IV SA/Wa 581/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi M. S. o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006r sygn. akt. IV SA/WA 2246/05 w przedmiocie reformy rolnej wymierza grzywnę Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi w wysokości 500 (pięćset) złotych M. S. skargą z dnia 2 lutego 2007r. wniosła o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 154 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006r. - sygn. akt IV SA/Wa 2246/05. Wskazanym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2005r. Powołaną decyzją Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005r. znak: [...] w części dotyczącej stwierdzenia, iż zespół willowo-parkowy położony w P. przy ul. [...], stanowiący obecnie działkę o powierzchni [...] ha, będący przed przejęciem na własność Skarbu Państwa własnością A. S., zapisany w dniu przejęcia w księdze wieczystej P. tom [...] karta [...] nie podpadał pod działanie przepisu art. 2 ust. I lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej /Dz. U. z 1945r. Nr 3, poz. 13/ i w tej części umorzył postępowanie przed organem I instancji oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej umorzenia postępowania co do działki nr [...] /obecnie [...], stanowiącej podwórze gospodarcze. W uzasadnieniu decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, iż Wojewoda [...] dokonał wadliwej wykładni § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej ( Dz. U. Nr 10, poz. 51) i brak było podstaw do orzekania na podstawie powołanego przepisu czy zespół pałacowo - willowy wchodził w skład przejętej nieruchomości ziemskiej i czy tym samym podpadał pod działanie art. 2 ust. I lit. e dekretu. Sąd uchylając wskazaną decyzją uznał, iż stanowisko organu odwoławczego jest niezasadne, a Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powinien sprawę rozpoznać merytorycznie. Minister Rolnictwa i Rozwoju w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, iż w dniu [...] marca 2007r. wydał żądaną decyzję mocą której uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005r. i orzekł, iż zespół pałacowo -willowy położony w E. podpadał pod działania art. 2 ust. I lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 k.p.a. Skarga na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być wniesiona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2006r. sygn. akt IV SA/Wa 2246/05 uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazując, iż organ dokonał błędnej wykładni § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej i istnieją podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Wyrok uprawomocnił się z dniem 8 września 2006r., natomiast odpis prawomocnego orzeczenia wraz z aktami administracyjnymi doręczono organowi w dniu 3 października 2006r. od tej też daty bieg rozpoczął termin na wykonanie wyroku sądu administracyjnego. Pismem z dnia 26 października 2006r. M. S. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata A. W. wezwała organ do wykonania powołanego orzeczenia poprzez wydanie decyzji. Mimo upływu terminów określonych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego ( art. 35 k.p.a.) organ nie wydał decyzji. W dniu 2 lutego 2007r. strona skierowała skargę do sądu administracyjnego wnosząc o wymierzeniu organowi grzywny. Dopiero w dniu [...] marca 2007r., a więc po przeszło pięciu miesiącach od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia sądu wraz z aktami administracyjnymi Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał decyzję. W tej sytuacji uznać należy, iż skarga zarzucająca organowi bezczynność po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zasadna. Zauważyć bowiem należy, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się od 2001 r. kiedy to z wnioskiem do Wojewody [...] o stwierdzenie, iż zespół willowo-parkowy położony w P. przy ul. [...], stanowiący obecnie działkę o powierzchni [...] ha, będący przed przejęciem na własność Skarbu Państwa własnością A. S., nie podpadał pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej zwróciła się M. S. Sprawa dwukrotnie była rozstrzygana zarówno przez organ pierwszej instancji jak i organ odwoławczy. Akta sprawy były, więc organowi znane. Jednocześnie po wyroku WSA z dnia 21 czerwca 2006r. organ nie podejmował żadnych dodatkowych czynności wyjaśniających, a zatem brak usprawiedliwienia dla zwłoki w wydaniu decyzji. A zatem jeżeli zostały spełnione przesłanki określone w art. 154 § 1 sąd powinien uwzględnić skargę chyba, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy nastąpiło co prawda z uchybieniem terminu , ale jeszcze przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny do sądu ( co nie miało miejsca w niniejszej sprawie). Późniejsze dopełnienie tych obowiązków, a więc po wniesieniu skargi choć przed wydaniem orzeczenia w sprawie nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ). Niemniej ten fakt powinien mieć wpływ na ustalenie wysokości grzywny, w ramach określonych przez art. 154 § 6 powołanej ustawy ( Jan Paweł Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz Wydawnictwo prawnicze LexisNexis Warszawa 2006 str. 334 ). Mając na uwadze okres zwłoki w wydaniu przez organ decyzji Sąd ustalił wysokość grzywny na kwotę ( 500 ) pięćset złotych. Z tych wszystkich względów skargę należało uznać za uzasadnioną i na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.