IV SA/Wa 571/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę - Pismem z dnia [...] maja 2009 r. S. M. złożył wniosek o uznanie go za stronę w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że należy do grupy kilkudziesięciu osób zamieszkałych w budynku przy ul. [...], dla których przedmiotowa inwestycja niesie za sobą znaczną uciążliwość - zwiększenie emisji spalin i wzrost hałasu - spowodowaną przez przejeżdżające pod oknami samochody. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., Prezydent W. odmówił uznania S. M. za stronę w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Organ stwierdził, że wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do gruntu, na który mogła by oddziaływać planowana inwestycja. Prezydent powołał również uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 1995 r. (VI SA 13/95), w której stwierdzono, że "stronami postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mogą być właściciele i użytkownicy wieczyści sąsiednich działek". Na powyższe postanowienie S. M. pismem z dnia [...] maja 2009r. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Następnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Od powyższego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. M. Wyrokiem z dnia 30 października 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 1150/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia wskazując, iż w przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zapadłe w wyniku złożenia zażalenia, było wydane przez organ kolegialny. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, kolegium orzeka w składzie trzyosobowym. Ponadto, stosownie do przepisu art. 17 ust. 5 powołanej ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, orzeczenia kolegium podpisują wszyscy członkowie składu, nie wyłączając przegłosowanego. Znajdujący się w aktach sprawy oryginał zaskarżonego postanowienia został jednak podpisany jedynie przez dwóch członków Kolegium, brak natomiast podpisu trzeciego członka składu orzekającego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia złożonego przez S. M. na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy uznania S. M. za stronę w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie usytuowania i postawieniu nowych, wolnostojących budek wartowniczych o wym. 1,4x1,6 m na podłożu z kostki brukowej o gr. 8 cm oraz montażu dwóch szlabanów o wym. 3,6 m każdy, na działce ew. nr [...] obręb [...], przy ul. [...] na terenie [...] w W. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia tej treści organ II instancji stwierdził, iż w postępowaniu wstępnym organ drugiej instancji podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy dopuszczalne jest skorzystanie z administracyjnego toku instancji. Niedopuszczalność odwołania lub zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania lub zażalenia obejmuje przypadki braku przedmiotu oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji lub postanowienia w toku instancji . Mając na uwadze powyższe Kolegium zobligowane było ustalić czy na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009r. przysługuje zażalenie. Kolegium wskazało, iż stosownie do treści art. 141 § 1 k.p.a. "na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie gdy kodeks tak stanowi". Na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009 r. nie przysługiwało zażalenie, a pouczenie o tym środku zaskarżenia zawarte w postanowieniu Prezydenta było błędne. W związku z tym argumenty podnoszone przez skarżącego w zażaleniu nie mogły mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia, bowiem postępowanie zażaleniowe przed organami administracji w niniejszej sprawie, jest niedopuszczalne. Kolegium podniosło jednocześnie, iż prawidłowość ustalenia kręgu stron postępowania może być kwestionowana dopiero w odwołaniu od decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2010r. S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż stanowisko Kolegium zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu jest niezrozumiale i wewnętrznie sprzeczne. Jego zdaniem Kolegium nie wskazało żadnych merytorycznych argumentów przemawiających za tym, iż zażalenie jest niedopuszczalne. Zwrócił uwagę, iż jeżeli pozbawiony zostanie udziału w postępowaniu w charakterze strony nie będzie miał możliwości skutecznie zaskarżyć wydanych rozstrzygnięć chociażby z uwagi na brak informacji o dacie doręczenia decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia, w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia złożonego przez S. M. na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie odmowy uznania S. M. za stronę w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie naruszyło prawa stwierdzając niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez S. M. i choć jak wynika z akt sprawy skarżący składając zażalenie działał w dobrej wierze, albowiem o takim środku zaskarżenia został pouczony, to jednak w świetle obowiązujących przepisów brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania takiego zażalenie. Zażalenie jest zwyczajnym, samodzielnym i formalnym środkiem prawnym. Środek ten przysługuje tylko na niektóre postanowienia. Artykuł 141 § 1 k.p.a. stanowi, że "na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi". Oznacza to, iż zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Jest to rozwiązanie procesowe odmienne niż w przypadku odwołania, które przysługuje od decyzji wydanych w I instancji. A zatem to przepis prawa, a nie błędne pouczenie zawarte w postanowieniu decyduje o tym czy na określone postanowienie może być wniesione zażalenie. Powyższe oznacza, iż na postanowienie w przedmiocie uznania danego podmiotu za stronę nie przysługuje zażalenie, a tym samym wniesienie takiego środka zaskarżenia skutkować musiało stwierdzeniem jego niedopuszczalności przez organ odwoławczy na podstawie art. 134 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.