IV SA/Wa 595/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.K. na pismo Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [..] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczenia do dalszego etapu naboru p o s t a n a w i a 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W. K. uczestniczył w naborze na stanowisko dyrektora Biura [...] Urzędu [...]. Przeprowadzający nabór Zespół Rekrutacyjny na posiedzeniu w dniu [...] 2012 r. przyjął następujące etapy kwalifikacji: sprawdzian wiedzy, test analityczny, kwestionariusze psychologiczne i rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami. W dniu [...] 2012 r. Zespół Rekrutacyjny przeprowadzał etap naboru składający się ze sprawdzianu wiedzy, testu analitycznego i kwestionariuszy psychologicznych. Na posiedzeniu w powyższym dniu W. K. brał udział w sprawdzianie wiedzy, po czym - jeszcze przed testem analitycznym i kwestionariuszami psychologicznymi - opuścił salę. Wcześniej Przewodniczący Zespołu Rekrutacyjnego poinformował W. K., że konieczność udziału kandydata w tej części naboru wynika z przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. nr 227, poz. 1505 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o służbie cywilnej". W dniu [...] 2012 r. Zespół Rekrutacyjny zdecydował o niedopuszczeniu W. K. do rozmów kwalifikacyjnych. W dniu [...] 2012 r. W. K. wniósł odwołanie do Dyrektora Generalnego Urzędu [...] od rozstrzygnięcia Zespołu Rekrutacyjnego (powołał to jako decyzję z dnia [...] 2012 r.), w którym podniósł, że zgodnie z art. 46 ustawy o służbie cywilnej posiadanie przez absolwenta Krajowej Szkoły Administracji Publicznej wiedzy, umiejętności i predyspozycji kierowniczych niezbędnych do wypełniania zadań służby cywilnej sprawdzane jest w toku kształcenia w tej szkole i potwierdzane dyplomem jej ukończenia, stąd nie ma konieczności ponawiania sprawdzania tych predyspozycji w trakcie naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej. Pismem z dnia [...] 2012 r. Dyrektor Generalny Urzędu [...] odrzucił odwołanie. W piśmie tym powołał się na interpretacje wydaną przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów dotyczącą stosowania art. 56 i art. 202 ustawy o służbie cywilnej, zgodnie którą kandydaci będący absolwentami Krajowej Szkoły Administracji Publicznej, zwanej dalej "KSAP", podlegają ocenie kompetencji kierowniczych na zasadach określonych w art. 56 ustawy o służbie cywilnej. Poniesiono również, że skarżący został poinformowany o przyjętych zasadach kwalifikacji do poszczególnych etapów naboru przed opuszczeniem sali i rozpoczęciem testów mających na celu zbadanie posiadanych kompetencji kierowniczych kandydatów. Pismem z dnia [...] 2012 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Urzędu [...] z dnia [...] 2012 r. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 46 i art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, iż absolwenci KSAP podlegają sprawdzeniu kompetencji kierowniczych w toku naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, -art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o Krajowej Szkole Administracji Publicznej (Dz. U. Nr 63, poz. 266 ze zm.), poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż absolwenci KSAP podlegają sprawdzeniu kompetencji kierowniczych w toku naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, - art. 202 pkt 2 ustawy o służbie cywilnej, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, iż nie ma on zastosowania do absolwentów KSAP mianowanych na urzędników służby cywilnej na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. nr 170, poz. 1218 z zm.), - art. 113 i art. 183a ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94), zwanej dalej "Kodeksem pracy", w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej, poprzez jego niezastosowanie w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Zdaniem organu czynności podejmowane w ramach postępowania konkursowego organizowanego przez Dyrektora Generalnego Urzędu [...] nie należą do zadań z zakresu administracji, a tym samym w jego działalności nie uwidaczniają się przejawy władztwa administracyjnego. Postanowieniem z dnia 17 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wskazując, że zaskarżone decyzje skutkujące niedopuszczeniem skarżącego do dalszego etapu postępowania kwalifikacyjnego nie należą do zakresu działania sądu administracyjnego. Postępowanie kwalifikacyjne, poprzedzające mianowanie w służbie cywilnej, pozostaje poza stosunkiem pracy, ponieważ chodzi w nim jedynie o sprawdzenie kwalifikacji kandydata do mianowania go na określone stanowisko, a nie o mianowanie na to stanowisko. Poprzedza ono powstanie stosunku pracy i kończy się rozstrzygnięciem w postaci ustalenia wyniku konkursu. W. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że sprawa dotyczy naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, a zatem zastosowanie mają przepisy art. 52 i następne ustawy o służbie cywilnej. Tymczasem Sąd I instancji przyjął, iż dotyczy ona postępowania kwalifikacyjnego poprzedzającego mianowanie w służbie cywilnej, do którego zastosowanie mają przepisy art. 40-50 ustawy o służbie cywilnej oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (Dz. U. nr 218, poz. 1695). Sąd drugiej instancji wskazał, że przed podjęciem rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien dokonać ustaleń, czy akty i czynności podjęte w trakcie naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, w szczególności pismo Dyrektora Generalnego Urzędu [...] z dnia [...] 2012 r., podlegają kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd ma podstawie art. 190 P.p.s.a. związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten wyraził stanowisko, że sprawa dotyczy naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, a zatem zastosowanie w sprawie mają przepisy art. 52 i następne ustawy o służbie cywilnej. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do badania zgodności z prawem zaskarżonego pisma Dyrektora Generalnego Urzędu [...] z dnia [...] 2012 r. W ocenie Sądu zaskarżone pismo nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej, będącego przedmiotem kontroli na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis art. 59 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej przewiduje możliwość zatrudnienia osoby wybranej w drodze naboru na podstawie mianowania (poprzez odesłanie do art. 35 ust. 7 ustawy o służbie cywilnej) albo umowy o pracę (na czas nieokreślony). Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, stanowiącego podstawowy akt regulujący kwestie relacji pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, stosunek pracy może być nawiązany na podstawie mianowania, w myśl przepisów szczególnych (art. 76 Kodeksu pracy). Z Kodeksu pracy wynika również jednoznacznie, że zagadnienie nawiązania stosunku pracy mieści się w pojęciu spraw związanych ze stosunkiem pracy (patrz dział Drugi Kodeksu pracy), natomiast nabór na stanowisko w służbie cywilnej stanowi swoisty element nawiązywania stosunku pracy. Z kolei spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy (art. 9 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej). Powyższe wskazuje, że sąd pracy, a nie sąd administracyjny, jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu, w którego następstwie pozbawiono skarżącego możliwości ubiegania się o określone stanowisko, zamykając drogę do powstania stosunku pracy pomiędzy skarżącym a urzędem. W tej sytuacji Sąd w pkt 1 sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.