkt I uprzedniej decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...].10.2007 r., w której organ nadzoru odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].06.1959 r. odnośnie parceli nr [...], o powierzchni 77 a 97 m2 - uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21.05.2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 251/09, a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22.07.2010 r., sygn. akt I OSK 1316/09 oddalił wniesioną od niego przez Ministra Gospodarki skargę kasacyjną. Zasadnicza wątpliwość organów w niniejszej sprawie - w aspekcie wystąpienia w sprawie przesłanki z art. 156 §1 pkt 2 Kpa - pojawiła się co do oceny, czy mienie nieruchome, objęte protokołami zdawczo-odbiorczym i z dnia [...] lutego 1950 r. i z dnia [...] października 1950 r. można uznać za "włączone do składników przedsiębiorstwa przed dniem wejścia w życie ustawy nacjonalizacyjnej" oraz za niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania. Przyjęcie wskazanych kryteriów nacjonalizacji nieruchomości należących do przedsiębiorstwa, lecz stanowiących własność osób trzecich, wobec właściciela przedsiębiorstwa, przy ocenie wystąpienia przesłanki rażącego naruszenia prawa, było związane z powołaniem się przez organ orzekający na ugruntowane w ostatnich latach orzecznictwo sądowo - administracyjne, zgodnie z którym ustawa z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. Nr 3, poz. 17) posługiwała się pojęciem przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowo -funkcjonalnym, a brzmienie art. 6 tej ustawy przewidywało wprost przejście na własność Państwa "całości" przedsiębiorstwa wraz z nieruchomym i ruchomym majątkiem i wszelkimi prawami. Minister Gospodarki stał na stanowisku, iż jeżeli określony składnik mienia wchodził w skład struktury przedsiębiorstwa, to niezależnie od stosunków własnościowych i reguł jego wprowadzenia do przedsiębiorstwa podlegał on nacjonalizacji. Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości wydając orzeczenie nacjonalizacyjne z dnia [...] czerwca 1959 r. prawidłowo zatem, w ocenie Ministra, ustalił charakter i przeznaczenie parceli nr [...] o powierzchni 77 a 97 m2, przejętej na własność Państwa wraz z przedsiębiorstwem Spółka Akcyjna Przemysłu C. "C." – K., [...] - w dacie wejścia w życie ustawy nacjonalizacyjnej, tj. w dniu 5 lutego 1946 r., skoro z materiału dowodowego wynika, że nieruchomość ta, ze względu na swój przemysłowy charakter, była rzeczywiście niezbędna do prawidłowego funkcjonowania upaństwowionego przedsiębiorstwa. WSA orzekając uprzednio dostrzegło, iż przedmiotem sporu skarżącego z organem administracji jest ocena, czy protokoły zdawczo-odbiorcze przedsiębiorstwa Spółka Akcyjna dla Przemysłu C."C." – K., [...], sporządzone dla określenia składników majątkowych znacjonalizowanego przedsiębiorstwa mogły obejmować także nieruchomości Fabryki Maszyn R. "O." w K. Sp. Akc., jako odrębnego przedsiębiorstwa, lecz z których to nieruchomości korzystało przedsiębiorstwo znacjonalizowane. Dokonując analizy treści normatywnej art. 6 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej Sąd stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt I OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2008 r. Nr 1, poz. 5), według którego: "Przejęcie przez Państwo na własność przedsiębiorstwa, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. Nr 3, poz. 17, ze zm.) w związku z art. 6 ust. 1 tej ustawy, nie obejmowało przejęcia własności nieruchomości włączonej do tego przedsiębiorstwa, która nie należała do przedsiębiorcy, lecz stanowiła własność osoby trzeciej." Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie organ orzekający ustalił, co znajduje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym, iż parcela I. kat. [...] również nie stanowiła własności znacjonalizowanego przedsiębiorstwa Spółki Akcyjnej dla Przemysłu C. "C.", lecz stanowiła własność innego podmiotu, tj. Fabryki Maszyn R. "O." w K. Sp. Akc. To nie podlegała ona nacjonalizacji. WSA podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w cytowanej uchwale z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt I OPS 2/07 i nie stwierdził wystarczających podstaw do przedstawienia w tej mierze zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 269 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) dalej określanej P.p.s.a. W konsekwencji uznał, iż orzeczenie Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1959 r. w części dotyczącej tej parceli, jako objętej protokołami zdawczo-odbiorczymi z dnia [...] lutego 1950 r. i z dnia [...] października 1950 r. Spółki Akcyjnej dla Przemysłu C. “C.", rażąco narusza art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej. Jakkolwiek bowiem, orzeczenie to wydane zostało na podstawie § 75a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz.U. Nr 16, poz. 62, ze zm.), będącym aktem wykonawczym do ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej, to jednak nie mogło ono dotyczyć tych nieruchomości, które w świetle art. 6 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. nie wchodziły w skład znacjonalizowanego przedsiębiorstwa. Zatwierdzenie protokołu zdawczo- odbiorczego znacjonalizowanego przedsiębiorstwa nie mogło - jak podkreślił WSA - obejmować tych składników majątkowych, z których znacjonalizowane przedsiębiorstwo korzystało, ale które stanowiły własność innych podmiotów. Sąd I instancji podniósł wówczas, iż Minister Gospodarki w swym uchylonym w części rozstrzygnięciu zawarł obszerną polemikę z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w cytowanej wyżej uchwale z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt I OPS 2/07. Pogląd ten jednakże, jak zaznaczono w wyroku WSA z dnia 21.05.2009 r., w warunkach art. 269 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie wiążący. W efekcie z tej przyczyny uchylono - w części odnoszącej do parceli nr [...] - uprzednią ostateczną decyzję Ministra z dnia [...].11.2008 r., skoro opierała się na odmiennej wykładni art. 2 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. oraz § 75a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną wywiedzioną przez Ministra od wskazanego wyroku podkreślił, iż od czasu gdy zapadła wskazana uchwała składu siedmiu sędziów NSA nie wystąpiły rozbieżności, które wskazywałyby na zasadność ponownego wystąpienia o podjęcie uchwały przez odpowiedni powiększony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w pełni podzielił stanowisko zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt I O PS 2/07, a zatem nie zachodziła konieczność wystąpienia do powiększonego składu, przy odpowiednim zastosowaniu art. 187 § 1 P.p.s.a. Przepis art. 269 § 1 P.p.s.a. ma bowiem zastosowanie jedynie wtedy, gdy skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale powiększonego składu sędziów i wtedy przedstawia powstałe zagadnienie prawne do ponownego rozstrzygnięcia odpowiedniemu powiększonemu składowi. Obecnie zaskarżona decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...].01.2011 r. w pełni uwzględniła ocenę prawną zawartą w uprzednio wydanych, powołanych wyrokach WSA oraz NSA. W zakresie zaś oceny, czy nastąpiły nieodwracalne skutki prawne Minister opisał kolejne podziały parceli nr [...] i skonstatował, iż obecnie częściowo wchodzi ona w skład działki nr [...] oraz tworzy działkę nr [....]. Jednocześnie odróżnił skutki prawne, które wywołała przedmiotowa decyzja nacjonalizacyjna od skutków wywołanych późniejszymi decyzjami i zdarzeniami prawnymi (umowy sprzedaży sporządzone w formie aktów notarialnych). Zastosował przy tym stanowisko wynikające z uchwał NSA: z 16.12.1996 r., sygn. akt OPS 7/96, z 9.11.1998 r., sygn. akt OPK 4-7/98 oraz z 20.03.2000 r., sygn. akt OPS 14/99. Przyjął więc, że skutki prawne wywołane przez późniejsze decyzje dotyczące tego samego przedmiotu, do którego odnosiły się wcześniejsze decyzje, nie mogą być utożsamiane ze skutkami prawnymi wywołanymi przez wcześniejsze decyzje. We wniesionej skardze Prezydent Miasta K. reprezentujący Skarb Państwa zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 7 Kpa, poprzez niewyczerpujące, niedostateczne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, w szczególności przez niezasadne przyjęcie rażącego naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy nacjonalizacyjnej. Jednocześnie zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa przez jego zastosowanie i błędną interpretację. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony Skarżącej wywiódł, iż nie można mówić o oczywistym i niebudzącym wątpliwości naruszeniu art. 6 ust. 1 cyt. ustawy. Nie był to bowiem przepis jasny, wymagał dokonania wykładni, która do czasu podjęcia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt I OPS 2/07 nie była jednolita. Naruszenie zaś przepisu, który mógł być rozbieżnie interpretowany nie stanowiło rażącego naruszenia prawa, nieważność musiała tkwić w decyzji, a nie wynikać ze zdarzeń zaistniałych po jej wydaniu. Skarżący zarzucił nadto, iż NSA przy podejmowaniu uchwały w sprawie o sygn, akt I OPS 2/07 przekroczyło służące mu kompetencje, wynikające z art. 15 P.p.s.a. W ocenie strony Skarżącej wątpliwości budzi także reaktywowanie spółki p. n. Fabryka Maszyn R. "O." w K. Spółka Akcyjna, która po przekształceniu w spółkę z o. o. stała się wnioskodawcą w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].06.1959 r. Wynika to z braku dowodu potwierdzającego ważność akcji Fabryki Maszyn R. "O." w K. Spółka Akcyjna w dniu jej przekształcenia w spółkę z o. o., stanowiących papiery wartościowe na okaziciela emitowane przed 1939 r. Skarżąca wskazała, iż Sąd Rejestrowy obowiązany był to zbadać, podejmując czynności zmierzające do wpisu w rejestrze przekształcenia tej spółki kapitałowej. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, o czym stanowi art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Nadto w myśl art. 153 P.p.s.a. Sąd obecnie rozpoznający tę sprawę związany jest, podobnie jak i organ - po raz kolejny rozpoznający wniosek o ponowne jej rozpatrzenie - oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.05.2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 251/09 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.07.2010 r., sygn. akt I OSK 1316/09, oddalającym skargę kasacyjną. Uprzednio orzekający w niniejszej sprawie skład Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznał, że najistotniejszą kwestią nie jest to, czy dana nieruchomość została włączona do składników nacjonalizowanego przedsiębiorstwa i była niezbędna do jego prawidłowego funkcjonowania, ale to, czy nieruchomość objęta protokołem zdawczo - odbiorczym stanowiła własność tego nacjonalizowanego przedsiębiorstwa. Rozbieżności pomiędzy stanowiskiem Sądów Administracyjnych orzekających uprzednio w tej sprawie, a poglądem strony Skarżącej dotyczyły oceny, czy protokoły zdawczo-odbiorcze przedsiębiorstwa Spółka Akcyjna dla Przemysłu C. "C." – K., [...], sporządzone dla określenia składników majątkowych znacjonalizowanego przedsiębiorstwa mogły obejmować także nieruchomości Fabryki Maszyn R. "O." w K. Sp. Akc., jako odrębnego przedsiębiorstwa, z których to nieruchomości korzystało przedsiębiorstwo znacjonalizowane. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej, przedsiębiorstwa przejęte na zasadzie przepisu art. 2 lub art. 3 przechodzą na rzecz Państwa lub polskich osób prawnych prawa publicznego w całości wraz z nieruchomym i ruchomym majątkiem i wszelkimi prawami (prawo do firmy, patenty, licencje, znaki towarowe, użytkowe itp.), wolne jednak od obciążeń i zobowiązań z wyjątkiem zobowiązań o charakterze publiczno-prawnym, zobowiązań na rzecz polskich osób prawnych prawa publicznego, zobowiązań na rzecz osób prawnych, stanowiących własność polskich osób prawnych prawa publicznego, służebności gruntowych oraz zobowiązań, mających swe źródło w stosunku najmu pracy lub odpowiedzialności za czyny niedozwolone. W art. 2 i w art. 3 powołanej ustawy wyszczególniono natomiast przedsiębiorstwa podlegające przejęciu na rzecz Państwa. WSA w wyroku wiążącym w niniejszej sprawie orzekł, iż orzeczenie Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].06.1959 r. odnośnie parceli nr [...], jako objętej protokołami zdawczo-odbiorczym i z dnia [....] lutego 1950 r. i z dnia [...] października 1950 r. Spółki Akcyjnej dla Przemysłu C. "C.", rażąco narusza art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej. W tej sytuacji, z uwagi na owo związanie ani Minister ani też Sąd nie byli uprawnieni do formułowania odmiennego poglądu. W wyroku, który wiąże skład obecnie orzekający w tej sprawie Sąd pierwszej instancji w całości podzielił stanowisko wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt I OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2008 r. Nr 1, poz. 5), iż przejęcie przez Państwo na własność przedsiębiorstwa na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy nacjonalizacyjnej w związku z art. 6 ust. 1 tej ustawy nie obejmowało przejęcia własności nieruchomości włączonej do tego przedsiębiorstwa, która nie należała do przedsiębiorcy, lecz stanowiła własność osoby trzeciej. Skład NSA przy rozpoznawaniu przedstawionego mu zagadnienia budzącego poważne wątpliwości uwzględnił pogląd, że skoro ustawa nacjonalizacyjna nie zawierała definicji przedsiębiorstwa, określając w art. 1 jedynie cel ustawy, to przy dokonywaniu wykładni art. 6 ust. 1 ustawy nacjonalizacyjnej istotne znaczenie ma, obowiązujący w dacie jej wejścia w życie art. 40 k.h., co prowadzi do wniosku, że przejęcie przedsiębiorstwa na własność przez Państwo wiązało się z nacjonalizacją wyłącznie majątku stanowiącego własność przedsiębiorcy. A zatem nie można było przyjąć, że Państwo przejmowało na własność wraz z przedsiębiorstwem także inne składniki majątkowe, które wprawdzie funkcjonalnie wchodziły w skład przedsiębiorstwa, ale co do których właściciel przedsiębiorstwa nie legitymował się tytułem własności, ponieważ składniki te wchodziły w skład przedsiębiorstwa na podstawie umowy dzierżawy czy najmu, albo które posiadał bez tytułu prawnego. W tym więc zakresie Minister nie był uprawniony do przedstawienia w zaskarżonej decyzji odmiennego poglądu prawnego, choć do tego zmierzała skarga. Mając zatem na uwadze ową ocenę prawną i zawarte wskazania, Minister Gospodarki w zaskarżonej obecnie decyzji z dnia [...].01.2011 r. stanowisko to uwzględnił i poczynił ustalenia zbieżne ze stanowiskiem Sądów Administracyjnych obu instancji, wypowiadających się w niniejszej sprawie. Jednocześnie wywiódł, iż zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].06.1959 r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego przedsiębiorstwa: Spółka Akcyjna dla Przemysłu C."C." – K., [...], w części dotyczącej nieruchomości zapisanej w księdze wieczystej gm. kat. K. XIX G. Sądu Powiatowego w K., wchodzącej w skład realności Lwh [...], oznaczonej jako parcela nr [...] o powierzchni 77 a 97 m2, wraz ze znajdującymi się na niej zabudowaniami - stanowiącej własność spółki pn. Fabryka Maszyn R. "O." w K. Sp. Akc. Organ naczelny trafnie wywiódł, iż to nie wskazana decyzja nacjonalizacyjna wywołała odnośnie parceli nr [...] nieodwracalne skutki prawne. Po niej nastąpiły decyzje komunalizacyjne i wywłaszczeniowe dotyczące wydzielonych z niej działek, a następne doszło do zawarcia umów cywilnoprawnych w formie aktów notarialnych. Stanowisko takie dominuje w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, utrwalonym przez podjęcie uchwał NSA: z 16.12.1996 r., sygn. akt OPS 7/96, z 9.11.1998 r., sygn. akt OPK 4-7/98 oraz z 20.03.2000 r., sygn. akt OPS 14/99. Uprawnione było więc stanowisko, że to nie przedmiotowa decyzja nacjonalizacyjna wywołała nieodwracalne skutki prawne. Ewentualne nieodwracalne skutki prawne należy wiązać z późniejszymi umowami cywilnoprawnymi, poprzedzonymi decyzjami komunalizacyjnymi i uwłaszczeniowymi. Kontrola legalności przedmiotowego orzeczenia nacjonalizacyjnego w odniesieniu do parceli nr [...] winna ograniczać się do oceny skutków prawych wywołanych przez tę decyzję. Nie oznacza to jednak, jak trafnie wywiódł Minister, iż późniejsze zdarzenia prawne mogły co do niej wywołać takie właśnie nieodwracalne skutki prawne. Jednocześnie nie było możliwe uwzględnienie podniesionych wątpliwości odnośnie prawidłowości reaktywowania spółki p. n. Fabryka Maszyn R. "O." w K. Spółka Akcyjna, która po przekształceniu w spółkę z o. o. stała się wnioskodawcą w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...].06.1959 r. Wątpliwości te wiązano z brakiem dowodu potwierdzającego ważność akcji Fabryki Maszyn R. "O." w K. Spółka Akcyjna w dniu jej przekształcenia w spółkę z o. o., stanowiących papiery wartościowe na okaziciela emitowane przed 1939 r. Strona Skarżąca w tym kontekście wskazała na obowiązki kontrolne Sądu Rejestrowego przy wpisywaniu w rejestrze przekształcenia spółki kapitałowej. Jakkolwiek ustawodawca dokonał nowelizacji ustawy z dnia 20.08.1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o KRS ustawą z 29.04.2010 r. o zmianie tej ustawy umożliwiającą szerszą kontrolę przez Sąd Rejestrowy, to jednak do momentu potwierdzenia wystąpienia wskazanych przez stronę Skarżącą naruszeń, które mogłyby prowadzić do wykreślenia spółki z KRS, wpisy jej dotyczące wywierają skutki prawne. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.