IV SA/Wa 57/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: - przyznać radcy prawemu G. K. od Skarbu Państwa kwotę 147,60 zł. (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, na którą składa się: 1) opłata z tytułu sporządzenia i wyniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł, 2) stawka podatku od towarów i usług w wysokości 27,60 zł. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. IV SA/Wa 57/13 wydanym w sprawie zainicjowanej skargą R. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego radcę prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła r.pr. G. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 maja 2013 r. sygn. IV SA/Wa 57/13 oddalił skargę R. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. W dniu 29 lipca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oraz oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. II OSK 2206/13 oddalił skargę kasacyjną R. J. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2013 r. sygn. IV SA/Wa 57/13. Pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawę (vide: protokół rozprawy przed NSA karta 79 akt sprawy). Stwierdzono, co następuje: Według art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego usynowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, ustanowiony przed wydaniem wyroku przez WSA w Warszawie, sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji. Za te czynności pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia tj. 27,60 zł. W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 147,60 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.