IV SA/Wa 572/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Sidorowska-Ciesielska Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] lutego 2021 r., nr [...] Minister Klimatu i Środowiska (dalej Minister) po rozpoznaniu wniosku B. R. (dalej Skarżący, Wnioskodawca) z dnia [...] stycznia 2020 r. doprecyzowanego w dniu [...] stycznia 2021 r., w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w postaci wniosku [...] S.A z siedzibą w [...] z dnia [...] października 2019 r. o zmianę w koncesji na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]" odmówił udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie. Stan niniejszej sprawy przedstawiał się następująco. Skarżący w dniu [...] stycznia 2021 r. wystąpił do Ministra z wnioskiem o udostępnienie informacji w poniżej opisanym zakresie: 1) "wskazanie czy w toku postępowania w postępowaniu zmiany koncesji nr [...] wnioskodawca dokonał zmian pierwotnego wniosku? Jeśli tak, czego dotyczyły przedmiotowe zmiany? Proszę o szczegółowe wskazanie, 2) proszę o przysłanie skanu wniosku złożonego przez PGE w rzeczonym postępowaniu, a także skanów jego ewentualnych zmian ". Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Organ wezwał Wnioskodawcę do uszczegółowienia żądania, poprzez wskazanie którego postępowania o zmianę koncesji nr [...] dotyczą pytania, a także który konkretnie wniosek ma być udostępniony. Wobec powyższego pismami z [...] stycznia 2021 r. i [...] lutego 2021 r. organ udzielił Wnioskodawcy informacji w zakresie pytania nr 1 zwartego we wniosku. W zakresie pytania nr 2 (po doprecyzowaniu jego treści w dniu [...] stycznia 2021 r.) organ ustalił, iż Skarżący domaga się udostępnienia wniosku Spółki PGE [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "PGE [...] S.A." lub "Spółka") z dnia [...] października 2019 r. o zmianę w koncesji na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]". PGE [...] S.A. złożyła, pismem z dnia [...] października 2019 r., tj. wraz z wnioskiem, do organu koncesyjnego wniosek o wyłączenie z udostępnienia określonych informacji zawartych we wniosku o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]". Spółka w piśmie wskazała, iż wyłączeniu z udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy ooś podlegają następujące informacje zawarte we wniosku o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]": 1) Dodatek nr 4 do projektu zagospodarowania złoża węgla brunatnego "[...]"; 2) Wypisy właścicieli nieruchomości gruntowych z rejestru gruntów w granicach obszaru górniczego "[...]-[...]";. 3) Kopie umów dzierżawy dla nieruchomości gruntowych; 4) Kopia opinii Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] do dodatku nr 4 do projektu zagospodarowania złoża węgla brunatnego "[...]"; 5) Oświadczenie o sposobie uwzględnienia uwag Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] ; 6) Kopia umowy nr [...] o korzystanie za wynagrodzeniem z informacji geologicznej dotyczącej złoża węgla brunatnego "[...]" zawartej dnia [...] grudnia 2010 roku pomiędzy Skarbem Państwa — Ministrem Środowiska a PGE [...] S.A.; 7) Kopia umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego w celu wydobywania węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]" zawartej dnia [...] marca 2013 roku pomiędzy Skarbem Państwa - Ministrem Środowiska a PGE [...] S.A.; 8) Kopia zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzającego stan zaległości dla podatkowej grupy kapitałowej PGK PGE; 9) Kopia zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych; 10) Kopia zaświadczenia potwierdzającego zarejestrowanie PGE [...] S.A.; 11) Kopia zaświadczenia potwierdzającego zarejestrowanie PGE [...] S.A. jako podatnika VAT czynnego; 12) Kopia opinii bankowej. Spółka w piśmie zaznaczyła, iż wskazany wniosek koncesyjny, wraz z załącznikami należy traktować, jako jedną kompletną informację o Spółce. Informacje zawarte we wniosku koncesyjnym są informacjami techniczno-technologicznymi, organizacyjnymi oraz mają charakter unikatowy, niedostępny na rynku i zapewniają przewagę konkurencyjną w stosunku do analogicznych przedsiębiorstw. Spółka zaznaczyła, iż wskazane we wniosku informacje nie są powszechnie znane osobom, które zajmują się tego rodzajem informacji, a sam dostęp do nich jest ograniczony w ramach działalności Spółki. Ponadto zdaniem Spółki informacje te stanowią wartość handlową (np. dane technologiczne), co oznacza że ich ujawnienie w sposób istotny może wpłynąć na pogorszenie pozycji konkurencyjnej Spółki. Wobec powyższego, zdaniem Spółki, informacje te należy traktować jako tajemnicę przedsiębiorstwa. Organ podzielił stanowisko Spółki, że wartość handlową stanowią wszystkie wskazane we wniosku o wyłączenie dokumenty. Ponadto dokumenty wskazane powyżej w punktach 1, 4 i 5, tj. dodatek nr 4 do projektu zagospodarowania złoża "[...]", opinia Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] oraz oświadczenie o sposobie ich uwzględnienia stanowią informację o charakterze technologicznym. W ocenie Organu, Spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania wnioskowanych informacji w poufności. Do informacji ma dostęp ograniczona ilość pracowników Spółki zobowiązanych do zachowania poufności oraz ograniczono uzyskanie do nich dostępu osobom trzecim. Ponadto, informacje zawarte w przedmiotowej dokumentacji nie zostały dotąd upublicznione. Należy zatem stwierdzić, że Spółka podjęła kroki mające na celu ochronę informacji będącej przedmiotem wniosku. Zatem Organ podzielił stanowisko Spółki, iż wnioskowane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Zdaniem Organu, oprócz przesłanki wynikającej z art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy ooś, do całości wniosku PGE [...] S.A. o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...]" oraz wszystkich jego załączników, zastosowanie mają również przesłanki odmowy udostępnienia informacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 9 ustawy ooś. Elementem warunkującym ogólnie rozumiane bezpieczeństwo państwa oraz jego zrównoważony rozwój jest bowiem bezpieczeństwo energetyczne. Ponadto, w ocenie Organu informacje znajdujące się we wnioskowanym dokumencie powinny być wyłączone z udostępnienia ze względu na przesłankę określoną w art. 16 ust.1 pkt 9, a mianowicie bezpieczeństwo publiczne. W tym konkretnym przypadku sferą bezpieczeństwa publicznego jest zapewnienie społeczeństwu, przez państwo, ciągłości produkcji jak i dostawy energii. W ocenie Organu, zastosowanie ma również przesłanka odmowy udostępnienia informacji wskazana w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś, ponieważ we wnioskowanym dokumencie znajdują się dane osobowe właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości gruntowych znajdujących się w granicach obszaru górniczego. Stosownie zaś do art. 16 ust. 1 ustawy ooś Organ rozważył istnienie interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji zawartych w tym konkretnym przypadku i stwierdził, iż z wnioskowanych dokumentów nie wynika istnienie takiego nadrzędnego interesu. Biorąc powyższe pod uwagę, jak również fakt niemożności odseparowania zawartych we wniosku o zmianę koncesji informacji publicznie dostępnych od informacji objętych tymi przesłankami, Organ odmówił ujawnienia treści całego wniosku PGE [...] S.A. o zmianę koncesji nr [...]. Skargę na decyzję Ministra z [...] lutego 2021 r., nr [...] wywiódł Skarżący zarzucając jej: 1. naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i poprzez brak dostatecznej analizy wystąpienia przesłanek odmowy udzielenia informacji określonych w art. 16 ust. 1 pkt 4, 7, 8, 9 Ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2021.247 t.j. z dnia 2021.02.05 - dalej ooś)- i poprzez brak przyjęcia, że udostępnienie informacji objętej wnioskiem nie może mieć pozytywnego znaczenia dla funkcjonowania określonych struktur publicznych lub wpłynąć na poprawę lub usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego, w tym pominięcie faktów znanych Organowi z urzędu; 2. naruszenie art, 16 ust. 1 pkt 4, 7, 8, 9 ooś poprzez przyjęcie ich rozszerzającej interpretacji w sytuacji, gdy wyjątki od obowiązku udzielenia informacji powinny być interpretowane zawężająco; 3. naruszenie art. 13 ooś poprzez błędne przyjęcie konieczności wykazania interesu faktycznego lub prawnego przez skarżącego. Zarzucił ponadto także brak rozważenia zastosowania art. 19 ust. 4 ooś, tj. brak oddzielenia części informacji podlegającej wyłączeniu z przyczyn, o których mowa w art. 16 ooś i udostępnienie pozostałej części informacji. Na podstawie tych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie Organu do udostępnienia materiałów objętych wnioskiem w ciągu 30 dni, z pominięciem (zamazaniem) ewentualnych danych osobowych, zasądzenie kosztów postępowania sądowo-administracyjnego wedle norm przepisanych oraz o przeprowadzenie dowodów wskazanych w piśmie. Wniósł ponadto o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wywiedzionej skargi wyjaśnił, że wszelkie podstawy odmowy udzielenia informacji objętych wnioskiem są nieuzasadnione z uwagi na dostęp do nich podmiotów, które mają przymiot strony postepowania koncesyjnego. Powołując się na nieprawidłową transpozycję Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko Skarżący wskazał, że w aktualnym stanie prawnym istnieje konieczność bezpośredniego zastosowania jej przepisów, w szczególności art. 11 ust.1 i 3 przyznające uprawnienie zapewniające dostęp do wymiaru sprawiedliwości szerokiemu zakresowi stron postępowań koncesyjnych. W zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa, określonej jako powód odmowy udostępnienia informacji o środowisku w art. 16 ust. 1 pkt 7 ooś, w ocenie Skarżącego analiza organu przedstawiona w decyzji nie jest wystarczająca. Organ podaje co prawda, że po części dane co do których PGE złożyło wniosek o brak udostępnienia z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa dot. przykładowo parku maszyn, sposób zwałowania nadkładu etc. Jednak Organ nie wskazał w jaki sposób udostępnienie takich danych mogłoby pogorszyć pozycję konkurencyjną PGE. Zdaniem Skarżącego, nie znajduje także uzasadnienia podstawa określona w art. 16 ust. 1 pkt 4 ooś, czyli ochrona danych osobowych. Możliwa jest bowiem ich anonimizacja, która jest zaś praktyką organów udzielających informacji. Informacje objęte wnioskiem nie stanowią również zagrożenia dla obronności, bezpieczeństwa państwa i bezpieczeństwa publicznego. W ocenie Skarżącego nie mają one bezpośredniego wpływu na przywołane kwestie. Interes publiczny przemawiający za udostępnieniem informacji Skarżący wywodzi z potrzeby zabezpieczenia zgodności z prawem funkcjonowania odkrywki [...] wobec opinii Komisji Europejskiej i procedury związanej z pozwem do TSUE wobec Polski jako państwa członkowskiego. Podkreślił przy tym, że działalność odkrywki [...] jest przedmiotem licznych kontrowersji z uwagi na oddziaływanie na środowisko naturalne. W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił ponadto, że nie sposób również przyjąć poglądu Skarżącego odnośnie sposobu zdefiniowania strony postępowania koncesyjnego, gdyż odmiennie kwestie te reguluje art. 41 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2020 r. poz. 1064 ze zm.). W ocenie Organu, kwestie przywoływanej w skardze niewłaściwej transpozycji dyrektywy pozostają bez związku ze skarżoną decyzją, gdyż Dyrektywa EIA nie dotyczy udostępniania informacji o środowisku jego ochronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli badają, czy organ rozstrzygając sprawę nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Przy czym zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nadmienić też należy, że w myśl art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpatrzona w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie żąda przeprowadzenia rozprawy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Z takim wnioskiem wystąpił Skarżący, Minister zaś tego trybu rozpoznania sprawy nie zakwestionował. Następnie Sąd w ramach przeprowadzonej kontroli potwierdził, że zachodzi możliwość rozpoznania niniejszej sprawy w trybie uproszczonym. Z tego względu w myśl art. 120 p.p.s.a. sprawa ta została rozpoznana w tym trybie na posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów. Przechodząc do rozważań merytorycznych zaznaczyć trzeba, że materialnoprawną podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia były przepisy ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247 - dalej ustawa o.o.ś.). Stosownie do treści art. 4 ustawy o.o.ś każdy ma prawo do informacji o środowisku i jego ochronie na warunkach określonych ustawą. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1 ustawy o.o.ś. władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz publicznych, w zakresie, w jakim nie dotyczy to ich działalności ustawodawczej, a w przypadku sądów i trybunałów - działalności orzeczniczej. W niniejszej sprawie Skarżący wystąpił z żądaniem udostępnienia wniosku PGE [...] S.A. z [...] października 2019 r. o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]". W ocenie Sądu, Minister właściwie zakwalifikował informacje objęte wnioskiem Skarżącego jako dotyczące elementów środowiska, jakimi są powierzchnia ziemi i kopaliny. Stanowią one zatem informacje o środowisku i jego ochronie w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś., a tym samym co do zasady podlegają udostępnianiu. Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o.o.ś., udostępnianiu w trybie ustawy o.o.ś. podlegają informacje dotyczące środków, takich jak środki administracyjne w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska (takie jak powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane) oraz na emisje i zanieczyszczenia (które wpływają lub mogą wpłynąć na ww. elementy środowiska), jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów. W tym stanie rzeczy istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi kwestia, czy wystąpiły przesłanki odmowy udostępnienia informacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 4, 7, 8 i 9 ustawy o.o.ś. W ocenie Sądu, Organ zasadnie przyjął zaistnienie w niniejszej sprawie przesłanek uzasadniających odmowę udostępnienia wniosku o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]". W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że PGE [...] S.A. w ustawowym terminie 14 dni od dnia dostarczenia władzom publicznym informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, złożyła wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania. Ustawa o.o.ś. nie zawiera w swej treści definicji tajemnicy przedsiębiorstwa. Definicja ta znajduje się natomiast w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się "nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności". Wątpliwości Sądu nie budzi, że dodatek nr 4 do projektu zagospodarowania złoża węgla brunatnego "[...]", kopia opinii Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] do dodatku nr 4 do projektu zagospodarowania złoża węgla brunatnego "[...]" oraz oświadczenie o sposobie uwzględnienia uwag Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] stanowią dane technologiczne o wartości handlowej. Przywołane dokumenty zawierają bowiem szereg informacji o warunkach geologicznych, górniczych i inżynierskich występowania złoża i jego eksploatacji, jak również charakterystykę warunków ekonomicznych wykorzystania złoża. Wniosek o przedłużenie koncesji zawiera również inne informacje handlowe dotyczące kondycji ekonomicznej spółki (m. in. kopia zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzającego stan zaległości spółki, kopia zaświadczenia o niezaleganiu spółki w opłacaniu składek dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, kopia opinii bankowej), czy kopie umów dzierżawy dla nieruchomości gruntowych. Zdaniem Sądu, za prawidłowe uznać należy stanowisko, zgodnie z którym wniosek koncesyjny wraz z załącznikami należy traktować jako jedną kompletną informację o spółce, stanowiącą jednocześnie środek administracyjny dotyczący środowiska, skoro dalsza eksploatacja złoża "[...]" w wyniku przedłużenia koncesji będzie niewątpliwie wpływała na elementy środowiska, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem spółki informacje zawarte we wniosku nie są podane do wiadomości publicznej, a spółka podjęła działania w celu utrzymania ich poufności. Dostęp do danych zawartych we wniosku ograniczony jest nawet w ramach samej Spółki. W tym stanie rzeczy wyjaśnić należy, że wbrew twierdzeniom Skarżącego kwestia prawidłowości transpozycji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko nie jest relewantna na gruncie niniejszej sprawy. Przywołana dyrektywa, w kontekście przytoczonego przez Skarżącego jej art. 11, dotyczy m. in. prawa do sądu, ale w postępowaniu dotyczącym oceny skutków środowiskowych wywieranych przez przedsięwzięcia publiczne i prywatne, które mogą powodować znaczące skutki w środowisku, a nie w postępowaniu dotyczącym udzielania informacji o środowisku. W tych okolicznościach argumenty odnoszące się do kręgu stron postępowania i ich dostępu do akt sprawy nie zasługują na uwzględnienie. Jednocześnie nadmienić należy, że Organ trafnie uznał wystąpienie potencjalnego pogorszenia się pozycji konkurencyjnej spółki na skutek udostępnienia wniosku koncesyjnego. Informacje w nim zawarte nie są dostępne na rynku, mają charakter unikatowy i zapewniają przewagę konkurencyjną w stosunku do innych przedsiębiorstw. Wniosek o przedłużenie koncesji jest zaś zgodny ze strategią spółki dotyczącą utrzymania jej konkurencyjności w procesie wydobycia węgla brunatnego przy jednoczesnej realizacji inwestycji w nowoczesne konwencjonalne moce wytwórcze (nowy blok energetyczny w [...]). Za spełnione uznać należy również przesłanki odmowy udostępnienia informacji o środowisku określone w art. 16 ust. 1 pkt 4, 8 i 9 ustawy o.o.ś. Co dotyczy przesłanki określonej w pkt 4 powołanego przepisu wyjaśnić należy, że część wniosku stanowią zawierające dane osobowe właścicieli wypisy nieruchomości gruntowych z rejestru gruntów w granicach obszaru górniczego "[...]-[...]". Zdaniem Sądu, co do pozostałej części wniosku Organ prawidłowo przyjął możliwość naruszenia obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa publicznego (art. 16 ust. 1 pkt 8 i 9) ustawy o.o.ś. przez udostępnienie wniosku w niniejszej sprawie. Jednym z licznych elementów zapewniających bezpieczeństwo państwa jest bezpieczeństwo energetyczne rozumiane jako stan gospodarki, który zapewnia pokrycie bieżącego i projektowanego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię, w sposób technicznie i ekonomiczne uzasadniony, przy minimalnym negatywnym oddziaływaniu sektora energii na środowisko i warunki życia społeczeństwa. Mając na względzie przeznaczenie wydobywanego surowca wskazać należy, że będący przedmiotem żądania wniosek o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...]" w zakresie jednokrotnego wydłużenia terminu obowiązywania koncesji o 6 lat, nakierowany jest na dostarczenie do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego ok. 7% krajowego zapotrzebowania społeczeństwa na energię elektryczną, a tym samym zapewnienie ciągłości produkcji energii w zakresie zapewniającym bezpieczeństwo energetyczne państwa. Co dotyczy, przesłanki określonej w art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o.o.ś., wyjaśnienia wymaga, że ustawodawca nie wymaga wykazania bezpośredniego związku, a jedynie związku potencjalnego między udostępnieniem informacji a możliwością naruszenia bezpieczeństwa publicznego (por. wyrok NSA z 23.03.2021 r., III OSK 83/21, LEX nr 3156261). Zgodnie ze stanowiskiem Organu, bezpieczeństwo publiczne przedstawia się jako stan, w którym ogół społeczeństwa i jego interesy oraz państwo wraz ze swoimi celami mają zapewnioną ochronę od szkód zagrażających im z jakiegokolwiek źródła. W niniejszej sprawie ochrona ta została zapewniana społeczeństwu przez ciągłość produkcji jak i dostawy energii. Wbrew twierdzeniu Skarżącego, Organ nie rozpatrywał zagadnienia jego interesu faktycznego lub prawnego w udostępnieniu informacji. Przedmiot rozważań stanowił zaś interes publiczny w tym zakresie, do którego zbadania Organ jest zobowiązany stosownie do treści art. 16 ust. 1 ustawy o.o.ś., jako przesłanki wyłączającej odmowę udostępnienia informacji o środowisku. W ocenie Sądu, brak jest interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie wniosku o przedłużenie koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]". Interes publiczny przemawia za udostępnieniem informacji wtedy, gdy pozyskanie danej informacji leży nie tylko w interesie wnioskodawcy, ale też innych obywateli, a także może mieć znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego (Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 927/10, CBOSA). W niniejszej sprawie interes publiczny przemawiający za udostępnieniem wnioskowanej informacji nie został ujawniony. Kumulatywne spełnienie kilku przesłanek odmowy udostępnienia informacji o środowisku stanowi zaś wskazówkę, co do interesu publicznego w nieujawnianiu wnioskowanych informacji. Sąd wskazuje również, że za niezasadną uznał argumentację Skarżącego w zakresie konieczności bezpośredniego zastosowania w niniejszej sprawie art. 11 ust. 1 i 3 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z 13 grudnia 2011r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U.UE L z 28 stycznia 2012r.). Należy bowiem zauważyć, że ten przepis dyrektywy wskazuje niewątpliwie na konieczność zapewnienia przez państwa członkowskie dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Ustęp 1 wskazanego artykułu określa bowiem, że państwa członkowskie zapewniają, by zgodnie z odnośnym krajowym systemem prawnym, członkowie zainteresowanej społeczności: a) mający wystarczający interes lub ewentualnie; b) podnoszący naruszenie prawa, gdy administracyjne procedury prawne państwa członkowskiego wymagają tego jako warunku koniecznego, mieli dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym ustawą, by zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących udziału społeczeństwa. Z kolei w ustępie 3 wskazanego przepisu określono, że państwa członkowskie ustalają co stanowi wystarczający interes lub naruszenie prawa, zgodnie z celem udzielenia zainteresowanej społeczności szerokiego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. W tym celu interes wszelkich organizacji pozarządowych spełniających wymogi, o których mowa w art. 1 ust. 2, uważa się za wystarczający do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu. Takie organizacje uważa się również za mające prawa, które mogą zostać naruszone, do celów ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu. Podkreślenia jednak wymaga, że niniejsza sprawa dotyczy udzielenia informacji o środowisku, a w tym zakresie przepisy ustawy ooś oraz przepisy k.p.a. i p.p.s.a. - w ocenie Sądu - w sposób prawidłowy określiły procedurę odwoławczą, w tym również możliwość wniesienia skargi oraz skargi kasacyjnej przez podmiot, w ocenie którego rozstrzygnięcie wydane w sprawie narusza prawo. W niniejszej sprawie Skarżący został pouczony o środkach zaskarżenia w wydanej przez Ministra Klimatu i Środowiska decyzji. Z jednego z tych środków skorzystał składając do Sądu skargę, która jest obecnie przedmiotem rozpoznania. Skarżącemu przysługuje również prawo wniesienia skargi kasacyjnej na rozstrzygniecie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec tego, w ocenie Sądu, Skarżącemu zostało zagwarantowane prawo do dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Tym samym podnoszony w niniejszej sprawie zarzut naruszenia art. 11 ust. 1 i 3 cyt. dyrektywy, uznać należy za niezasadny. Sąd zauważa, że niemożność wzięcia przez Skarżącego udziału w postępowaniu koncesyjnym dotyczącym zmiany koncesji dla PGE [...] S.A. nie oznacza jeszcze, że w innym postepowaniu dot. udzielenia informacji o środowisku automatycznie zostały naruszone jego prawa, które gwarantuje przepis art. 11 tej dyrektywy. Odnosząc się do przedstawionych przez Skarżącego dowodów, o których przeprowadzenie wnioskował, Sąd wskazuje, że przeprowadził dowód z załączonych do skargi dokumentów. Dowody te jednak, w ocenie Sądu, pozostają bez znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego w sprawie orzeczenia. Dotyczą one bowiem kwestii nieprawidłowego dokonania przez Polskę transpozycji dyrektywy 2011/92/UE i planowanych zmian w prawie polskim oraz kolejnych zmian koncesji dla odkrywki [...] i dokonywania przez Ministra anonimizacji dokumentów, w wypadku udzielania informacji o środowisku, a także roli Skarżącego jako pełnomocnika [...] i [...] w sprawach dot. odkrywki "[...]". Wyjaśnić jednak należy – jak już uprzednio stwierdzono - że w niniejszej sprawie prawo do wymiaru sprawiedliwości zostało Skarżącemu zapewnione. Bez znaczenia dla wydanego rozstrzygnięcia pozostaje również fakt, że Minister Klimatu i Środowiska w odrębnym postępowaniu wydał decyzję zmieniającą koncesję dla odkrywki [...] oraz fakt, że została ona udostępniona w ramach informacji o środowisku. W niniejszej sprawie bowiem przedmiotem nie jest udzielenie informacji o środowisku w formie skanu decyzji wydanej przez Organ, a w formie skanu wniosku złożonego przez Przedsiębiorcę posiadającego koncesję na jej zmianę. Podniesienia wymaga również, że przedłożone przez Skarżącego dokumenty wskazujące, że występuje on jako pełnomocnik organizacji społecznych jest bez znaczenia w tej sprawie. W tym konkretnym postępowaniu nie reprezentuje on bowiem organizacji społecznych, a występuje w imieniu własnym, na co wskazuje wniosek o udzielenie informacji o środowisku oraz złożona do Sądu skarga. Świadczą o tym także złożone przez Skarżącego w załączeniu do skargi dokumenty wskazujące, że jest on pełnomocnikiem tych organizacji, ale w postępowaniu dot. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża brunatnego "[...]" oraz w sprawie zmiany koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]". Trzeba też zauważyć, że zarzuty dotyczące naruszenia przez Organ administracji publicznej przepisów postępowania również, w ocenie Sądu, nie mogły odnieść zamierzonego przez Skarżącego skutku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został prawidłowo oceniony, stanowiąc tym samym należytą podstawę ustalenia stanu faktycznego i jego subsumpcji względem przepisów prawa. Na marginesie podkreślenia wymaga, że zainteresowanie społeczne i międzynarodowe kwestią dalszej eksploatacji złoża [...] nie jest okolicznością mającą znaczenie na gruncie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.