IV SA/Wa 548/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2021 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej: "GIOŚ", "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2020 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: "WIOŚ". "organ I instancji") o odmowie udostępnienia A. P. i A. P. (dalej: "skarżący") informacji o środowisku i jego ochronie w postaci części protokołu kontroli Zakładu Produkcyjnego "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w [...] w przedmiocie wielkości produkcji zakładu ponad wielkości zawarte w pozwoleniach. Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący: W okresie od 8 czerwca do 21 czerwca 2018 r. [...] WIOŚ przeprowadził kontrolę pozaplanową Zakładu Produkcyjnego "[...]" sp. z o. o. sp. k. Ustalenia kontroli zostały udokumentowane protokołem kontroli nr [...]. W dniu 21 czerwca 2018 r. "[...]" sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w [...] złożyła do protokołu kontroli wniosek o wyłącznie z udostępnienia informacji o wartości handlowej oraz stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa znajdujących się w załącznikach do protokołu kontroli nr [...]. Spółka wskazała, że ujawnienie danych dotyczących informacji związanych z wielkością produkcji, zużycia surowców umożliwiłoby konkurencji jednoznaczne określenie możliwości produkcyjnych "[...]" sp. z o.o. sp. k. Wnioskiem z 6 lutego 2020 r. A. P. i A. P. wystąpili do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o udzielenie informacji o wielkości produkcji Zakładu Produkcyjnego "[...]" sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w [...], która występuje ponad wielkości zawarte w pozwoleniach, stwierdzone protokołem kontroli [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu wniosku A. P. i A. P. decyzją z [...] marca 2020 r. odmówił udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w zakresie wielkości produkcji Zakładu Produkcyjnego "[...]" sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w [...], która występuje ponad wielkości zawarte w pozwoleniach. WIOŚ odmówił udostępnienia informacji o środowisku z uwagi na ochronę informacji o wartości handlowej oraz danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. A. P. i A. P. wnieśli odwołanie od decyzji WIOŚ z [...] marca 2020 r. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydał decyzję z [...] czerwca 2020 r., którą uchylił decyzję [...] WIOŚ z [...] marca 2020 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2020 r. sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła "[...]" Zakład Produkcyjny sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w [...]. Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 1552/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu Zakładu Produkcyjnego "[...]" sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w [...] uchylił decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska naruszył art. 138 § 2 K.p.a., albowiem uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozstrzygnięcia przez organ I instancji, mimo że rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że ustaleń dotyczących zasadności wniosku o wyłącznie informacji z udostępnienia organ dokonuje w postępowaniu dotyczącym takiego wniosku, a nie w postępowaniu o udzielenie informacji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rolą organu odwoławczego była przede wszystkim ocena czy żądanie wniosku o udostępnienie informacji z protokołu kontroli przeprowadzonej od 8 czerwca do 2 czerwca 2018 r. mieści się w zakresie informacji o środowisku, czy zakres informacji objętych ochroną na podstawie złożonego wniosku o wyłącznie z udostępniania pokrywa się z wnioskiem o udostępnienie informacji oraz czy możliwe jest udostępnienie informacji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w toku ponownego rozpatrzenia sprawy Główny Inspektor Ochrony Środowiska winien podjęć niezbędne czynności do wyjaśnienia sprawy, oceniając czy materiał dowodowy jest wystarczający do jej rozstrzygnięcia, a ewentualne braki w zakresie materiału uzupełni, dokonana wszechstronnej oceny dowodów, odniesie się do zarzutów i twierdzeń stron, a motywy rozstrzygnięcia przedstawi w uzasadnieniu decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] lutego 2021 r. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] marca 2020 r. GIOŚ wskazał, że informacja stanowiąca o istocie "tajemnicy przedsiębiorstwa", została sporządzona 21 czerwca 2018 r. gdy Zakład Produkcyjny "[...]" sp. z o. o. sp. k. wniosła o wyłącznie z udostępnienia informacji o wartości handlowej oraz stanowiących informację przedsiębiorstwa znajdujących się w załącznikach do protokołu kontroli nr [...]. Wniosek o wyłączenie informacji został złożony w terminie ustawowo określonym. W treści wniosku Zakład Produkcyjny "[...]" sp. z o. o. sp. k., wyjaśniła jaki wpływ na wartość rynkową spółki może mieć udostępnienie informacji, które w jej ocenie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wniosek o wyłączenie informacji z udostępnienia, został wyczerpująco i przekonująco uzasadniony nie tylko w kontekście formalnym lecz także merytorycznym. W sprawie zostały spełnione łącznie trzy przesłanki konieczne do uznania, iż wystąpił wyjątek, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko. Niezaprzeczalnym w sprawie jest fakt, iż wniosek o wyłączenie dotyczył informacji o rozmiarze produkcji, która stanowi jedną z informacji organizacyjnych przedsiębiorstwa. Informacje te zawsze zawierają w sobie pewną wartość handlową. Rozmiar produkcji wpływa w sposób bezpośredni na konkurencyjność przedsiębiorstwa na rynku. Określony poziom produkcji towarów przyczynia się do zmniejszenia przeciętnych kosztów całkowitych produkcji w przeliczeniu na ilość produkowanego towaru, poprzez rozłożenie kosztów stałych na większą ilość sprzedanego towaru. Kluczowym jest zatem ustalenie przez przedsiębiorcę optymalnego poziomu produkcji przy wykorzystaniu danego sprzętu produkcyjnego. Powyższe ma więc wpływ na koszt produkcji, a zatem na cenę sprzedawanego towaru, co zaś wiąże się z pozycją konkurencyjną podmiotu na rynku. Dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Informacje, o które A. P. i A. P. zwrócili się do [...] WIOŚ nie są powszechnie znane, a ich udostępnienie czy uzyskanie przez konkurenta może przysporzyć korzyści jemu lub podwyższyć koszty spółce. Informacje, których udostępnienia żądają wnioskujący mieszczą się w zakresie objętym ochroną na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 7 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko., a ich ochrona nie jest udaremniona poprzez treść art. 18 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko. Zakres wniosku o wyłączenie z udostępnienia informacji jest tożsamy z zakresem wniosku o udzielnie informacji. A. P. i A. P. wnieśli skargę na decyzję GIOŚ z [...] lutego 2021 r., zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie prawa mające wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w szczególności art. 4 oraz art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko polegające na przyjęciu, iż dane o wielkości produkcji - niebędące danymi technologicznymi - podlegają ochronie w oparciu o treść art, 16 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko, podczas gdy brak podstaw do takiego twierdzenia. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę GIOŚ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania "[...]" Zakład Produkcyjny spółka jawna z siedzibą w [...] wniosła o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 184 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonywanie oceny pod kątem zgodności z prawem oznacza, że sąd administracyjny sprawując wymiar sprawiedliwości bada legalność działania administracji publicznej. Badanie to sprowadza się do oceny zgodności z prawem zaskarżonego zachowania organu administracji publicznej w trzech płaszczyznach, a mianowicie: a) respektowania reguł określonych w przepisach ustrojowych, b) dochowania wymaganej prawem procedury c) zgodności działania z prawem materialnym (por. uzasadnienie uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009r., I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1). W aspekcie ustaleń faktycznych obowiązkiem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest przede wszystkim dokonanie oceny, czy materiał dowodowy został przez organ prawidłowo zebrany i oceniony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2015r., II GSK 789/14, CBOSA). Równocześnie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak, co do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W tym miejscu należy wskazać, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie udostępnienia informacji o środowisku została wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy, będącego efektem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 1552/20. Wyrokiem tym uchylono poprzednio wydaną w sprawie decyzję organu odwoławczego z [...] czerwca 2020 r. Okoliczność ta oznacza, że organ rozpoznający sprawę po wyroku uchylającym ww. decyzję - stosownie do art. 153 P.p.s.a. – był związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tymże orzeczeniu Sądu Administracyjnego. Związanie to odnosi się także do Sądu orzekającego obecnie w sprawie. W wyroku z 21 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligował organ odwoławczy do porównania zakresu wniosku skarżących o udzielenie informacji o środowisku i jego ochronie zawartych w protokole kontroli przeprowadzonej w okresie 8 – 20 czerwca 2018 r. z zakresem informacji objętych ochroną na podstawie złożonego wniosku o wyłączenie z udostępnienia oraz do oceny czy możliwe jest udostępnienie informacji żądanych przez skarżących. W ocenie składu orzekającego wydanie zaskarżonej decyzji, wbrew twierdzeniom skarżących, nastąpiło zgodnie z prawem, w tym i z art. 153 P.p.s.a., przez zastosowanie się organu odwoławczego, podczas ponownego rozpoznawania i rozstrzygania sprawy, do wskazań wyrażonych przez Sąd w wyroku z 21 sierpnia 2020 r. poprzez ustalenie tożsamości zakresu wniosku skarżących z wnioskiem o wyłączenie z udostępnienia informacji złożonym przez spółkę "[...]" w toku przeprowadzonej kontroli. W oparciu o ustalenia poczynione co do zakresu wniosków organ odwoławczy zasadnie odmówił skarżącym udostępnienia żądanych przez nich informacji zawartych w protokole kontroli ww. spółki. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji były przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2021, poz. 247), dalej zwanej "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku". Tryb udostępnia informacji publicznej dotyczącej środowiska i jego ochrony jest trybem szczególnym w stosunku do trybu udzielania informacji publicznej uregulowanego w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2020, poz. 2176) – dalej "u.d.i.p." i dotyczy jedynie udzielania informacji, która spełnia warunki określone w art. 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku. Wobec tego w przypadku skierowania wniosku o udzielanie informacji publicznej, która dotyczy środowiska lub jego ochrony zastosowanie znajdzie, jako lex specialis, tryb udostępniania tej informacji przewidziany w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku. Zawarte w art. 1 u.d.i.p. sformułowanie "nie naruszają" należy rozumieć w ten sposób, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie tylko nie naruszają, a wręcz powinny uwzględniać zasady i tryb dostępu do informacji wynikające z lex specialis. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz publicznych, w zakresie, w jakim nie dotyczy to ich działalności ustawodawczej, a w przypadku sądów i trybunałów - działalności orzeczniczej. Natomiast w myśl art. 9 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku określono jakiego rodzaju informacje o środowisku podlegają udostępnieniu. Zgodnie z tym przepisem udostępnieniu podlegają informacje dotyczące m.in.: 1) stanu elementów środowiska, takich jak: powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane, oraz wzajemnych oddziaływań między tymi elementami (pkt 1 ww. przepisu); 2) środków, takich jak: środki administracyjne, polityki, przepisy prawne dotyczące środowiska i gospodarki wodnej, plany, programy oraz porozumienia w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1, oraz na emisje i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2, jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów (pkt 3 ww. przepisu), 3) raportów na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska; (pkt 4 ww. przepisu). Odstępstwa od zasady powszechnego dostępu do informacji o stanie i ochronie środowiska zostały określone w art. 16 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Powyższy wyjątek wyłączenia udostępnienia informacji ma charakter szczególny, gdyż do jego zastosowania niezbędne jest łączne spełnienie trzech warunków. Po pierwsze, informacja musi pochodzić od podmiotu wnoszącego o jej wyłączenie z powszechnej dostępności, z podaniem motywów uzasadniających takie wyłączenie. Po drugie, informacja musi posiadać wartość handlową, która objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa i po trzecie konieczne jest wykazanie, że ujawnienie tych informacji mogłoby pogorszyć pozycję konkurencyjną podmiotu przekazującego informację. W każdym przypadku władze publiczne dysponujące taką informacją powinny dokonać jej weryfikacji zarówno pod kątem zgłoszenia zastrzeżenia do jej udostępnienia, jak i wskazanych przesłanek. Należy przy tym zauważyć, że pojęcie "wartości handlowej" ma z natury rzeczy subiektywny charakter. Ustawodawca, chcąc ułatwić władzy publicznej dokonanie oceny, wskazuje, że mogą to być dane techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, jeśli ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję zastrzegającego. Informacja handlowa obejmuje, najogólniej ujmując, całokształt doświadczeń i wiadomości przydatnych do prowadzenia przedsiębiorstwa, nie związanych bezpośrednio z cyklem produkcyjnym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 3 października 2000 r., I CKN 304/00). Innymi słowy (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2014 r. III SO 8/14), ochronie podlega informacja handlowa np. lista dostawców, klientów, plany wydania książki przez wydawnictwo; informacja techniczna np. projekty nieopatentowanych rozwiązań technicznych, modele rozwiązań technicznych; informacja technologiczna, np. sposoby produkcji, system sprawdzania jakości; informacja organizacyjna np. prognozy sprzedaży, system dystrybucji, procedury wewnętrzne, zasady organizacji i zarządzania, wynagrodzenia wypłacane pracownikom. Ewentualnie inne informacje posiadające wartość gospodarczą, gdy wpływają na wartość przedsiębiorstwa w obrocie gospodarczym lub mają znaczenie w działalności gospodarczej osoby uprawnionej lub osoby trzeciej. Ponadto ocena czy rzeczywiście informacja mogłaby pogorszyć konkurencyjność podmiotu musi być obiektywnie uprawdopodobniona. Nie wystarczy zatem subiektywne przekonanie podmiotu, iż taki skutek hipotetycznie może nastąpić. Odmowa udzielenia informacji ma charakter wyjątkowy. Jest wyjątkiem uzasadniającym niezrealizowanie prawa gwarantowanego konstytucyjnie, wobec czego przyczyny ją uzasadniające nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Zdaniem skarżących, w odniesieniu do informacji zawartych w załącznikach do protokołu kontroli nr [...] brak jest dostatecznego wyjaśnienia dlaczego informacje dotyczące spółki "[...]" sp. z o.o. sp. k. w [...] o wielkości produkcji zakładu podlegają wyłączeniu z uwagi na istotną wartość handlowa oraz tajemnicę przedsiębiorstwa. W ocenie skarżących schemat technologiczny, wielkość produkcji, wyniki badań jakości ścieków przemysłowych, protokół czyszczenia separatora, zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, dane o zakresie korzystania ze środowiska nie są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, a w konsekwencji powinny zostać udostępnione. Natomiast w ocenie organu powyższe informacje posiadają wartość handlową i zawierają dane technologiczne i informacje o organizacji przedsiębiorstwa, a tym samym stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Spor w tej kwestii sprowadza się zatem do ustalenia, czy dane i informacje zawarte w dokumencie protokołu kontroli stanowią informacje o wartości handlowej, które objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. Celem zdefiniowania tajemnicy przedsiębiorstwa w znaczeniu nadanym przez art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, zarówno orzecznictwo sądowoadministracyjne, jak i doktryna, odwołują się do definicji legalnej "tajemnicy przedsiębiorstwa" zawartej w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. 2020, poz. 1913). Powyższy przepis stanowi, że przez "tajemnicę przedsiębiorstwa" rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności. W myśl przywołanej definicji do objęcia danej informacji tajemnicą przedsiębiorstwa konieczne jest zatem spełnienie trzech warunków łącznie - stwierdzenia, że dane informacje mają charakter techniczny, technologiczny, handlowy, organizacyjny przedsiębiorstwa lub wartość gospodarczą, nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, a także podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania poufności. Reasumując, zastrzeżenie poufności informacji może być uznane za usprawiedliwione wówczas, gdy łącznie spełnione zostaną warunki, o których mowa w ww. przepisie, a mianowicie, że informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny lub jest inną informacją przedstawiającą wartość gospodarczą - co w tym zakresie odwołuje się do komercyjnego aspektu tajemnicy przedsiębiorstwa i oznacza, że chodzi o taką informację (o co najmniej minimalnej lub potencjalnej wartości), której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędzi mu wydatków lub zwiększy zyski - nie została ujawniona do wiadomości publicznej i podjęte zostały w stosunku do niej przez przedsiębiorcę działania zmierzające do zachowania jej poufności (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2016 r., II GSK 1922/15, z 11 stycznia 2017 r., II GSK 3487/15, z 11 stycznia 2017 r. II GSK 2922/15). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że informacje dotyczące wielkości produkcji stanowią jedną z informacji organizacyjnych przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Rozmiar produkcji wpływa w sposób bezpośredni na konkurencyjność przedsiębiorstwa na rynku. Poziom produkcji towarów przyczynia się do zmniejszenia przeciętnych kosztów całkowitych produkcji w przeliczeniu na ilość produkowanego towaru, poprzez rozłożenie kosztów stałych na większą ilość sprzedanego towaru. Kluczowym jest zatem ustalenie przez przedsiębiorcę optymalnego poziomu produkcji przy wykorzystaniu danego sprzętu produkcyjnego. Powyższe ma więc wpływ na koszt produkcji, a zatem na cenę sprzedawanego towaru, co zaś wiąże się z pozycją konkurencyjną podmiotu na rynku. Konkludując dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/G1 116/18). Zasadnie zatem organ odwoławczy uznał informacje dotyczące wielkości produkcji spółki za informacje o wartości handlowej. Informacje te nie zostały dotąd upublicznione. Ponadto udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję "[...]" Zakład Produkcyjny sp. z o.o. sp. k., jako podmiotu od którego te informacje pochodzą (i go dotyczą). W ocenie Sądu, wbrew zarzutowi skargi, organ w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku zasadnie odmówił udostepnienia informacji dotyczących wielkości produkcji "[...]" Zakład Produkcyjny sp. z o.o. sp. k. W rozpoznawanej sprawie zostały spełnione bowiem wszystkie przesłanki wskazane ww. przepisie. Spółka złożyła wniosek o wyłączenie ww. informacji z udostępnienia, zawierający szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości pogorszenia jej pozycji konkurencyjnej. Jednocześnie informacji te przedstawiają wartość handlową, w tym zawierają dane technologicznych, i stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał zarzuty skargi i przytoczoną na ich poparcie argumentację za nieuzasadnioną. Organ odwoławczy – wbrew twierdzeniu skarżących – dokonał dogłębnej oceny materiału dowodowego sprowadzającej się do przekonania, że odmowa udostępnienia informacji jest zasadna. Efektem tej oceny było prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i wyjaśnienie stronie powodów niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Tym samym zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania. W sposób wyczerpujący został zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przy przeprowadzeniu koniecznych czynności wyjaśniających. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.