IV SA/Wa 52/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S., A. D., B. D., M. K., W. S., J. S. i J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W piśmie z dnia 13 listopada 2014 r. J. S., A. D., B. D., M. K., W. S., J. S. i J. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] oznaczonej obecnie jako działki nr [...] i nr [...] z obrębu [...]. W dniu 1 marca 2016 r. złożono do akt sprawy kserokopię aktu zgonu uczestniczki postępowania I. S. sporządzonego w języku [...], z której wynika, że zmarła ona w dniu [...] marca 2015 r. w [...]. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem zawieszenia postępowania sądowego, tłumaczenia na język polski aktu zgonu I. S. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 4 maja 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 11 maja 2016 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżących nie wykonał zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zawieszenie postępowania, o którym mowa w powołanym przepisie ma charakter fakultatywny, co oznacza, że Sąd nie ma pełnej swobody w dokonaniu rozstrzygnięcia, gdyż obowiązkiem Sądu jest wnikliwe rozważenie, czy w istocie wskazane braki formalne powodują niemożność nadania sprawie dalszego biegu. W toku postępowania złożona została do akt niniejszej sprawy kserokopia aktu zgonu uczestniczki postępowania I. S., sporządzonego w obcojęzycznym brzmieniu, do której nie zostało dołączone – również na wezwanie Sądu – tłumaczenie na język polski, co powoduje, że sprawie nie można nadać dalszego biegu. Wyjaśnić bowiem należy, że z treści art. 4 oraz art. 5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 z późn. zm.), jak również określenia czynności urzędowych przyjętych przez Trybunał Konstytucyjny (OTK ZU 1997 r., nr 2 (11), poz. 27, s. 264), wynika obowiązek prowadzenia wszelkich urzędowych czynności procesowych w języku polskim, w związku z czym wszelkie pisma składane przez stronę do akt sprawy muszą być sporządzone w języku polskim, jak i pisma wychodzące z Sądu adresowane do strony, muszą być sporządzone w języku polskim, który jest językiem urzędowym konstytucyjnych organów państwa, obowiązującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, gdyż zostały wyczerpane wymagane w okolicznościach tej sprawy czynności Sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2011 r., II OZ 792/11, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) poprzez zobowiązanie pełnomocnika skarżących do złożenia tłumaczenia na język polski aktu zgonu uczestniczki postępowania zmarłej na etapie postępowania sądowego. Zatem niewykonanie przez pełnomocnika skarżących zarządzenia Sądu z dnia 25 kwietnia 2016 r., powoduje niemożność nadania sprawie dalszego biegu. Wobec powyższego postępowanie należało z urzędu zawiesić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Jednocześnie wyjaśnić należy, że na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd umorzy postępowanie zawieszone ze wskazanej powyżej przyczyny, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.