IV SA/Wa 545/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Jakub Linkowski, po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakazu hodowania [...] postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi E. K. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 11 lutego 2014 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy zakazu hodowania [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. ustanowił dla skarżącej adwokata w ramach przyznania prawa pomocy oraz odmówił zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia z 8 lipca 2014 r. wezwano ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 marca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 lipca 2014 r. Pismem z dnia 28 lipca 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała na poczcie w dniu 26 lipca 2014 r. na podstawie awiza z dnia 22 lipca 2014 r. Poinformowała także, że pełnomocnik skarżącej nie mogła się z nią skontaktować ponieważ nie posiadała jej numeru telefonu, natomiast skarżąca w dniu 21 lipca 2014 r. wyjechała z mężem do [...] na konsultacje lekarskie (mąż skarżącej jest ciężko chory). W dniu składania wniosku skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 200 zł w kasie sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 lipca 2014 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W ocenie Sądu uchybienie terminu było następstwem niedołożenia należytej staranności w prowadzeniu sprawy przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej, ponieważ pełnomocnik otrzymując wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, nie powinien poprzestać na dalszym przesłaniu przedmiotowego wezwania pocztą do skarżącej. Pełnomocnik mógł przewidzieć, że jego przesyłka skierowana do skarżącej może nie dotrzeć do adresata przed upływem terminu do uiszczenia wpisu. Ograniczenie się do wysłania informacji o konieczności uiszczenia wpisu nie wskazuje na należytą dbałość pełnomocnika o zabezpieczenie interesu skarżącej. Ponadto wskazał, że skarżąca (z uwagi na chorobę męża) często przebywa poza domem. Dlatego też mając świadomość, że trudno jest się z nią skontaktować, po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu powinna poinformować go w jaki sposób ma się z nią kontaktować. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wyjaśniła, że dochowując należytej staranności w prowadzeniu sprawy, w dniu otrzymania wezwania niezwłocznie skontaktowała się z Okręgową Radą Adwokacką w W. oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., a także Biurem Numerów TP S.A. Żaden z powyższych podmiotów nie dysponował numerem telefonu do skarżącej. Następnie w dniu 18 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej poinformowała drogą mailową Sąd, iż nie są jej znane dane kontaktowe osoby reprezentowanej oraz, że z uwagi na krótki termin uiszczenia wpisu istnieje duże prawdopodobieństwo, że skarżąca nie zdoła odebrać na czas przesłanego jej przez pełnomocnika wezwania do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik podkreśliła, że biorąc pod uwagę termin do uiszczenia wpisu, wezwanie skierowane bezpośrednio do pełnomocnika w sprawach "z urzędu", w których w pierwszym etapie postępowania nie są znane mu dane kontaktowe osoby reprezentowanej jest równoznaczne z obciążeniem go obowiązkiem uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1018/14 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że badając możliwość przywrócenia terminu w niniejszej sprawie Sąd I instancji wadliwie ocenił zachowanie ustanowionego w ramach prawa pomocy adwokata. Podał, że pełnomocnik skarżącej została ustanowiona na etapie rozpoznawania skargi zatem nie miała wcześniejszego kontaktu ze swoją mocodawczynią. Wobec powyższego argumentacja Sądu I instancji odnośnie zaniedbań pełnomocnika była nieusprawiedliwiona, bowiem adwokat ustanowiona w sprawie dochowała należytej staranności w zakresie od niej wymaganej. Powzięła bowiem wszelkie możliwe działania, aby strona mogła uiścić wpis samodzielnie lub przekazać potrzebne środki celem dokonania wpisu przez pełnomocnika. Wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji powinien ustosunkować się do istoty twierdzeń skarżącej podniesionych we wniosku o przywrócenie terminu mających jej zdaniem uzasadniać przedmiotowy wniosek tj. przebywania skarżącej poza miejscem zamieszkania podczas gdy na jej adres w dniu 22 lipca 2014 r. wpłynęło nadane przez pełnomocnika wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd oceni, czy na tej podstawie uprawdopodobnione są okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Następnie wyjaśnić należy, że zasadą wyrażoną w art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 p.p.s.a. jest, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Podkreślenia również wymaga, iż wniosek o przywrócenie terminu dla swej skuteczności wymaga równoczesnego dokonania czynności procesowej, której termin dotyczy. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W niniejszej sprawie, jak wskazał to Naczelny Sąd Administracyjny, pełnomocnik skarżącej ustanowiona przez ORA w W., dysponując jedynie adresem skarżącej, listem poleconym nadanym w dniu 18 lipca 2014 r. (jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi) zawiadomiła skarżącą o treści wezwania. Podjęła ponadto dodatkowe czynności celem ustalenia numeru telefonu skarżącej (kontakt z kierownikiem sekretariatu Wydziału IV WSA w Warszawie oraz Biurem Numerów TP S.A.). Mając zatem na uwadze, iż pełnomocnik skarżącej została ustanowiona na etapie rozpoznawania skargi i nie miała wcześniejszego kontaktu ze swoją mocodawczynią, uznać należy, że dochowała należytej staranności w zakresie od niej wymaganej. Powzięła bowiem wszelkie możliwe działania, aby strona mogła uiścić wpis samodzielnie lub przekazać potrzebne środki celem dokonania wpisu przez pełnomocnika. Mając zatem powyższe na uwadze, oraz wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1018/14 należy ocenić, czy za okoliczność uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu przedmiotowego terminu można uznać fakt przebywania skarżącej poza miejscem zamieszkania podczas gdy na jej adres w dniu 22 lipca 2014 r. wpłynęło nadane przez pełnomocnika wezwanie do uiszczenia wpisu. Zdaniem Sądu powoływane powyżej okoliczności uprawdopodobniają brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zauważyć bowiem należy, że powodem przebywania poza miejscem zamieszkania była konieczność przeprowadzenia konsultacji lekarskiej w związku z przeprowadzonym zabiegiem u męża skarżącej. Natomiast bezpośrednio po powrocie do domu i odebraniu wezwania do uiszczenia wpisu, skarżąca wymagany wpis uiściła. Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż nie można przypisać skarżącej winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego, a więc – w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. – wniosek winien być uwzględniony. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia