IV SA/Wa 596/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów postanawia odrzucić wniosek W dniu 20 lutego 2014 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) A. W. wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że zaskarżona decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. została doręczona pełnomocnikowi jej męża oraz innych skarżących w dniu 7 sierpnia 2012 r. W dniu 10 sierpnia 2012 r. zmarł mąż skarżącej. Pełnomocnik, nie wiedząc o śmierci męża skarżącej, w dniu 6 września 2012 r. wniósł skargę do sądu administracyjnego (sygn. akt IV SA/Wa 2390/12). Po uzyskaniu przez pełnomocnika informacji o śmierci J. W., złożył on akt poświadczenia dziedziczenia (z którego wynika, że spadek po zmarłym J. W., nabyła jego żona A. W. w całości – wprost) wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącej w sprawie IV SA/Wa 2390/12. Następnie pełnomocnictwo zostało wypowiedziane. Sąd korespondencję w sprawie IV SA/Wa 2390/12 przesyłał bezpośrednio do skarżącej. Skarżąca podniosła, że nie wiedziała o tym, że w chwili śmierci męża pozostawał otwarty termin do złożenia skargi na przedmiotowa decyzję. Skarżąca ponadto podniosła, że nie wiedziała, że pełnomocnik męża, nie wiedząc o jego śmierci złożył w tym czasie w jego imieniu skargę. Po uzyskaniu wiedzy o toczącym się postępowaniu i wstąpieniu do niego jako następca prawny męża, skarżąca nie badała okoliczności wniesienia skargi, bowiem oczywiste dla niej było to, że skoro postępowanie toczy się ponad półtora roku, to znaczy że nie było uchybień związanych z wniesieniem skargi. Uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło, w ocenie skarżącej, bez jej winy, z przyczyn obiektywnie od skarżącej niezależnych. Skarżąca wyjaśniła, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się dopiero od pełnomocnika pozostałych skarżących, który otrzymał postanowienie z dnia 28 stycznia 2014 r. o odrzuceniu skargi J. W. w dniu 3 lutego 2014 r. Z tą chwilą, zdaniem skarżącej, ustała przyczyna uchybienia terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie należy przede wszystkim zbadać, czy skarżąca zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa wyżej. W tym celu należy ustalić, co było przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku i kiedy przyczyna ta ustała. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że nie wiedziała, że w chwili śmierci męża "pozostawał otwarty termin do wniesienia skargi". Jak bowiem wynika z akt sprawy IV SA/Wa 2390/12 zaskarżoną decyzje doręczono pełnomocnikowi męża skarżącej w dniu 1 sierpnia 2012 r., J. W. zmarł w dniu [...] sierpnia 2012 r., zaś pełnomocnik wniósł skargę m. in. w jego imieniu w dniu 6 września 2012 r. Zdaniem skarżącej przyczyna uchybienia terminu upłynęła wtedy, kiedy dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, tj. od pełnomocnika pozostałych skarżących, który otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi J. W. w dniu 3 lutego 2014 r. Jak stwierdziła skarżąca: "Z ta chwilą ustała zatem przyczyna uchybienia terminowi." Zdaniem Sądu z powyższym twierdzeniem nie sposób się zgodzić. Należy mieć bowiem na uwadze, co podnosi sama skarżąca, że pełnomocnik który reprezentował jej męża, już po wniesieniu skargi, w dniu 2 kwietnia 2013 r. poinformował sąd o śmierci J.W. oraz przedstawił akt poświadczenia dziedziczenia, z którego wynika, że A. W. jest następcą prawnym wyżej wymienionego oraz przedłożył pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania A. W. Z powyższego wynika, że pełnomocnik J. W., a następnie A. W. powinien mieć świadomość, że złożył skargę w imieniu osoby, która już nie żyła. Zdaniem Sądu, w takiej sytuacji należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi przez A. W. ustała najpóźniej w dniu sporządzenia i złożenia w urzędzie pocztowym wyżej omawianego pisma, tj. w dniu 2 kwietnia 2013 r. Fakt że - jak twierdzi skarżąca – nie wiedziała o okolicznościach wniesienia skargi w imieniu jej męża, nie ma w tym wypadku znaczenia, bowiem o okolicznościach tych powinien wiedzieć reprezentujący ją (a wcześniej występujący w imieniu jej męża) pełnomocnik, a skutki działania pełnomocnika obejmują mocodawcę. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 20 lutego 2014 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu na dokonanie tej czynności. Skarżąca co prawda wskazuje jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu dzień, w którym dowiedziała się od pełnomocnika innych skarżących o postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2390/12 o odrzuceniu skargi J. W. Według niej pełnomocnik miał otrzymać to postanowienie w dniu 3 lutego 2014 r. i jak stwierdziła skarżąca : "z tą chwilą ustała przyczyna uchybienia terminu". Odnosząc się do tej kwestii należy wskazać, że z akt sądowych sprawy IV SA/Wa 2390/12 wynika, że omawiane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi M. W. w dniu 4 lutego 2014 r., zaś A. W. – w dniu 12 lutego 2014 r. Zatem nawet przyjmując najkorzystniejszą dla skarżącej wersję, że rzeczywiście przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia jej postanowienia z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2390/12, tj. w dniu 12 lutego 2014 r., to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 lutego 2014 r. Tymczasem wiosek został złożony w dniu 20 lutego 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym, karta nr 19 akt sądowych). Należy w tym miejscu nadmienić, że w sprawie IV SA/Wa 2390/12, mimo odrzucenia skargi J. W., A. W., jako następcy prawnemu wyżej wymienionego przysługuje status uczestnika postępowania. W sprawie tej, po uiszczeniu wpisu przez skarżących oraz ustaleniu kręgu stron postępowania, nie ma przeszkód do jej merytorycznego rozpoznania. Oznacza to, że A. W. przysługują w sprawie IV SA/Wa 2390/12 uprawnienia takie jak pozostałym uczestnikom postępowania, m. im: prawo do składania pism procesowych, uczestniczenia w rozprawie, składania środków odwoławczych ( w tym skargi kasacyjnej, przy założeniu niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia). Z powyższego wynika, że A. W. nie musi składać odrębnej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], znak [...], bowiem w sprawie ze skargi M. W., K. E., J. O., A. P., K. W., G. L. na ww. decyzję ( sygn. akt IV SA/WA 2390/12), jest uczestnikiem tego postępowania przed sądem administracyjnym na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w niniejszej sprawie, skoro skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy, wniosek ten jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a.