IV SA/Wa 530/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia oddala skargę Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r., po rozpatrzeniu wniosku P. P. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2008 r. odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] lipca 2007 r. – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił następujące okoliczności faktyczne i ocenę prawną. P. P. wnioskiem z dnia 17 września 2007 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o stwierdzenie nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] lipca 2007 r. uzgadniającego warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na montażu zestawu sortująco-kruszącego na działce nr ew. [...] we wsi N., gm. M. w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Wniosek ten SKO przekazało Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w W. jako organowi właściwemu do jego rozpoznania. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. po rozpatrzeniu wniosku postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia o jakim mowa we wniosku. W postanowieniu tym, doręczonym P. P., organ zawarł pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. Zgodnie z pouczeniem P. P. wniósł skargę do Sądu na przedmiotowe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. w sprawie IV SA/Wa 2010/08 odrzucił skargę podnosząc, że nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące stronie środki zaskarżenia. Nie zostało bowiem wniesione zażalenie do organu drugiej instancji tj. do Głównego Inspektora Sanitarnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że błędne pouczenie nie może otwierać stronom drogi do wniesienia skargi, ale nie może im także szkodzić. Błąd organu jest okolicznością, którą organ powinien wziąć pod uwagę w przypadku wystąpienia strony z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru P. P. odebrał postanowienie Sądu w dniu 5 lutego 2009 r. Zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia nadał w palcówce Poczty Polskiej w dniu 17 lutego 2009 r. Organ powołując się na treść art. 58 § 1 kpa wskazał, że w razie uchybienia terminu należy na prośbę zainteresowanego termin przywrócić, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W okolicznościach niniejszej sprawy organ mając na uwadze treść art. 58 § 1 kpa uznał, że wobec nieprawidłowego pouczenia zawartego w postanowieniu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W., uchybienie terminu do złożenia zażalenia nastąpiło bez winy strony. Wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Za ustanie przyczyny uchybienia terminu organ uznał otrzymanie przez P. P. informacji o nieprawidłowym pouczeniu go przez organ o możliwości zaskarżenia postanowienia wraz ze wskazaniem sposobu złożenia zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia do organu drugiej instancji. Informacje te były zawarte w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. IV SA/Wa 2010/08, które zostało mu doręczone w dniu 5 lutego 2009 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wraz z zażaleniem w ocenie organu wpłynął 12 lutego 2009 r. P. P. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wraz z zażaleniem nadał w urzędzie pocztowym w dniu 17 lutego 2009 r., a zatem z uchybieniem terminu. Zgodnie z treścią art. 58 § 3 kpa przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia jest niedopuszczalne. Z tego powodu organ odmówił przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2010 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wniósł P. P., żądając uchylenia tego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisu art. 58 kpa poprzez uznanie, że otrzymanie informacji o nieprawidłowym pouczeniu podanym przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W., zawartej w uzasadnieniu nieprawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. IV SA/Wa 2010/08, stanowiło ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu zarzutu skargi skarżący podniósł, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2008 r., doręczone skarżącemu 5 lutego 2009 r., stało się prawomocne dopiero w dniu 10 marca 2009 r. Z nieprawomocnego postanowienia nie mógł wywodzić żadnych skutków prawnych. Liczył się z możliwością złożenia skargi przez inne strony na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu jego skargi. W ocenie skarżącego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg dopiero w dniu 11 marca 2009 r. i upłynął 18 marca 2009 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia złożony w dniu 17 lutego 2009 r. nie może rodzić negatywnych skutków dla skarżącego – był złożony z zachowaniem terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przytoczone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie organu o charakterze procesowym. Przywrócenie terminu jest bowiem instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę. Przesłanki przywrócenia terminu zostały uregulowane w art. 58 § 1 i 2 kpa. Przepis ten ustanawia cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie: - uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu - dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Wystąpienie łącznie czterech przesłanek oznacza, że w takich przypadkach należy przywrócić termin. Inaczej mówiąc właściwy organ ma wówczas obowiązek pozytywnego załatwienia wniosku zainteresowanego w sprawie. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, dopełnił czynności procesowej, dla której był ustanowiony termin, a także wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Poza sporem pozostaje okoliczność, że skarżący został błędnie pouczony przez organ co do prawa odwołania od postanowienia o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. Błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa odwołania (zażalenia) nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa). Skarżący zastosował się do błędnego pouczenia, zatem organ prawidłowo przyjął, że uchybienie terminu nie było przez niego zawinione. Wymaga natomiast rozważenia i oceny czy skarżący dochował nieprzywracalnego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika z odwołania zawierającego wniosek o przywrócenie terminu skarżący z uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009 r. odrzucającego jego skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2008 r. dowiedział się, że nie wyczerpał środków zaskarżenia (nie wniósł środka odwoławczego) w wyniku błędnego pouczenia przez organ, że to błędne pouczenie nie może mu szkodzić i że organ powinien wziąć to pod uwagę rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 lutego 2009 r. Organ rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu uznał, że od daty doręczenia skarżącemu postanowienia Sądu należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Stanowisko organu jest zdaniem Sądu prawidłowe. W dniu doręczenia postanowienia skarżący powziął wiadomość o możliwości wniesienia zażalenia, a zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 12 lutego 2009 r., zaś skarżący "odwołanie" wraz z wnioskiem nadał w urzędzie pocztowym w dniu 17 lutego 2009 r., a więc po upływie nieprzywracalnego siedmiodniowego terminu. Stanowisko skarżącego wyrażone w skardze, że siedmiodniowy termin należy liczyć od dnia 11 marca 2009 r. tj. od daty uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi nie jest prawidłowe i nie może być zaakceptowane skoro we wniosku o przywrócenie terminu skarżący powołuje się na informację zawartą w nieprawomocnym postanowieniu Sądu, które otrzymał. Oznacza to, że informację zrozumiał prawidłowo i wynikiem jej uzyskania w dniu 5 lutego 2009 r. było złożenie wniosku o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, której uchybił. Organ prawidłowo ocenił, że skarżący nie dochował terminu, o jakim mowa w art. 58 § 2 kpa, co skutkuje odmową przywrócenia terminu, gdyż zgodnie z art. 58 § 3 kpa przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. Okoliczność, że skarżący informację o możliwości wniesienia zażalenia powziął z uzasadnienia nieprawomocnego postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi nie ma znaczenia dla oceny biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Informacja wskazywała na możliwość dokonania czynności, której uchybił i pozostawała bez związku z rozstrzygnięciem Sądu o odrzuceniu skargi. Postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi mogło być zaskarżone skargą kasacyjną przez stronę (co jednak nie miało miejsca), ale gdyby nawet zostało zaskarżone nie miałoby to znaczenia dla procedowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę oddalił. Wniosek skarżącego o zwrot kosztów nie mógł być uwzględniony, gdyż tylko w razie uwzględnienia skargi przez Sąd przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).