IV SA/Wa 531/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego T. S. - adw. A. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. H. i T. S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać adw. A. H. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych), powiększoną o kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy), stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 25 września 2008 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu T. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 1 października 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adw. A. H., w niniejszej sprawie, pełnomocnikiem z urzędu dla T. S. W dniu 13 października 2008 r. T. S. udzielił pełnomocnictwa adw. A. H. Od wyroku z dnia 9 czerwca 2008 r. skargę kasacyjną wniosła adw. A. H., w której zawarła m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że pomoc ta nie została opłacona ani w całości ani w części. W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 11 marca 2010 r. adw. A. H. nie brała udziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji – 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł. Z kolei § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Biorąc pod uwagę powyższe należało na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznać pełnomocnikowi skarżącego opłatę w kwocie 120 zł, powiększoną o kwotę 26,40 zł, stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług.